บทที่ 1527 ไม่ส่ง

ลมปราณกระบี่หลายร้อยสายพลันพลั่งพรูออกมา!

ปกคลุมทั่งทั้วอาณาบริเวณของภูเขาหมื่นเมรัยในทันที!

ฉึก ฉึก!

ปราณกระบี่พุ่งทะยานลงมา แล้วแทงทะลุพื้นอย่างแรง!

เกล็ดหิมะสีขาวที่เคยแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว หยุดชะงักอยู่กับที่ในบัดดล

พลังปราณกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนแตกแขนง และล้อมรอบภูเขาหมื่นเมรัยไว้ จนกลายเป็นกรงขนาดใหญ่ ปิดกั้นอายเย็นอันพิลึกพิลั่นนั้นได้อย่างสมบูรณ์!

นอกจากพลังปราณกระบี่แล้ว ทุกอย่างยังดำเนินไปตามปกติ

ภายในปราณกระบี่ พลังแห่งชีวิตเริ่มดับสูญ

และเพียงพริบตา ต้นไม้รากหญ้าเหล่านั้นบนเขาหมื่นเมรัย ก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองทั้งสิ้น บางต้นไหม้เกรียมและม้วนงออย่างน่าหวาดหวั่น

มองแวบแรก ราวกับมีบางอย่างดูดพลังชีวิตมวลสุดท้ายของมันไป

ฉู่หลิวเยว่เคลื่อนไหวแล้วพุ่งตัวไปยังตาน้ำพุ!

“เยว่เออร์!”

ในใจของซั่งกวนจิ้วลงพลันตื่นตระหนก!

สัญชาตญาณที่ส่งผ่านสายเลือดนั้น ทำให้เขาเผลออุทานออกมาโดยไม่รู้ตัว!

ทว่าตอนนี้เขาอยู่ห่างจากฉู่หลิวเยว่มากโข จึงไม่อาจหยุดนางได้ทัน

ร่างฉู่หลิวเยว่ราวหลอมรวมเป็นหนึ่งกับกระบี่ชื่อเซียว และเข้าไปในตาน้ำพุโดยตรง!

ครั้นสองเท้าจรดลงบนแผ่นน้ำแข็งสีขาวที่ปกคลุมยอดเขาทั้งหมด ฉู่หลิวเยว่ก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่พุ่งขึ้นมากฝ่าเท้า ลามเข้าไปถึงแกนกระดูกในทันที

และแผ่ขยายไปทั่วร่างกายของนางในเวลาเพียงชั่วครู่!

ฉู่หลิวเยว่พ่นลมหายใจออกเบาๆ ควันสีขาวลอยฟุ้งในอากาศ

ปกติแล้วบนเขาหมื่นเมรัยนั้น จะมีค่ายกลพิเศษคอยปิดกั้นภูเขาลูกนี้ไว้ ทำให้ภายในอบอุ่นเหมือนฤดูใบไม้ผลิตลอดทั้งปี

จากความทรงจำแล้ว มันไม่เคยหนาวขนาดนี้มาก่อน

ฉู่หลิวเยว่กวาดตามองไปรอบด้าน และในที่สุดก็เพ่งสายตาไปยังตาน้ำพุที่อยู่ตรงกลาง

ขณะนี้ลวดลายอักขณะแปลกๆ ที่อยู่เหนือตาน้ำพุ ได้ผสมผสานกันจนเสร็จสมบูรณ์ไปถึงสามในสี่แล้ว

ขนงเรียวย่นเข้าหากันเล็กน้อย

พร้อมกระชับกระบี่ชื่อเซียวในมือแน่น

บนตัวกระบี่ปรากฏลูกเพลิงขึ้น ก่อนจะลุกไหม้และลามไปทั่วกระบี่อย่างรวดเร็ว!

ครึ่งหนึ่งเป็นสีแดงทอง และครึ่งหนึ่งเป็นสีโปร่งใส!

คลื่นเหมันต์เกี่ยวพันสอดประสานคิมหันต์!

สะท้อนแสงเรืองรองออกมาจากตัวกระบี่!

ยามนี้นางได้ทะลวงสู่ระดับเทพขั้นสูงแล้ว แน่นอนว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อที่อยู่ในมือนางเอง ก็สามารถปลดปล่อยพลังปราณได้มากขึ้นเช่นกัน

หากแต่ปราณกระบี่ที่ใช้อยู่ตอนนี้ จักสามารถคงอิทธิฤทธิ์ได้เพียงระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น

หากต้องการแก้ไขปัญหานี้จริงๆ ก็ต้องเริ่มต้นจากต้นตอ

แน่นอนว่านั่นคือตาน้ำพุนี่!

ฉึก!

ฉู่หลิวเยว่แทงกระบี่ลงตรงกลางตาน้ำ!

เปรี๊ยะ!

ตาน้ำที่ปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็ง ในที่สุดก็ปรากฏช่องรูขึ้น!

เปลวไฟสองดวงเกี่ยวพันกัน ส่งผ่านความร้อนอันบ้าคลั่งเข้าไปในช่องที่เปิดอยู่!

จากนั้นฉู่หลิวเยว่ก็ใช้มือทั้งสองข้างกดด้ามกระบี่แล้วหมุนมันอย่างแรง!

แกรก!

รอยแตกร้าวเล็กๆ หลายจุดปรากฏขึ้นที่ขอบของช่องนั้นทันที!

ลวดลายอักขระที่กำลังจะเสร็จสมบูรณ์ใต้ชั้นน้ำแข็งนั่น ราวถูของมีคมฟาดฟันผ่านจุดศูนย์กลาง กลายเป็นรอยกระดำกระด่างและแตกหัก

ไอเย็นอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปตามใบมีดของกระบี่ชื่อเซียว!

เปลวไฟที่ไหม้อยู่บนนั้นเริ่มค่อยๆ จางหายไป แม้แต่ปลายกระบี่เองก็ปรากฏเกล็ดหิมะสีขาวขึ้นด้านบน!