ตอนที่ 1425
บทที่ 1426 ดูแล
October 22, 2026
เมิ้งเหล่าพยุงฉู่เยว่ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นว่านางหลับตาสนิท ใบหน้าซีดขาว มุมปากยังมีคราบเลือด ดูท่าทางจนตรอกและอ่อนแออย่างมาก
“ฉู่เยว่? ฉู่เยว่! เจ้าเป็นอย่างใดบ้าง?”
เมิ้งเหล่าถามขึ้นอย่างเป็นกังวล ในขณะเดียวกันเขาก็จับมือของฉู่หลิวเยว่ขึ้นมา วางนิ้วสองนิ้วบนเส้นชีพจรของนาง
ในขณะที่เขากำลังคิดจะใช้พลังดั้งเดิมสายหนึ่งเพื่อตรวจสอบสภาพร่างกายของนาง ทันใดนั้นเองเขาก็สามารถสัมผัสได้ถึงลมปราณที่น่าหวาดกลัว มันระเบิดออกมาจากภายในร่างกายของฉู่หลิวเยว่อย่างบ้าคลั่ง!
ตู้ม!
เมิ้งเหล่าตกใจอย่างมาก แล้วรีบปล่อยมือของฉู่หลิวเยว่ทันที!
ข้อมือของฉู่หลิวเยว่หล่นลงพื้นอย่างหมดแรง
เมิ้งเหล่าร้อนรนอย่างมาก
เด็กคนนี้เจอกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดระหว่างการทะลวงด่าน พลังดั้งเดิมที่อยู่ภายในร่างกายเริ่มปั่นป่วน วิ่งไปมาอย่างบ้าคลั่งไร้ทิศทาง!
เพียงแค่ในช่วงเวลาสั้นๆ ก็สร้างความเสียหายภายในร่างกายของเขาอย่างหนัก
หากไม่สามารถควบคุมได้ทันเวลาละก็ เกรงว่าจะ…
ได้รับบาดเจ็บถือว่าเป็นเรื่องเล็ก แต่ประเด็นสำคัญเลยก็คือ หากจัดการเรื่องนี้ไม่ได้จะกระทบต่อการบำเพ็ญเพียรของนางในภายภาคหน้าแน่นอน!
ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เขาปวดหัวยิ่งกว่า!
“ฉู่เยว่!”
ฉู่หลิวเยว่สูญเสียการควบคุมพลังภายในร่างกายของตนเอง เมิ้งเหล่าคือบุคคลภายนอก เขาไม่กล้าลงมือ เกรงว่าไม่ระวังจะทำให้ร้ายแรงยิ่งกว่าเดิม
สถานการณ์ในตอนนี้ หากเขายังบีบบังคับต่อไป อาจจะสร้างความเสียหายรอบสองได้
หนทางที่ดีที่สุดคือ รีบให้ฉู่เยว่ฟื้นคืนสติโดยเร็ว และโคจรลมปราณด้วยตนเอง!
หากเป็นเช่นนั้นทำให้การบาดเจ็บลดต่ำลงที่สุด
แต่ไม่ว่าเขาจะตะโกนอย่างใดก็ตาม เด็กหนุ่มคนนั้นก็ยังสลบไสล ไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นขึ้นมา
อีกทั้งเมื่อเวลาผ่านไป พลังอยู่รอบข้างนางก็บ้าคลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ ลมปราณของฉู่เยว่ก็ลดลงอีกครั้ง
ตอนที่เมิ้งเหล่าเต็มไปด้วยความกังวล ทันใดนั้นที่ด้านนอกก็มีความผันผวนที่รุนแรงบังเกิดขึ้น!
เขาเงยหน้าขึ้นไปมองอย่างตกใจ
แม้ว่าเขาจะอยู่ภายในเจดีย์ แต่เทวจิตของเขาแพร่กระจายปกคลุมอยู่ทั่วเขาเฝิงหมิน ดังนั้นด้านนอกเกิดเรื่องอันใดขึ้น สามารถรับรู้อย่างชัดเจนได้ทันที
หลังจากเขาเพ่งสมาธิไปครู่หนึ่ง ก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“หรงซิว? เขามาที่นี่ได้อย่างใด?”
หรือเขาจะรู้ว่าเกิดเรื่องขึ้นกับฉู่เยว่แล้ว?
ภายในสมองของเมิ้งเหล่ามีความคิดนี้ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว
เขารีบยกมือขึ้นเพื่อเปิดม่านพลังเขาเฝิงหมิน
ตู้ม!
เสียงหนึ่งดังสนั่น!
ม่านพลังของเขาเฝิงหมินถูกหรงซิวเปิดแยกออกมา!
ในแววตาของเมิ้งเหล่ามีประกายตกใจ หรงซิวแข็งแกร่งพอที่จะเปิดม่านพลังของเขาเฝิงหมินโดยตรงเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไร?
โครม!
ไม่รอให้เขาคิดออกอย่างชัดเจน ประตูบานใหญ่ของเจดีย์ก็ถูกคนเปิดออกจากด้านนอกแล้ว!
เงาร่างสูงใหญ่สีขาวสายหนึ่ง เดินสาวเท้าก้าวใหญ่ๆ เข้ามาในประตู!
คนผู้นั้นคือ หรงซิว นั่นเอง!
รอยยิ้มอ่อนโยนที่ประดับบนใบหน้าของเขานั้นหายไปนานแล้ว หลงเหลือเพียงความเย็นชา! เหมือนกับน้ำค้างแข็ง ที่เย็นยะเยือกเข้าถึงขั้วกระดูก!
มองเพียงครู่เดียวก็ทำให้คนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
ความเร็วของเขานั้นสูงมาก ชั่วพริบตาเดียวก็เดินมาถึงกลางห้องโถงแล้ว
ลมพายุที่รุนแรงพัดชายเสื้อของเขาปลิวว่อน จนมันลอยคว้างกลางอากาศ
ไม่ว่าจะผ่านไปที่ใด เหมือนว่าลมหนาวนั้นก็ติดตามมาเรื่อย!
“หรงซิว…”
เมิ้งเหล่าอ้าปากขึ้น แต่เขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอันใด
“สถานการณ์ตอนนี้เร่งด่วนอย่างมาก หรงซิวบุกเข้ามาในเขาเฝิงหมินโดยไม่ได้รับอนุญาต หวังว่าเมิ้งเหล่าจะให้อภัย”
น้ำเสียงของหรงซิวทุ้มต่ำและเย็นชา แม้ว่าเขาจะพูดคุยอยู่กับเมิ้งเหล่า แต่ดวงตาหงส์ก็จดจ้องไปยังร่างของฉู่หลิวเยว่
ในแววตาเหมือนมีระลอกคลื่น สามารถสาดซัดได้ตลอดเวลา!
เมิ้งเหล่าพูดไม่ออก และไม่รู้ว่าควรจะพูดว่าอันใด
ท่าทางของหรงซิวเช่นนี้ เขาพบเห็นได้น้อยมาก
เขากำลัง… เป็นห่วงฉู่เยว่หรือ?