ตอนที่ 1313
บทที่ 1314 หมายเรียก
October 22, 2026
“หงส์ฟ้า! ลือกันว่าสัตว์อสูรประเภทนี้มีนิสัยดุร้ายและก้าวร้าวยิ่งนัก แต่ทว่าเป็นเรื่องจริงหรือ?”
ดวงตาของผู้อาวุโสฮวาเฟิงจ้องเขม็งไปยังหงส์ฟ้าที่กำลังพุ่งตรงเข้ามาใกล้ และถามด้วยความกังวล
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้เม้มริมฝีปากแล้วพูดเบาๆ ว่า
“วางใจเถิด แม้ว่าหงส์ฟ้าตัวนี้จะเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ แต่ด้วยพลังทั้งตัวเจ้าและข้า แค่จัดการสักตัวคงไม่มีปัญหา…”
เสียงของเขาพลันหยุดชะงัก
เพราะคล้อยหลังหงส์ฟ้าตัวนั้น ยังมีอีกหลายตัวที่กำลังบินตามมา!
พวกมันบินผ่านไปอย่างรวดเร็วเพียงชั่วพริบตา! และมุ่งหน้าไปยังยอดเขาที่ฉู่เยว่อยู่!
มองดูคร่าวๆ แล้ว อาจมีถึงห้าหกตัวเลยทีเดียว!
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงดึงผู้อาวุโสอวี๋อวี้เข้ามาประชิด
“สิ่งที่เจ้าพูดเมื่อครู่ยังเชื่อถือได้อยู่หรือไม่? พวกมันตัวเล็กมาก หากเราสองคนต่อสู้กับพวกมันห้าหกตัว ก็คงจะ… ยังเป็นไปได้ใช่หรือไม่?”
สิ่งที่ตัวเขาพูดมานั้นล้วนมีช่องโหว่เล็กน้อย
หงส์ฟ้านั้นตัวเล็กมากก็จริง แต่มันก็เป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์!
แถมยังเป็นประเภทที่ขึ้นชื่อในเรื่องความดุร้ายอีกด้วย!
ผู้ที่สามารถเอาชนะสัตว์อสูรจำนวนมากเช่นนี้ได้ ย่อมเป็นผู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง!
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้รู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก
หงส์ฟ้าทั้งหมดในสวนอสูรแห่งนี้มีประมาณสิบตัว แต่กลับมาอยู่ที่นี่เสียครึ่งฝูงแล้ว!
แม้แต่คืนที่ฉู่เยว่ทะลวงขั้นพลังปราณ ก็ยังมิได้ถูกรุมล้อมมากมายเช่นนี้!
เขาขมวดคิ้วแน่นราวคิดหนัก
“วางใจเถอะ มันน่าจะไม่…”
“ดูนั่นสิ!”
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ผู้อาวุโสฮวาเฟิงก็อุทานขึ้นมาอีกครั้งและชี้ไปที่ไหนสักแห่งด้านล่างนั้น
“นั่นมัน… อสูรด่างหูเงิน!?”
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้จ้องมองดีๆ ก่อนจะเห็นอสูรด่างหูเงินที่ถูกตัดหูทั้งสองข้างออกไป
“นี่มัน…”
บาดแผลที่หูนั้นดูเรียบเนียน ราวกับว่ามันไม่เหมือนถูกสัตว์อสูรตัวอื่นกัด แต่เหมือนว่าถูกตัดออกด้วยอาวุธมีคมบางชนิด
“ถ้าหูทั้งสองข้างโดนตัดออกไป พลังของมันก็จะลดลงไปมาก แต่พวกมันมาทำอันใดที่นี่ ในเวลาเช่นนี้กันล่ะ?”
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้คิดอย่างใดก็ไม่เข้าใจ
แต่ไม่นาน เขาก็ไม่มีเวลามาสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกแล้ว
เพราะลับหลังอสูรด่างหูเงินแล้ว ก็ยังมีสัตว์อสูรตัวอื่นๆ พุ่งมาทางนี้เรื่อยๆ!
“อสูรราตรีนิมิต…วานรยักษ์เก้าสายฟ้า…ค้างคาวศีตหิรัณย์…”
เมื่อมองดูร่างของสรรพสัตว์ที่ปรากฏขึ้นทีละตัว เสียงของผู้อาวุโสอวี๋อวี้ก็ค่อยๆ สั่นเครือ
เหตุใดจู่ๆ อสูรศักดิ์สิทธิ์มากมายถึงมารวมตัวกันอยู่ที่นี่!?
และดูเหมือนว่าพวกมันต่างพากันมุ่งหน้าไปทางฉู่เยว่!
“เจ้าเด็กนี่ก่อเรื่องอันใดอีก!”
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้ซึ่งเคยสงบนิ่ง ระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างเหลืออด
คราวนี้ฉู่เยว่ไม่ได้ทะลวงขั้นพลังปราณ พวกเขารออยู่ข้างนอกนานแล้ว แต่ก็ไม่รู้สึกถึงคลื่นความผันผวนใดๆ
แล้วสิ่งใดกันที่ดึงดูดอสูรศักดิ์สิทธิ์ได้มากมายเพียงนี้!?
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงจับปกคอเสื้อของเขา
“อวี๋อวี้! เมื่อครู่เจ้าบอกว่าไม่มีอันใดผิดปกติมิใช่หรือ!? แล้วนี่มันเกิดอันใดขึ้น!?”
“ขะ ข้าก็ไม่รู้…”
“ข้าไม่ควรฟังเจ้า! ข้าควรจะเข้าไปตั้งแต่แรกแล้ว!”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงผลักเขาด้วยความคับแค้นใจ
“ตอนนี้มีอสูรศักดิ์สิทธิ์มากมายรวมตัวกันอยู่ที่นี่ แค่คิดจะเข้าไปก็ยากแล้ว!”
หากพวกเขาทั้งสองร่วมมือกัน บางทีอาจจะยังสามารถจัดการกับบางตัวได้