บทที่ 1350 จริงหรือไม่

หัวใจของฉู่หลิวเยว่สั่นสะท้านไป!

“กระดูกมังกร?” “ถูกต้อง และดูท่าทางแล้ว เหมือนว่าจะเจ้าของกระดูกนี้ ก่อนตายเขาน่าจะมีตำแหน่งไม่ต่ำต้อยในเผ่ามังกร เป็นไปได้อย่างมากว่าจะเป็นกระดูกมังกรเขียวหรือไม่ก็มังกรดำ”

ฉู่หลิวเยว่บางทีอาจจะเป็นเพราะเขาหลอมรวมกับกระดูกมังกรสองส่วน ตอนนี้อินทรีสามตาจึงมีรู้สึกไวต่อสิ่งนี้มาก ไม่อย่างนั้นเพียงแค่กระดูกขาวส่วนหนึ่ง ก็สามารถระบุฐานะของอีกฝ่ายได้แล้ว

ขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเล็กน้อย ที่แห่งนี้ไม่ควรจะมีกระดูกเพียงชิ้นเดียว เป็นไปได้อย่างมากว่า…มังกรตัวหนึ่งจะเคยตกลงมาในนี้!

“ฉู่เยว่? ฉู่เยว่?”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงตะโกนเรียกนางสองครั้ง ฉู่หลิวเยว่ถึงได้สติกลับคืนมา

“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่หรือ?”

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงกวาดสายตามองนางอย่างระมัดระวัง ฉู่หลิวเยว่ส่ายหน้าด้วยความเสียใจ มุมปากยกยิ้มขึ้น

“ไม่มีขอรับ ข้าแค่รู้สึกว่ากระดูกที่ปรากฏขึ้นตรงนี้…มันช่างแปลกประหลาดมาก”

“อาจจะเป็นกระดูกของผู้บำเพ็ญเพียรที่ตกลงมาในนี้ก็ได้?”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังคาดเดาขึ้น

“รู้จากกระดูกแล้ว…อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งเทพ”

นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผิดปกติอะไร

ที่แห่งนี้คือบุพกาลชายแดนเหนือ ผู้แข็งแกร่งที่ตายในที่นี้มีจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน แค่กระดูกส่วนนี้จะนับเป็นอะไร?

ฉู่หลิวเยว่พยักหน้า

“อาจจะใช่ละมั้ง” …คนกลุ่มนั้นยังคงเดินหน้าต่อไป

แต่หลังจากที่เดินมาสักระยะหนึ่งแล้ว ฉู่หลิวเยว่ก็พบว่ามีโครงกระดูกที่คล้ายกันอีกหลายชิ้น

พวกมันถูกฝังอยู่ใต้ดิน กอปรกับถูกทรายแดงกลบ ถ้าไม่มองให้ดีๆ ก็จะไม่มีทางสังเกตเห็นได้เลย

“กระดูกเหล่านี้คงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์หรอกมั้ง…”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งออดถามเสียงทุ้มต่ำไม่ได้

ทุกคนเงียบอย่างไป จากนั้นก็มองหน้ากัน

ความจริงแล้วในใจของทุกคนมีข้อสงสัยเหล่านี้อยู่ เพียงแค่ก่อนหน้านี้ไม่เคยพูดถึงมาก่อน

หากเห็นชิ้นสองชิ้นเป็นครั้งคราวก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ แต่ว่าบนเส้นทางนี้ เหมือนจะมีกระดูกปรากฏขึ้นมาตลอดทาง

อีกทั้งกระดูกเหล่านี้ก็เหมือนกับชิ้นแรกไม่มีผิด มันเปล่งประกายแวววาว หากมองผ่านๆ เหมือนกับหยกขาวชิ้นหนึ่ง

ตู้ม!

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นต่อหน้าทุกคนอย่างกะทันหัน!

หัวใจของฉู่หลิวเยว่ตึงเครียด รีบเงยหน้าขึ้นไปมองอย่างรวดเร็ว!

หินผาอยู่ตรงหน้าพังทลายลงมาในทันที มันถล่มลงมาอย่างรวดเร็ว! ก่อนจะกระแทกลงพื้นอย่างแรง!

พื้นแผ่นดินสั่นสะเทือน เศษฝุ่นเศษหินฟุ้งกระจาย!

หุบเขาที่ถือว่ากว้างใหญ่ แคบลงมาทันทีในพริบตาเพราะมีหินเหล่านี้ จนแทบจะปิดเส้นทางการเดินของพวกเขาเอาไว้

จากนั้นเงาร่างหลายร่างก็ปรากฏออกมาจากด้านหลังโขดหิน

ฉู่หลิวเยว่หันไปจ้องมองตาเขม็ง

พวกเขามีประมาณสิบกว่าคน ชายคนหนึ่งกำลังถูกล้อมมาไว้

สองหมัดต่อสู้กับสี่มือ ชายคนนั้นพ่ายแพ้หมดรูป

คนที่ล้อมเขาไว้ลงมือหนักหน่วงถึงขั้นตายได้ แต่หลังจากนั้นไม่นานชายคนนั้นก็ล้มลงที่พื้น

“ตายซะ”

ชายคนนั้นที่กำลังจะถูกฆ่าพยายามลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก เขาคิดจะหาหนทางหนี

แต่ขาของเขาหักไปแล้ว ลมหายใจรวยริน เขาจะหนีได้อย่างไร?

ตอนที่เห็นว่ากระบี่เล่มยาวกำลังจะแทงเข้าที่ขมับ เขาก็เงยหน้าขึ้น และมองเห็นฉู่หลิวเยว่กับคนอื่นๆ ในทันที เขาแทบจะใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีตะโกนออกมา

“ช่วยด้วย! ขอร้องล่ะ พวกเจ้าช่วยข้าด้วย!”

เขาพยายามจะคลานมาทางนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดวิตก

“ข้าคือเหลี่ยงเส่าคัง คุณชายสามแห่งตระกูลเหลี่ยง! ขอเพียงแค่พวกเจ้าช่วยเหลือข้า ตระกูลเหลี่ยงของข้าจะต้องตอบแทนบุญคุณดั่งสายธาร!”