ตอนที่ 1361
บทที่ 1362 เผชิญหน้า
October 22, 2026
ในหุบเขาแห่งนี้ มีโครงกระดูกมังกรฝังอยู่จริงๆ!
ทุกคนล้วนตกตะลึงกับภาพตรงหน้า!
พื้นดินยังคงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พร้อมกับโครงกระดูกที่โผล่ออกมาใต้พิภพมากขึ้นเรื่อยๆ
แรงกดดันมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นมา!
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงตะโกนเสียงดังลั่น
“รีบหนีขึ้นไปเร็ว!”
คนทั้งหมดถึงได้ดึงสติกลับมาและเริ่มวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว พวกเขากระโจนขึ้นไปบนอากาศ แล้วกระโดดออกจากหุบเขาทีละคน!
แม้ภายนอกจะเต็มไปด้วยหิมะขาวโพลน แต่ยามนี้ หุบเขาด้านล่างได้กลายเป็นสถานที่อันตรายไปแล้ว!
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงกระโจนขึ้นไปข้างบนเป็นคนสุดท้าย
ทันทีที่ปลายเท้าแตะลงบนพื้นหิมะ เขาก็หันกลับไปมองอย่างรวดเร็วพลันอ้าปากค้าง!
ในหุบเขาที่ทอดตัวยาวและเต็มไปด้วยทรายสีแดง มีโครงกระดูกมังกรขนาดใหญ่ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน!
พื้นดินแตกร้าว หินภูเขามากมายถล่มลงไป!
“นี่มัน… มีกระดูกมังกรฝังอยู่ใต้ดินจริงๆ หรือนี่!?”
ชือรุ่ยเออร์จ้องมองตาเขม็ง พลางอุทานเสียงต่ำ
“แต่เผ่ามังกรให้ความสำคัญกับศพของพี่น้องร่วมเผ่าพันธุ์มาก และไม่เคยทิ้งซากไว้นอกเขตพื้นที่ของพวกมัน แล้วเหตุใดถึงมีโครงกระดูกอยู่ที่นี่ล่ะ?”
และยังเป็นโครงกระดูกที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์อีกต่างหาก!
“ดูนั่น!”
ใครบางคนกรีดร้องเสียงดังลั่น
ทุกคนหันไปมองอย่างพร้อมเพรียง ก่อนจะเห็นกระดูกส่วนหางขนาดใหญ่สีขาวปรากฏขึ้นจากระยะไกล!
กระดูกมังกรอีกส่วนปรากฏขึ้นแล้ว!
ขณะเดียวกัน ก็มีเสียงมังกรคำรามดังแผ่ซ่านไปทั่วผืนผาและพสุธา!
ตามมาด้วยกระโหลกส่วนที่สาม!
ครืน!
พื้นหิมะใต้ฝ่าเท้าสั่นคลอน เสียงมังกรคำรามดั่งสนั่นหวั่นไหว!
…
พลังของมังกรนั้นแกร่งกล้าแลน่าเกรงขามเสียจนผู้คนที่เคลื่อนไหวอยู่ในทุ่งหิมะอันกว้างใหญ่ของบุพกาลชายแดนเหนือ ล้วนตกอกตกใจกันยกใหญ่ เมื่อได้ยินเสียงของมัน!
ผู้คนมากมายเริ่มพากันมุ่งหน้ามาทางนี้!
…
บนทุ่งหิมะที่ไหนสักแห่ง บุรุษผู้หนึ่งเคลื่อนตัวไปด้วยความว่องไว
แต่พอได้ยินเสียงนี้ เขากลับหยุดชะงัก แล้วหันไปมองต้นเสียงทันที
ครั้นเห็นกระดูกมังกรสีขาวปรากฏขึ้นทีละชิ้น ดวงตาของบุรุษผู้นั้นพลันเบิกกว้างด้วยความหวาดผวา
จากนั้นเขาก็รีบเร่งฝีเท้าจนมาถึงพื้นที่เปิดโล่งแห่งหนึ่ง
บนพื้นปรากฏขั้นบันไดที่ทอดตัวลงสู่ใต้พิภพ
เขาขยับตัวเล็กน้อย และหายวับไปจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว
สองขาก้าวลงบันไดไปเรื่อยๆ กระทั่งพบกับห้องโถงกว้างด้านล่าง
“นายท่าน!”
เขาคุกเข่าลงด้วยความประหม่า
ไม่นานกระจกสัมฤทธิ์บานใหญ่ ก็เผยให้เห็นใบหน้าเปื้อนเลือด
“เจ้าพามู่ชิงเห่อกลับมาได้หรือไม่?”
ชายคนนั้นทรุดตัวลงกับพื้นพลางก้มศีรษะลงต่ำ
“เรียนนายท่าน มู่ชิงเห่อถูกนำตัวกลับมาแล้วขอรับ หากแต่กลายเป็นคนพิการไปแล้ว ตอนนี้เขาถูกกักขังอยู่ในคุกใต้ดิน เพื่อรอรับโทษจากท่าน แต่ทว่า…”
“แต่อันใด?”
“แต่… ที่สุสานเกิดเรื่องแล้วขอรับ! ตอนนี้กระดูกมังกรหลายชิ้นปรากฏออกมาแล้ว! อีกไม่นานก็คงจะ…”
เกิดความเงียบขึ้นทั่วทั้งห้องโถงใหญ่
เสียงแหบพร่าในกระจกสัมฤทธิ์เงียบลง
แต่ชายที่คุกเข่าอยู่บนพื้นกลับยิ่งหวาดกลัวมากขึ้น เขารู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง และแทบไม่กล้าสูดหายใจแรง
“… มิใช่ว่าพวกมันหลับใหลอย่างสงบมาโดยตลอดหรือ? ไยจู่ๆ ถึงได้ตื่นขึ้นกัน?”
เสียงนั้นฟังดูเย็นชาและน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ
“ข้า ข้าน้อยมิทราบขอรับ… เรื่องนี้ ข้าน้อยเองก็เพิ่งทราบเหมือนกัน ดังนั้น…”
เพี๊ยะ!
พลังปราณอันรุนแรงสายหนึ่งพุ่งออกมาจากกระจกสัมฤทธิ์ แล้วกระแทกใส่หน้าชายคนนั้นที่คุกเข่าอยู่บนพื้นอย่างแรง!
เขาไม่กล้าหลบ และจำต้องแหงนหน้ารับแรงปะทะนั้น จนกระเด็นล้มไปอีกทาง
รอยตบสีแดงปื้นใหญ่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าซีกหนึ่ง เลือดสีสดไหลซึมออกมาจากมุมปากของเขา
“หากไม่รู้ ก็ไสหัวไปดูเสีย!”