บทที่ 1444 พายุกำลังมา

เย่อหยิ่ง!

จองหอง!

แต่ดันข่มรัศมีเสียจนคนอื่นไม่กล้าคัดค้าน!

ผู้อาวุโสเข้าใจตั้งแต่ตอนที่หรงซิวเผชิญหน้ากับคนเหล่านั้นแล้ว ว่าหรงซิวให้ความสำคัญกับฉู่เยว่มากเพียงใด จึงไม่แปลกใจเมื่อได้ยินคำเขาว่าเช่นนี้

ทว่าคนอื่นๆ ในห้องโถงยังคงตกตะลึงจับต้นชนปลายไม่ถูก

เขาจะจัดการเอง…

หมายถึงเขาคนเดียวน่ะหรือ!?

อีกฝ่ายไม่ใช่ตระกูลขุนนางหนึ่งหรือสองตระกูลเสียหน่อย แต่เป็นทั้งอาณาจักร!

หรงซิวพร้อมเสี่ยงครั้งใหญ่เพื่อฉู่เยว่เชียวหรือ…

ความสัมพันธ์ระหว่างสองคนนี้ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

เนื่องจากทั้งสองคนไม่เคยอธิบายเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขา คนนอกจึงคาดเดาไปต่างๆ นาๆ

แต่ก่อนพวกเขาไม่เชื่อ แต่พอดูตอนนี้แล้ว… พวกเขาเหมือนกับพี่น้องร่วมสายเลือดกันจริงๆ เลย!

หลายคนแอบตกใจกับสิ่งที่เห็น แต่สุดท้ายพวกเขาก็เข้าใจสถานการณ์ก่อนหน้านี้เป็นอย่างดี

ไม่แปลกหรอก… ตั้งแต่ฉู่เยว่เข้ามาที่นี่ หรงซิวก็ดูแลเขาอย่างดีมาตลอด

จนถึงตอนนี้ก็ดูจะเพิ่มขึ้นกว่าเดิมอีก

แต่อย่างใดเสียมันก็เป็นของหรงซิวและฉู่เยว่ คนนอกไม่อาจพูดอันใดได้

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความช่วยเหลือของหรงซิว ทำให้ทางฝั่งสำนักวิชาพลอยลดทอนความกดดันลงได้มาก

ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนกวาดตามองไปรอบๆ

“เช่นนั้นก็เป็นอันเรียบร้อย! ฮวาเฟิง เจ้าส่งคำเชิญออกทันที ให้พวกเขามาที่นี่ภายในสามวัน แล้วไปที่…”

เมื่อพูดตรงนี้ ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนพลันหยุดชะงัก

การเชิญคนมานั้นมิใช่ปัญหา และการใช้เวลาสามวันก็มากเพียงพอ อย่างใดเสียคนเหล่านั้นก็กระตือรือร้นอยากมาที่นี่เสียเดี๋ยวนี้!

แต่ที่สำคัญคือ จะให้พวกเขาไปที่ไหน?

หากจัดตั้งที่ประชุมไว้ด้านนอก เช่นนั้นสำนักหลิงเซียวของเขาจักต้องถูกสาปส่งแน่นอน

แต่ถ้าจัดในสำนักวิชา…

แล้วเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ก็จะยิ่งส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของฉู่เยว่

ศิษย์คณาจารย์ในสำนักวิชาจะมองเขาอย่างใด?

หากถึงเวลานั้นแล้วเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น ฉู่เยว่ก็จะต้องเจ็บปวดกับการประท้วงขับไล่นับไม่ถ้วน

ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้น แล้วจ้องมองใบหน้าหงิกงอของผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยน

แน่นอนว่านางรู้ว่าผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนกำลังกังวลเรื่องอันใด

“ผู้อาวุโสขอรับ จัดที่เมืองฝางโจวเถิด”

ฉู่หลิวเยว่กล่าวพลางส่งยิ้มให้เขา

เมืองแห่งนั้นอยู่ใกล้สำนักวิชา แต่ก็ยังไม่ได้เข้ามาในเขตของสำนัก

สามารถตั้งรับขับสู้กันได้ตามต้องการ ถือเป็นสถานที่ที่เหมาะที่สุดสำหรับสำนักของเขา

“เจ้า… แน่ใจแล้วหรือ?”

ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนยังคงลังเล

ฉู่หลิวเยว่พยักหน้าอีกครา

“ลำบากท่านและคณะผู้อาวุโสแล้วขอรับ เพราะครานี้ ศิษย์จะจบปัญหาทั้งหมดนี่ให้แล้วสิ้น!”

…

ผู้อาวุโสหลายคนต่างแยกย้ายกันไปจัดเตรียมที่ประชุมที่จะเกิดขึ้นในอีกสามวัน

สำหรับเรื่องนี้ มันอาจเป็นศึกยากอีกคราหนึ่ง ดังนั้น ไม่ว่าจะอย่างใด พวกเขาก็ต้องทำตามแผนอย่างแยบยล โดยมิให้เกิดข้อผิดพลาดตามมา

และในที่สุด ก็เหลือเพียงไม่กี่คนที่อยู่ในห้องโถง

ฉู่หลิวเยว่โค้งคำนับผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนอีกครั้ง

“ผู้อาวุโส ศิษย์ซาบซึ้งในความช่วยเหลือของท่านมาก”

แค่เรื่องความเป็นความตายของเขาเพียงคนเดียว แต่คนทั้งสำนักกลับเต็มใจเสี่ยงเพื่อเขา

นางรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนหัวเราะเบาๆ

“วางใจเถอะ ตัวเจ้าไร้มลทิล ถึงเวลาทุกอย่างจะกระจ่างเอง! ปัญหาเหล่านี้ยืดเยื้อต่อไปใช่ว่าจะดี มาใช้โอกาสนี้แก้ไขปัญหาทั้งหมดดีกว่า!”

เขาเบื่อที่ถูกคนเหล่านั้นคุกคามเต็มที

ครั้งนี้ เขาจักตบหน้าคนพวกนั้นเอง!

แล้วจะคอยดูว่าพวกนั้นจะแน่สักแค่ไหนเชียว!

ดวงตาของฉู่หลิวเยว่ทอประกายวาววับ

“ถูกของท่าน”