บทที่ 1531 เจ้าสำนัก

ไม่ว่าผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนจะพูดอะไร เขาเองก็เป็นบุคคลทรงคุณวุฒิของสำนักหลิงเซียวเช่นกัน

ยามเจ้าสำนักไม่อยู่ หลายปีมานี้ก็เป็นเขาที่ดูแลกิจทุกอย่างในสำนัก

แม้จะไม่ได้คุณงามความดีอะไร แต่ก็ยังทำงานหนัดอยู่เสมอ

และก่อนหน้านี้ เขาก็ปฏิบัติตนเช่นนี้มาตลอด

อี้เหวินจั๋วที่ไม่คิดจะถามไถ่ กลับเข้ามาตำหนิติเตียนเขาเสียได้ เกินไปมากจริงๆ

แต่เหมือนว่าผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนจะคาดการณ์ไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ ใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง

เขาโค้งคำนับด้วยความสุภาพ แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า

“ท่านรองเจ้าสำนักกลับมาแล้ว พวกเราดีใจอย่างยิ่ง เป็นปั๋วเหยี่ยนเองที่ไร้ความความสามารถ ไม่อาจจัดการเรื่องเหล่านี้ได้ จนทำให้ท่านผิดหวัง”

ถึงเขาจะพูดแบบนี้ แต่สีหน้าของเขานั้นมิได้ดูเย่อหยิ่งหรือถ่อมตนเกินไป ราวกับไม่ได้สนใจข้อกล่าวหาของอี้เหวินจี๋วเลยสักนิด

“แต่ท่านโปรดวางใจ ทางเราได้คุมสถานการณ์ไว้แล้ว และกำลังพยายามแก้ไขปัญหาอย่างเต็มที่ ไม่มีทางปล่อยให้เรื่องบานปลายแน่นอน”

อี้เหวินจั๋วเกลียดสีหน้ามั่นใจของเขายิ่งนัก!

ก็แค่ผู้อาวุโสลำดับขั้นปกติทั่วไปนำนักวิชา แต่มักทำตัวเย่อหยิ่งจองหอง ราวกับสูงส่งกว่ารองเจ้าสำนักอย่างเขาตลอด!

“พูดน่ะมันง่าย!”

อี้เหวินจั๋วแค่นเสียงเย้ยหยัน

“หลายปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นบนเขาหมื่นเมรัย แล้วไยตอนนี้มันถึงเกิดขึ้นได้!”

เขาย้ำเท้าไปข้าวหน้า พลันเขยิบเข้าประชิดตัวผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยน พลางกดเสียงต่ำ

“เป็นคนอื่นก็ว่าไปอย่าง แต่เจ้า ปั๋วเหยี่ยน เจ้าเองก็น่าจะรู้มิใช่รึว่ามันร้ายแรงแค่ไหน!”

ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนหลุบตาลง หากแต่ยังคงสีหน้าเรียบนิ่งไว้เช่นเดิม

“ปั๋วเหยี่ยนทราบดี และไม่ขอผ่อนปรนหรือหลบเลี่ยงความผิดใดใด หลังจากเรื่องนี้จบลง ปั๋วเหยี่ยนพร้อมรับโทษทัณฑ์”

ที่เขาจะสื่อก็คือ ตอนนี้ทุกคนล้วนยุ่งอยู่กับการแก้ปัญหา ไม่ใช่เวลามาหาว่าใครถูกใครผิด