บทที่ 1369 หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์

ฉู่หลิวเยว่ผงะตกใจ!

พลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านข้าง

“ถูกต้อง! ขอแค่เจ้าส่งหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์มา อย่างอื่นย่อมตกลงกันได้ ไม่มีปัญหา!”

ฉู่หลิวเยว่หันไปมองแวบหนึ่ง นางไม่รู้จักคนผู้นี้ แต่ดูเหมือนเขาจะเป็นคนสำคัญจากตระกูลชั้นหนึ่ง

ผู้ที่สามารถมาที่นี่ได้ ย่อมมิใช่คนธรรมดา ไม่ว่าเขาจะพูดอันใดย่อมมีอิทธิพลมหาศาล

ฉู่หลิวเยว่หันมองไปรอบๆ ด้วยท่าทีสงบนิ่ง

ผู้คนมากมายล้วนเงียบกริบไม่มีปากมีเสียง

แต่การเงียบเช่นนี้ ก็เป็นอันแน่ชัดแล้วว่าพวกเขาอยู่ฝ่ายเดียวกับจินตี้

เมื่อเห็นว่าฉู่หลิวเยว่ไม่พูดไม่จามาพักหนึ่งแล้ว จินตี้จึงคิดว่านางได้สมบัติไปแล้ว แต่ไม่ยอมมอบมันให้เขา พลันเอ่ยย้ำอีกครา

“ฉู่เยว่ เจ้ายังเด็กนัก บางเรื่องเจ้าก็ไม่ควรเข้ามาวุ่นวาย แม้เจ้าจะได้มันมาเพราะโชคช่วย แต่เจ้าไม่อาจเก็บมันไว้ได้ การเก็บมันไว้ถือเป็นหายนะ และก่อให้เกิดเรื่องวุ่นวายตามมา ดังนั้น… มอบมันให้พวกข้าเสียดีกว่า แล้วพวกข้า จักตอบแทนน้ำใจของเจ้า ดีหรือไม่?”

ฉู่หลิวเยว่พลันฉุกคิดได้ทันที

“ทุกท่านคิดว่า ข้าได้หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์มาจากข้างในหรือ?”

ไม่มีใครตอบนางสักคน

แต่ปฏิกิริยาของพวกเขาล้วนแสดงออกชัดเจนว่า “ใช่”

สรุปแล้วพวกเขาล้วนเห็นพ้องต้องกัน

ครั้นเกิดการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ พวกเขาทั้งหมดต่างร่วมแรงร่วมใจกันเปิดประตู แต่ก็ไม่อาจเปิดมันได้

ทว่าฉู่เยว่ที่อยู่เพียงลำพังกลับใช้กระบี่เล่มเดียวผ่ามันออกมาได้!

แล้วจะไม่ให้คนอื่นสงสัยนางได้อย่างใด?

เมื่อเห็นท่าทางของพวกเขา ฉู่เยว่พลันไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

คนพวกนี้ก็ช่างจินตนาการเสียจริง…

แม้ในกายของนางจะมีหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์สถิตอยู่จริงๆ แต่มันไม่ใช่สมบัติที่นางได้รับในครานี้เสียหน่อย

อีกอย่าง สิ่งนี้เป็นของนาง แต่พวกเขากลับขอมันไปง่ายๆ โดยแสร้งใช้วาจาสวยหรูบังคับนางอีก มันไม่ดูไร้ยางอายเกินไปหน่อยหรือ?

ฉู่หลิวเยว่เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ พลางกล่าวเสียงเรียบว่า

“ข้าทำให้ทุกท่านผิดหวังแล้วล่ะ ครั้งนี้ นอกจากการที่ข้าทะลวงขึ้นสู่จอมยุทธ์ระดับเก้าได้แล้ว ข้ามิได้รับของสิ่งใดมาจากข้างในนั้นเลย”

หลังพูดจบ ทั่วทั้งบริเวณโดยรอบพลันเงียบกริบ

หลายคนหันมองหน้ากัน ปมคิ้วขมวดพันยุ่งราวไม่เชื่อ

อันใดกัน… ไม่ได้อันใดเลยหรือ!?