บทที่ 1499 อันตรายร้ายแรง

…………….

ศิษย์และผู้อาวุโสมารวมตัวกันอยู่ที่จัตุรัสชิงหมิงอย่างต่อเนื่อง

คนจำนวนมากยังไม่รู้ว่าที่นี่เกิดเรื่องอันใดขึ้น พวกเขาล้วนมีสีหน้าสับสน

หลังจากคนจำนวนไม่น้อยมองไปยังหรงซิวและฉู่หลิวเยว่แล้ว พวกเจ้าก็ตกใจจนอ้าปากค้าง

พวกเขารู้จักหรงซิว แต่แม่นางที่อยู่ด้านข้างนั้นเป็นใคร?

ดูแล้วอายุน่าจะประมาณสิบเจ็ดสิบแปดปี แม้เสื้อผ้าจะดูเรียบง่าย แต่ไม่สามารถซ่อนความสง่างามได้เลย

ใบหน้างดงามตรึงใจ ทั้งโดดเด่นและบริสุทธิ์

แค่เพียงนางยืนอยู่ตรงนั้น ความโดดเด่นทั้งหมดก็ถูกรวบรวมเอาไว้ในที่แห่งนั้น

บริเวณรอบข้างก็เหมือนหม่นแสงลงไปอย่างมาก

นอกจากนี้… หรงซิว!

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนกุมมือกันอยู่ ท่าทางสนิทสนมชิดเชื้อ พวกเขาทุกคนก็รู้สึกตกตะลึงเหมือนถูกตบหน้า และมึนงงไปในทันที

นี่มัน…

หรงซิวทำตัวใกล้ชิดกับแม่นางคนนั้นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?

อีกทั้งแม่นางคนนี้ดูแล้วค่อนข้างคุ้นตาเลยทีเดียว?

ฉู่หลิวเยว่เพิ่งกลับมาได้ไม่นาน ผู้อาวุโสหลายท่านก็กำลังลังเลในตัวตนของนางอยู่ เขาไม่ได้สนใจเรื่องราวในสำนักด้วยซ้ำ

เรื่องภายในเมืองฝางโจวก็ยังไม่แพร่กระจายออกมา ดังนั้นที่พวกเขาไม่รู้ก็เป็นเรื่องปกติแล้ว

“หลิวเยว่!”

มู่หงอวี่เพิ่งออกมาจากหอระฆังบูรพกษัตริย์ได้ไม่นาน ก็ถูกเหล่าผู้อาวุโสเรียกมารวมตัวที่นี่แล้ว

แค่นางกวาดสายตามองก็เห็นฉู่หลิวเยว่และหรงซิวที่ยืนอยู่ตรงกลางแล้ว

ช่วยไม่ได้ พวกเขาเหมือนนกกระเรียนที่ยืนอยู่ในฝูงไก่ โดดเด่นเป็นอย่างยิ่ง

ฉู่หลิวเยว่ถูกดึงสติเพราะเสียงเรียกอันกระจ่างใสนี้ นางจึงเงยหน้าขึ้นมองมู่หงอวี่ พร้อมโบกไม้โบกมือให้นาง

คนที่อยู่รอบข้างก็หลีกทางให้ในทันที

มู่หงอวี่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็วโดยไร้สิ่งกีดขวาง

นานมากแล้วที่นางไม่ได้เห็นใบหน้าอันคุ้นเคยของฉู่หลิวเยว่ อีกก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ในเมืองฝางโจวก็ยังไม่ได้สนทนากันดีๆ ดังนั้นในตอนนี้จึงอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

เดิมทีนางอยากจะกระโดดเข้าไปกอดฉู่หลิวเยว่โดยตรงด้วยซ้ำ แต่ยังไม่ทันได้ทำเช่นนั้น นางก็สามารถรับรู้ได้ถึงสายตาอันเย็นชาจากด้านข้างที่กวาดสายตามองนาง

มู่หงอวี่กระแอมไอหนึ่งเสียง ก่อนจะยืนอยู่ตรงหน้าของฉู่หลิวเยว่ด้วยความสุภาพ ไม่กล้าลงไม้ลงมือ

“หลิวเยว่ เหตุใดเจ้าไม่พักผ่อนให้ดีก่อนล่ะ?”

แม้กระทั่งเสื้อผ้านางที่อยู่บนร่างกายนางยังไม่มีเวลาเปลี่ยนเลยด้วยซ้ำ

ฉู่หลิวเยว่หัวเราะออกมา

“ที่นี่มีเรื่องนิดหน่อย ดังนั้นข้าจึงมา”

มู่หงอวี่จึงคิดว่า เมื่อครู่นี้นางก็ได้ยินเสียงดังสนั่นนั้นเช่นกัน นางพยักหน้าแล้ว มองไปทางเขาหมื่นเมรัย

“พวกเราก็เช่นกัน เหล่าผู้อาวุโสรีบให้พวกเรามาอยู่ที่นี่ แต่พวกเราไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่?”

นางเพิ่งเข้าสำนักมาได้ไม่นาน ดังนั้นจึงไม่รู้สถานการณ์ต่างๆ ภายในสำนักอย่างชัดเจน

ฉู่หลิวเยว่ชะงักไปเล็กน้อย

“พวกเรารออยู่ที่นี่ก่อนเถอะ เหล่าผู้อาวุโสน่าจะจัดการได้”

มู่หงอวี่พยักหน้าโดยไม่สงสัย

ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลัวซือซือ หลัวเยี่ยนหลิน และคนอื่นๆ ก็ล้วนมาที่นี่ทั้งหมดแล้ว

เมื่อมองเห็นฉู่หลิวเยว่ หลัวเยี่ยนหลินก็สีหน้ามืดครึ้มไปในทันที

ซึ่งเขาต่างจากคนอื่น เขาได้ยินหลัวเยี่ยนหมิงและคนอื่นๆ เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายนอกมาแล้ว ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าตัวตนของฉู่เยว่ แท้จริงแล้วก็คือ ซั่งกวนเยว่… พระชายาแห่งพระราชวังเมฆาสวรรค์ในข่าวลือคนนั้น!

และก็เป็นผู้หญิงของหรงซิว!

หลังจากได้ยินเรื่องเหล่านั้น หลัวเยี่ยนหลินก็รู้สึกแย่อย่างมาก

แต่ตอนนี้เมื่อได้เห็นคนจริงๆ ภายในใจของเขาก็ยิ่งรู้สึกสับสนยากจะบรรยาย