บทที่ 1336 ไม่ได้พิจารณาให้รอบคอบ

ค่ายกลที่ฉู่หลิวเยว่วาดออกมานี้ เป็นค่ายกลรูปแบบแรกที่ตู๋กูโม่เป่าให้นางทดสอบ

ตอนนั้นนางยังเป็นปรมาจารย์ค่ายกลระดับเก้า เห็นได้ชัดว่าระดับค่ายกลนี้ไม่เหมาะสมกับความสามารถของนาง แต่เขาก็ทิ้งเอาไว้ให้ก่อนจะจากไป

ยังดีที่ค่ายกลนี้ไม่ได้ยากมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่นางปิดด่านฝึกที่เขาจิ่วเหิงแล้ว นี่ก็เป็นการง่ายอย่างมากราวกับปอกล้วย

จากความแข็งแกร่งที่แท้จริงในปัจจุบันของฉู่หลิวเยว่ ดังนั้นนางจึงสามารถสรุปได้อย่างครบถ้วนกระบวนความ

แต่หลังจากนั้นคิดให้รอบคอบแล้ว นางก็ไม่ได้ทำแบบนั้น

นางตั้งใจให้ค่ายกลนี้ขาดๆ เกินๆ และไม่สามารถแสดงค่ายกลที่สมบูรณ์แบบออกมาได้ แต่เป็นเพียง “การวาด” ขึ้นเท่านั้น

ด้วยวิธีเหล่านี้ผู้อาวุโสจะไม่สงสัยอย่างแน่นอน

แต่ผลลัพธ์ก็คือ ความสงสัยนั้นไม่เกิดขึ้น แต่สายตาที่ผู้อาวุโสทั้งหลายมองฉู่หลิวเยว่กลับมีความรังเกียจเพิ่มขึ้นอยู่หลายส่วน

“ฉู่เยว่ นี่คือค่ายกลที่เจ้าวาดออกมาหรือ?”

หนังตาของผู้อาวุโสท่านหนึ่งกระตุก

ฉู่หลิวเยว่อธิบายอย่างละอายใจว่า

“เพราะว่าค่ายกลนั้นซับซ้อนมากเกินไป ด้วยระดับความสามารถของศิษย์ในตอนนี้ จึงไม่มีทางสร้างมันออกมาได้ทั้งหมด ดังนั้นจึงพยายามร้อยเรียงออกมาได้เท่านี้…กอปรกับความจำที่ไม่ชัดเจน ดังนั้นจึง…กลายเป็นเช่นนี้”

“ไม่เป็นไร ไหนข้าดูซิ”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงกลับไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะจ้องมองค่ายคนนั้นอย่างละเอียด

“ภาพรวมของเส้นกรอบค่ายกลนี้…มีความคล้ายกันมากจริงๆ …”

แม้ว่ามันจะไม่สมบูรณ์ แต่ผู้อาวุโสฮวาเฟิงก็เป็นปรมาจารย์ด้านค่ายกลระดับมหาราชา เขาเคยเห็นค่ายกลมาเป็นจำนวนไม่น้อย ดังนั้นการรับรู้ของเขาจึงไม่ได้ด้อยไปกว่าฉู่หลิวเยว่เลย หลังจากที่เขาดูมันอยู่สักครู่ เขาก็ตอบรับอย่างเห็นด้วย

“ข้าขอดูก่อนว่าจะสามารถหาวิธีทะลวงด่านได้หรือไม่ บางที…อาจจะมีหนทางที่ใช้ร่วมกันได้”

เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนี้ ผู้อาวุโสหลายคนก็มีท่าทีกระตือรือร้นขึ้นมา

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง

สิ่งนี้ไม่ใช่ค่ายกลที่สมบูรณ์แบบ แต่ที่โชคดีเลยก็คือ โครงสร้างส่วนใหญ่นั้นชัดเจนอย่างยิ่ง

อีกทั้งสามารถมองเห็นได้อย่างง่ายดาย มีเพียงแค่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่มีส่วนคล้ายคลึงกับค่ายกลที่กำลังกักขังพวกเราอยู่ในตอนนี้

ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเพราะว่าฉู่เยว่จดจำได้ไม่ค่อยชัดเจน ดังนั้นจะมีบางจุดที่ลายเส้นผูกสลับซับซ้อน

“ฉู่เยว่ ลายเส้นตรงนี้พันกันยุ่งเหยิง มันคืออันใดกันหรือ?”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงถามขึ้นพร้อมชี้นิ้วไป

“หา?”

ฉู่หลิวเยว่มองไปตามมือของเขา แล้วยิ้มออกมาอย่างกระดากอาย

“ท่านหมายถึงเจ้านี้หรือ? ความจริงแล้วในส่วนนี้ข้าคิดไม่ออก จึงขีดฆ่าออกไปสองครั้ง และไม่รู้ว่ามันกลายเป็นเช่นนี้ได้อย่างใด…ส่วนที่เล็กขนาดนี้ น่าจะไม่ส่งผลกระทบอันใดหรอกใช่หรือไม่ขอรับ?”

“เหตุใดถึงจะไม่ส่งผลกระทบเล่า? นี่มันคือค่ายกลนะ”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย

“ยิ่งเป็นค่ายกลระดับสูงมากเท่าไร จะต้องยิ่งละเอียดอ่อนมากเท่านั้น ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยจะทำให้ค่ายกลนี้เสียหายได้ เหตุใดถึงทำส่งเดชเช่นนี้ล่ะ?”

การกระทำในด้านนี้ของเด็กคนนี้จะต้องได้รับการแก้ไขให้ถูกต้อง

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ชี้แนะ ศิษย์จะจำเอาไว้!”

ฉู่หลิวเยว่ก้มหน้าลงเล็กน้อย ท่าทางเหมือนรู้สึกผิด สีหน้าก็ดูจริงใจ

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงไม่ได้ต้องการจะตำหนินาง จึงโบกมือออกมา

“ไม่เป็นไร ครั้งนี้เจ้าจำเอาไว้ ครั้งหน้าอย่าทำผิดพลาดอีกก็…”

ทันใดนั้นเองแววตาของผู้อาวุโสฮวาเฟิงก็สว่างไสวขึ้น เขาจ้องมองไปที่ค่ายกลนั้น มีเปลวเพลิงแห่งความยินดีปรากฏขึ้น

“ผู้อาวุโส คือว่าท่าน…เกิดอันใดขึ้นหรือ?”

ฉู่หลิวเยว่ถามอย่างแปลกใจ

“คือสิ่งนี้เอง!”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงยิ้มออกมาอย่างดีใจ

“ฮ่าๆ! คือสิ่งนี้เอง!”

ฉู่หลิวเยว่หันไปมองทางค่ายกลด้วยสายตามึนงง ราวกับไม่เข้าใจความหมายของเขา

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงกลับหมุนตัวเดินออกมาแล้ว จากนั้นเขาก็เดินตรงไปที่ม่านพลังสีฟ้าอีกครั้ง