บทที่ 1492 ความอัปยศอดสูที่ได้รับ…ข้าขอคืนให้

องค์ปฐมกษัตริย์หันกลับไปมองทันที เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะมองหรงซิวด้วยแววตาสื่อความหมาย

ผู้ชายทั้งสองคนสบสายตากัน

ในตอนนั้นเหมือนว่าจะมีประกายไฟบังเกิดขึ้น!

“เยว่เออร์ มานี่”

ฉู่หลิวเยว่กะแอมไอเสียงเบา แล้วเดินเข้าไปหา

องค์ปฐมกษัตริย์วางมือบนไหล่ของนาง

“พวกเราสองคนปู่กับหลาน ถือว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน ล้วนไม่ชอบใช้ชื่อจริงเดินเที่ยวเล่นไปมา เนื่องด้วยเหตุบังเอิญในวันนี้ ถ้าเช่นนั้นพวกเราก็ต้องขอแนะนำตัวกับทุกคนอย่างเป็นทางการ”

เขากวาดสายตามองไปโดยรอบ มุมปากยกยิ้มขึ้น รอยยิ้มนี้เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

“นี่คือทายาทของข้า…ซั่งกวนเยว่! นางเป็นคนที่โดดเด่นและมีพรสวรรค์มากที่สุดในตระกูลซั่งกวน! เป็นหลานสาวหัวแก้วหัวแหวนของข้า ซั่งกวนจิ้งผู้นี้!”

ทุกคนล้วนได้ยินอย่างชัดเจน!

นี่คือคนจากตระกูลซั่งกวน!

ซั่งกวนเยว่ยิ้มออกมาอย่างจนปัญญาเล็กน้อย

องค์ปฐมกษัตริย์ติดตามนางมาเป็นเวลานาน และรู้อย่างชัดเจนว่าหรงซิวปฏิบัติต่อนางอย่างใด แต่คาดไม่ถึงว่าเขาก็ยังคงทำเช่นนี้…

แต่นางกลับไม่รู้ว่า ก่อนหน้านี้องค์ปฐมกษัตริย์ไม่เคยพูดเช่นนี้มาก่อน นั่นเป็นเพราะก่อนหน้านี้จิตวิญญาณของเขาที่แตกสลายหลงเหลืออยู่เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น

เขาไม่สามารถช่วยอันใดได้มาก นอกเสียจากคอยปกป้องนางอยู่ข้างกาย เขาก็คิดเรื่องอื่นไม่ออกแล้ว

แต่ว่าในตอนนี้นั้นไม่เหมือนกัน

เยว่เออร์ไม่ใช่คนนอกพรมแดนที่มีภูมิหลังต่ำต้อยอีกต่อไปแล้ว!

นางคือสายเลือดของตระกูลซั่งกวนที่เขาให้ความสำคัญมากที่สุด!

คนเหล่านี้อาศัยภูมิหลังของตนเองที่ไม่เลวมากดดันเยว่เออร์ทุกฝีก้าว!

ตระกูลของเยว่เออร์ดีขนาดนี้ จะให้พวกเขามารังแกได้อย่างใด!

น้ำเสียงขององค์ปฐมกษัตริย์ทุ้มต่ำและทรงพลังเป็นอย่างมาก

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ใครมารังแกเยว่เออร์ของพวกเรา ก็ต้องมาถามความเห็นข้าก่อนว่าข้าเห็นด้วยหรือไม่!”

คำพูดแต่ละคำดังกังวานและเต็มไปด้วยความกดดัน!

คนจำนวนไม่น้อยรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก!

ซั่งกวนจิ้งผู้นี้…ไม่ใช่คนที่จะเข้าหาได้ง่ายๆ!

แม้ว่าเขาจะมีเพียงแค่คนเดียว แต่เขาก็เป็น…ปรมาจารย์ด้านการหลอมอาวุธ!

อีกทั้งครั้งหนึ่งเขาเคยเอาชนะปรมาจารย์หลอมอาวุธทั้งเจ็ดคนอย่างบ้าคลั่งมาแล้วด้วย!

คนเช่นนี้ ตอนนี้อยู่ภายในอาณาจักรเสิ่นซวี่ แต่ละตระกูลต้องการเอาอกเอาใจอย่างบ้าคลั่งแน่นอน!

ใครจะกล้าทำตัวไม่เกรงใจกับพวกเขาอีก?