บทที่ 1334 คุ้นเคย

เหตุการณ์ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างกะทันหันอย่างมาก กว่าพวกเขาทั้งหลายคนรู้สึกตัวก็ถูกขังเอาไว้ในค่ายกลนี้แล้ว

ค่ายกลนี้มีลักษณะเป็นครึ่งวงกลม พวกเขาทั้งหลายคนติดอยู่ตรงกลาง

ด้านบนนั้นมีแสงสีฟ้าส่องประกาย ทำให้ผู้คนรู้สึกสั่นสะท้าน

“นี่ นี่มันอันใดกัน?”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งพึมพำด้วยเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะกวาดสายตามองไปโดยรอบอย่างรวดเร็ว

“มีคนวางกับดักเอาไว้ที่นี่? แล้วเหตุใดก่อนหน้านี้พวกเราถึงไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย?”

“ค่ายกลแห่งนี้ถูกวางเอาไว้ที่นี่ก่อนล่วงหน้าแล้ว”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงพูดด้วยเสียงเคร่งขรึม

“หลังจากที่พวกเราเดินมาแล้ว ค่ายกลนี้ถึงได้ทำงาน”

ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างหรือการสร้างของค่ายกล ต่างต้องใช้เวลาและพลังงานกันทั้งนั้น

ยิ่งค่ายกลมีระดับสูงมากเท่าไร ก็จะใช้เวลาและพลังงานมากขึ้นเท่านั้น

ค่ายกลที่กำลังกักขังพวกเราอยู่ตรงนี้ ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่ามีการเตรียมการเอาไว้ก่อนอยู่แล้ว

“ใครกันที่จะมาวางกับดักในสถานที่เช่นนี้?”

บรรดาเหล่าผู้อาวุโสทั้งหลาย มีเพียงแค่ผู้อาวุโสฮวาเฟิงที่เป็นปรมาจารย์ด้านค่ายกล ผู้อาวุโสคนอื่นล้วนเป็นปรมาจารย์ด้านการต่อสู้

ดังนั้นในเวลาเช่นนี้ ทุกคนจึงหันมามองเขาเป็นตาเดียว

ทุ่งหิมะกว้างใหญ่ไกลสุดลูกหูลูกตา

ต่อให้มีคนตั้งใจจะลอบสังหารพวกเขาจริงๆ แต่เหตุใดอีกฝ่ายต้องเลือกสถานที่เช่นนี้ล่ะ?

ถ้าพวกเขาไม่มาที่นี่แล้วละก็?

นั่นไม่เท่ากับว่าเสียแรงโดยเปล่าประโยชน์หรอกหรือ?

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงกำตราหยกสีเขียวที่อยู่ในมือแน่น

“ของสิ่งนี้ของปั๋วเหยี่ยน ดูเหมือนว่ามีคนจงใจซ่อนมันเอาไว้ที่นี่เพื่อล่อให้พวกเรามา”

ทันทีที่สิ้นเสียง ผู้อาวุโสทั้งหลายก็เข้าใจในทันที ภายในใจก็มีความกังวลปรากฏขึ้น

ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ นั่นหมายความว่าสถานการณ์ทางผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนก็น่าหวั่นวิตกยิ่งกว่าเดิม

“เรื่องอื่นค่อยว่ากัน ตอนนี้พวกเราต้องหาทางออกจากที่นี่ให้ได้ก่อน”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็มองไปทางด้านบนของค่ายกลแห่งนี้

หัวคิ้วของเขาขมวดขึ้นอย่างเชื่องช้า

เรื่องนี้ทำให้คนหลายคนที่ฝากความหวังเอาไว้รู้สึกกังวลอย่างยิ่ง

หลังจากผ่านไปสักพัก ผู้อาวุโสคนหนึ่งก็ถามหยั่งเชิงขึ้นเสียงเบา

“เจ้ามีวิธีทะลวงค่ายกลนี้หรือไม่?”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงพูดขึ้นอย่างเคร่งขรึม

“นี่เป็นฝีมือของผู้แข็งแกร่งในด้านค่ายกล”

“อันใดนะ?”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนแปลงไป

ฉู่หลิวเยว่หรี่ตาลงเล็กน้อย

เหนือจากปรมาจารย์ค่ายกลระดับเก้า ก็คือปรมาจารย์ค่ายกลระดับราชา

และเหนือยิ่งขึ้นไปกว่านั้นคือปรมาจารย์ค่ายกลระดับมหาราชา

ตามความเข้าใจของนางที่ผู้อาวุโสฮวาเฟิงพูดถึงนั้นคือปรมาจารย์ค่ายกลระดับมหาราชา

หากสูงกว่ามหาราชา…ก็เป็นระดับที่มีความน่ากลัวอย่างยิ่งแล้ว

ทั้งสำนักหลิงเซียว ภายในเวลาหมื่นปี คนที่สามารถไปถึงจุดผู้แข็งแกร่งด้านค่ายกลนั้นมีเพียงแค่หยิบมือ!

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า หากต้องการทะลวงค่ายกลนี้ จะต้องยากอย่างยิ่งแน่นอน!

ต่อให้ผู้อาวุโสฮวาเฟิงเป็นบุคคลระดับสูงของสำนักหลิงเซียว แต่ก็เกรงว่ามันอาจจะยากพอๆ กับก้าวขึ้นสวรรค์!

“ปรมาจารย์…แล้วแบบนี้พวกเขาก็ออกไปไม่ได้หรือ?”