บทที่ 1514 ทัณฑ์สวรรค์สีทอง

ในตอนนั้นเองที่เขาเฝิงหมิน

เมิ้งเหล่าที่นั่งขัดสมาธิอยู่ในชั้นบนสุดของเจดีย์ก็เบิกตากว้างขึ้นอย่างกะทันหัน! และหันกลับไปมองประตูบานใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความตกใจ!

พลังที่ลึกลับและแข็งแกร่งควบรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ลำแสงสว่างจางๆ แผ่กระจายออกมา ทำให้ค่อยๆ เกิดลวดลายแปลกประหลาด!

ลำแสงจุดเล็กๆ ปกคลุมทั่วทั้งบานประตูอย่างเชื่องช้า

ตึง!

ตึง!

ตึง!

ภายในประตูบานใหญ่ เหมือนว่ามีอันใดบางอย่างกำลังพุ่งชนอย่างบ้าคลั่ง และทำลายประตูบานนั้นออกมา!

รัศมีลมปราณปกคลุมอย่างถ้วนทั่ว ในตอนนั้นทุกอย่างก็ถูกม้วนรวมกันเข้าทันที!

เมิ้งเหล่าลุกขึ้นยืนในทันที!

“นังหนูกลับมาแล้วหรือ!”

ผู้ที่ทำให้เกิดการเคลื่อนไหวยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้ นอกจากนังหนูคนนั้น ยังจะมีใครที่สามารถทำได้อีก?

เขาหมุนตัวอย่างรวดเร็ว แล้ววิ่งไปที่หน้าต่าง ก่อนจะมองออกไปด้านนอก

ภาพเหตุการณ์ที่เขาได้เห็นทำให้เขารู้สึกตกใจอย่างมาก

เหนือเทือกเขาสลับซับซ้อน ท้องฟ้ามืดครึ้ม

เมฆดำหมุนวน ลมพายุส่งเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง

ทัณฑ์สวรรค์ที่ม้วนตัวราวอสรพิษสีเงิน รวมตัวกันท่ามกลางชั้นเมฆอย่างรวดเร็ว!

ทัณฑ์สวรรค์เหล่านี้พัวพันไปมา แสงสว่างแทบจะส่องไปครึ่งท้องฟ้า!

“ที่นั่นมัน… เขาหมื่นเมรัย?”

เมิ้งเหล่าสูดลมหายใจเข้าเย็นๆ

ม่านพลังด้านนอกของเขาเฝิงหมินนั้นแข็งแกร่งอย่างมาก ความแข็งแกร่งนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าม่านพลังของสำนักเลย

อีกทั้งเพราะว่าช่วงนี้ประตูบานนั้นก่อความวุ่นวายเล็กน้อยมาโดยตลอด เขาจึงทุ่มเทเวลาและกำลังส่วนใหญ่เพื่อเฝ้ามัน

และด้วยเหตุนี้ ก่อนหน้านี้เขาจึงไม่ได้สังเกตความเคลื่อนไหวจากภายนอกเลย

ในตอนนี้เมิ้งเหล่าสังเกตเห็นแล้ว จึงรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

ทางด้านเขาหมื่นเมรัยเกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ?

ก่อนหน้านี้ยังดีๆ อยู่เลยไม่ใช่หรือ เหตุใดตอนนี้ถึง…

ทันใดนั้นเองสายตาของเขาก็เหลือบมองไปเห็นเงาร่างมังกรขนาดใหญ่สีม่วงทองลอยตระหง่านอยู่กลางท้องฟ้า

ไท่ซวีเฟิ่งหลง?

ในตอนนั้นเมิ้งเหล่าก็รู้สึกว่าเขาไม่สามารถใช้คำว่าตกใจมาบรรยายได้แล้ว

เขาเพิ่งจะมาให้ความสนใจกับประตูบานนี้วันสองวันที่ผ่านมา ด้านนอกเกิดเรื่องราวอันใดขึ้นเหตุใดเขาถึงไม่รู้ตัวเลย?

ก๊อกๆ!

ประตูด้านหลังของเขามีเสียงเคาะดังขึ้น จากนั้นเสียงนั้นก็รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

เมิ้งเหล่าหันกลับไปมองและขมวดคิ้วขึ้นเป็นปม

ถ้านังหนูคนนั้นกลับมาแล้ว เช่นนั้นการเปิดประตูก็เป็นเรื่องที่ควรทำ

… ตามข้อตกลงที่นังหนูทิ้งเอาไว้ก่อนที่จะจากไป นางจะกลับมาที่เจดีย์แห่งนี้ และนำของที่เป็นของนางกลับไป

แต่ว่าตอนนี้…

ตำแหน่งตรงกลางบานประตูที่ลอยอยู่นั้นมีสัญลักษณ์ที่เป็นเอกลักษณ์ค่อยๆ ก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาแล้ว

…

เพราะว่ามีระยะห่างค่อนข้างไกล ดังนั้นความเคลื่อนไหวของเขาเฝิงหมินจึงไม่ได้ดึงดูดความสนใจจากเหล่าศิษย์ที่อยู่ในจัตุรัสชิงหมิง

มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่รู้ว่าเขาเฝิงหมินซ่อนอันใดเอาไว้อยู่

ในวันปกติก็ไม่มีเรื่องอันใด แต่เหตุใดทุกเรื่องต้องมาประดังประเดในตอนนี้ด้วย?

ผู้อาวุโสวั่นเจิงหมุนตัวแล้ววิ่งไปที่ตาน้ำ

“ข้าจะพานางกลับมา!”