บทที่ 1189 ผิดที่ครอบครอง

จุดที่พวกเขาอยู่ตรงนี้ค่อนข้างห่างจากฝั่งนั้นมาก แต่ผู้อาวุโสวั่นเจิงยังคงสัมผัสได้ถึงอันตราย!

เขาขมวดคิ้วแน่นและกำลังจะก้าวเท้าออกไป

แต่หลังจากเดินไปได้ครึ่งก้าว ก็พลันระลึกได้ว่าข้างกายยังมีฉู่หลิวเยว่ที่กำลังกลั่นยาอยู่

แล้วรีบระงับความปั่นป่วนในใจไว้

หลังจากใคร่ครวญอยู่นาน เขาก็ยังตัดสินใจอยู่ที่นี่และรอให้ฉู่หลิวเยว่กลั่นยาให้เสร็จเสียก่อน

แม้จะเกิดเรื่องวิกฤติขึ้นในสำนักวิชา แต่ก็ยังมีผู้อาวุโสคนอื่นๆ อยู่รอบๆ ฉะนั้นหากไปช้าหน่อยก็คงไม่เป็นไร

กลับกัน ฉู่หลิวเยว่นั้นกำลังอยู่ในช่วงสุดท้ายของการกลั่นยาครั้งนี้ และเป็นกระบวนการที่สำคัญมากๆ หากยามนี้ทุกอย่างเกิดติดขัดกะทันหัน ก็เกรงว่าคงไม่ดีแน่

แต่ฉู่หลิวเยว่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นกับเขา ดวงตาคู่กลมเหล่มองอาจารย์ของตนเล็กน้อย

ครู่ก่อนสีหน้าของเขามีแต่ความหวังและความตื่นเต้นดีใจ ทว่าตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

และมันพลอยทำให้นางใจไม่ดีไปด้วย

“มีอันใดหรือขอรับ ท่านอาจารย์?”

ผู้อาวุโสวั่นเจิงส่ายหัวพัลวัน

“ไม่มีอันใดๆ เจ้าสนใจแต่เรื่องกลั่นยาก็พอ! ข้าจะอยู่ดูเจ้าที่นี่จนจบขั้นตอน ฉะนั้นอย่าวอกแวก! อีกเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว!”

แต่ฉู่หลิวเยว่ไม่เชื่อ

นางใช้ชีวิตอยู่ในสำนักวิชามาพักหนึ่งแล้ว และนางไม่เคยเห็นผู้อาวุโสวั่นเจิงทำสีหน้าเช่นนี้เลยสักครั้ง

ตอนแรกนางทำท่าจะถามเขาต่อ แต่พอคิดไปคิดมา ก็เลือกที่จะเงียบแล้วหันมาจดจ่อกับการกลั่นยาตรงหน้าแทน

ก่อนจะมีเม็ดยาขนาดเท่ากำปั้นปรากฏขึ้นท่ามกลางเปลวไฟเหล่านั้น!

เมื่อสัมผัสได้ถึงขุมพลังที่อยู่ในนั้น ฉู่หลิวเยว่ก็พลันโล่งใจขึ้นมาหน่อย

บางทีครั้งนี้นางอาจจะทำสำเร็จก็ได้!

แม้ชาติก่อนนางจะเคยเป็นเซียนหมอระดับเก้า แต่หลังจากเกิดใหม่และทะลวงขั้นพลังใหม่กระทั่งไต่เต้ามาถึงจุดนี้ได้ ใจของนางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นดีใจและชื่นชมในฝีมือของตนเอง

ทุกวันนี้หลังจากกลับมามีชีวิตอีกครั้ง นางก็ตั้งตารอวันที่จะได้กลับไปอยู่บนสู่จุดสูงสุด และแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม!

และคิดไม่ถึงว่านางจะประสบความสำเร็จด้านเซียนหมอเป็นอย่างแรก!

นางกลั้นหายใจและใช้ความระมัดระวังมากขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนผู้อาวุโสวั่นเจิงที่อยู่ข้างๆ ก็ยังปล่อยวางเรื่องเมื่อครู่ไม่ได้ พลางลอบมองไปทางนั้นเป็นครั้งคราว

การเคลื่อนไหวของสำนักวิชาครั้งนี้ถือเป็นความลับ แม้แต่ผู้อาวุโสบางคนก็ไม่รู้เรื่องนี้ บ่งบอกว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับมันมากแค่ไหน

เมื่อคำนวณเวลาดูแล้ว พวกเขาออกจากสำนักไปร่วมยี่สิบวันเห็นจะได้ และปกติตอนนี้พวกเขาน่าจะกลับมาได้แล้ว

แต่ความผันผวนนั้น…กลับให้ความรู้สึกพิลึกชอบกล แถมยังดูไม่น่าวางใจเอาเสียเลย!

พรึบ!

พรึบ!

แต่แล้ว ก็มีร่างเงาหลายร่างพุ่งผ่านชั้นอากาศเหนือศีรษะนางไป!

พวกเขาคือผู้อาวุโสที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ และรีบมุ่งหน้าไปตรวจสอบ

ผู้อาวุโสวั่นเจิงค่อยๆ กำหมัดทีละนิด

ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เดิมทีนางอยากจดจ่ออยู่กับการกลั่นยา ทว่าระดับลมปราณที่เปลี่ยนไปของผู้อาวุโสวั่นเจิง ทำให้นางไม่สามารถเพิกเฉยได้

นางจ้องมองยาอายุวัฒนะในหม้อต้ม พลางควบคุมเปลวไฟกลั่นยาอย่างระมัดระวัง แล้วเอ่ยว่า

“ท่านอาจารย์ หากมีเรื่องด่วนจริงๆ ก็ไปเถิดขอรับ ประเดี๋ยวข้าก็กลั่นเสร็จแล้ว…”

“ไม่ได้ ข้าจะคอยดูแลเจ้าอย่างใกล้ชิด เรื่องอื่นเจ้าไม่ต้องกังวล แค่ตั้งใจกลั่นยาก็พอ”

ผู้อาวุโสวั่นเจิงกล่าวด้วยความมุมานะ

ฉู่หลิวเยว่จึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากกลืนคำพูดที่เหลือลงไป ทว่าในใจของนางก็เริ่มเกิดความสงสัย

สามารถทำให้ผู้อาวุโสวั่นเจิงเป็นกังวลได้เช่นนี้ ย่อมมิใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แล้ว

ก่อนหน้านี้มีผู้อาวุโสบางคนเหาะไปทางนั้นแล้ว ดูเหมือนว่าจะ…ไปยังทิศประตูทางเข้าสำนักหรือ?”

หรือว่าจะมีคนบุกเข้ามาสร้างปัญหาในสำนัก?

แต่พอความคิดนี้แล่นเข้ามา ฉู่หลิวเยว่ก็รีบปัดมันทิ้งทันที

ที่นี่คือสำนักหลิงเซียว จะมีคนกล้าบุกเข้ามาก่อเรื่องในนี้ด้วยหรือ?”