บทที่ 1219 เป็นห่วงเจ้า

ครั้นเห็นชายร่างสูงในชุดคลุมตัวยาวสีขาวที่อยู่ตรงเชิงเขา ฉู่หลิวเยว่ก็รู้สึกปั่นป่วนในใจอย่างมาก

เมื่อเดือนที่แล้ว พวกเขาทั้งสองคนยังเป็นแค่ศิษย์พี่หรงซิวผู้สูงศักดิ์ และศิษย์น้องที่เพิ่งเข้าเรียนในสำนักวิชาอยู่เลย

แต่ตอนนี้กลับต้องมาอยู่ร่วมชายคาเดียวกันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยหรือ?

แถมหรงซิวยังบอกว่าจะ “พา” นางไปอยู่ในความดูแลอีก!?

ตลอดสามสิบวันที่ผ่านมา มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่นะ?

แต่ผู้อาวุโสวั่นเจิงมิได้สังเกตเห็นสีหน้าของนาง เขาหัวเราะร่าแล้วเหาะเหินไปทางนั้น ก่อนจะร่อนลงตรงหน้าหรงซิว

ฉู่หลิวเยว่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตามไป

“หรงซิว เจ้ามาถึงเร็วเพียงนี้เลย!”

ผู้อาวุโสวั่นเจิงทักทายด้วยรอยยิ้ม

หรงซิวหัวเราะเบาๆ แล้วพยักหน้า

“ข้าว่างน่ะ พอรู้ว่าท่านไปรับคนตั้งแต่เช้า ข้าเลยรีบมารออยู่ที่นี่ จะให้ท่านมานั่งรอข้าได้อย่างใดขอรับ?”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ผู้อาวุโสวั่นเจิงมีความสุขมาก

พูดเข้าหูดีจริงๆ!

คำพูดนี้แสดงให้เห็นว่า อีกฝ่ายให้เกียรติเขาและลูกศิษย์หัวแก้วหัวแหวนของเขามากเพียงใด!

ทั้งสำนักวิชาจะมีใครบ้างที่ปฏิบัติต่อเขาอย่างนอบน้อมเช่นนี้?

หึ

ถ้าฉู่เยว่ไปกับเขา จะต้องได้ความรู้ติดตัวกลับมามากมายแน่นอน!

“หือ ฉู่เยว่ เหตุใดเจ้าถึงไม่พูดอันใดกับหรงซิวเลยล่ะ?”

ผู้อาวุโสวั่นเจิงสะกิดให้ฉู่เยว่ก้าวไปข้างหน้า

“ข้าจำได้ว่าพวกเจ้าเคยรู้จักกันมาก่อนมิใช่หรือ?”

ใครบอกล่ะ มากกว่ารู้จักเสียอีก

ฉู่หลิวเยว่ก่นด่าในใจ ทว่าใบหน้ายังแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม

“คารวะศิษย์พี่…หรงซิว”

ดวงตาคมแสนลึกล้ำของหรงซิว กวาดมองไปทั่วใบหน้าและกายบางของคนตรงหน้าด้วยสายตาอบอุ่น

“ดูเหมือนว่าตอนที่อยู่บนเขาเฝิงหมิน ศิษย์น้องฉู่เยว่จะทำได้ไม่เลวเลย”

รัศมีของนางดูมีพลังกว่าเมื่อก่อน ความแข็งแกร่งเองก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

และก็…น่าจะมีเรื่องให้คิดมากขึ้นด้วย

ฉู่หลิวเยว่เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

“ไม่เท่าศิษย์พี่หรงซิวหรอกขอรับ แค่เพียงหนึ่งเดือน ก็สามารถจัดการสิ่งต่างๆ ได้มากมายเช่นนี้”

ผู้อาวุโสวั่นเจิงแอบสัมผัสได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ ระหว่างคนทั้งสอง หากแต่มิได้ใส่ใจนัก พลางเอ่ยปากอย่างร่าเริง

“ศิษย์เอ๋ย รีบมากลั่นยาเร็ว! ไหนลองแสดงให้ข้าดูสิ ว่าช่วงนี้เจ้าพัฒนาไปมากแค่ไหนแล้ว!”

อันที่จริง พอเห็นท่าทางของฉู่เยว่ยามก้าวออกมาจากเขาเฝิงหมินในวันนี้ เขาก็สัมผัสได้ว่านางพร้อมแล้ว

แต่ถ้าไม่ได้ยืนยันด้วยตัวเอง คงรู้สึกไม่สบายใจ

ฉู่หลิวเยว่รู้ว่าหนึ่งเดือนมานี้ เขาคงเอาแต่คิดเรื่องนี้ไม่หยุดแน่ๆ ก่อนจะพยักหน้าตอบเบาๆ

“ขอรับ”

…

ครั้งนี้ฉู่หลิวเยว่ก็ยังเลือกปรุงยาเม็ดที่ไม่สำเร็จเมื่อคราก่อน

นั่นเพราะครั้งก่อนนางใช้สมุนไพรที่นำมาไม่หมด และยังมีอีกหลายชนิดที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ จะได้ไม่ยุ่งยากเรื่องการเตรียมวัตถุดิบ

อีกอย่างก็คือ เพราะผู้อาวุโสวั่นเจิงมองว่านางสามารถกลั่นยาอายุวัฒนะระดับเก้าชนิดนี้ได้ จึงไม่แปลกที่นางจะเลือกกลั่นยาชนิดนี้

เมื่อพร้อมแล้ว ฉู่หลิวเยว่ก็เริ่มตั้งใจกลั่นยา