บทที่ 1562 ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวง

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงไม่มีค่ายกลเคลื่อนย้ายไปสู่โลกภายนอก ดังนั้นฉู่หลิวเยว่จึงเดินทางตามการนำทางของถวนจื่อ

หนทางยาวไกล

นางสลบอยู่ในสำนักเป็นเวลาครึ่งเดือน บาดแผลของฉู่หลิวเยว่จึงหายเป็นปลิดทิ้งแล้ว

กอปรกับตอนนี้นางได้ทะลวงสู่ระดับผู้แข็งแกร่งระดับเทพขั้นสูงแล้ว ฝีมือในทุกด้านของนางจึงก้าวหน้าเป็นอย่างมาก แน่นอนว่าความเร็วของนางก็เพิ่มขึ้นกว่าเมื่อก่อนไม่น้อย

แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาเดินทางมาได้สิบวัน ก็เพิ่งเดินทางได้ครึ่งทางเท่านั้น

อีกทั้งยิ่งเดินทางมากเท่าไร สภาพแวดล้อมก็ยิ่งรกร้างมากเท่านั้น

ในตอนแรกพวกเขายังบังเอิญพบผู้ร่วมเดินทางสัญจรเป็นครั้งคราว แต่ต่อมาพื้นที่ก็มีเพียงความว่างเปล่า

หลังจากเดินทางอย่างยากลำบากอีกแปดวัน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงกันแล้ว

…

เมื่อมองไปยังทะเลอันไกลโพ้นที่อยู่ตรงหน้า ฉู่หลิวเยว่และซั่งกวนจิ้งก็ตกตะลึงโดยพร้อมเพรียง

“ที่นี่คือ… ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงอย่างนั้นหรือ?”

ฉู่หลิวเยว่พูดขึ้นด้วยความไม่แน่ใจ

ด้านหลังของพวกเขาเป็นพื้นที่รกร้างว่างเปล่า แต่ตรงหน้ามีคลื่นทะเลสาดซัดเข้ามา

ในตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงวันพอดี แสงอาทิตย์อันร้อนแรงสะท้อนเข้ากับพื้นน้ำจนทำให้คลื่นมีแสงระยิบระยับ

เมื่อมองไปทุกอย่างก็เป็นสีฟ้าครามไปหมด

แต่ว่าไม่ต้องพูดถึงภูเขาอันใดนั่น แม้กระทั่งเกาะเล็กๆ ยังไม่มี

ว่างเปล่า เงียบสงบ รกร้าง

บริเวณโดยรอบได้ยินเพียงแต่เสียงของลมทะเลที่พัดผ่าน นอกจากนี้แล้วก็ไม่ได้ยินเสียงอื่นเลยแม้แต่ครึ่งเสียง

แต่ประเด็นสำคัญเลยก็คือ เหมือนว่าที่นี่จะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ อาศัยอยู่

ตอนนี้ถวนจื่อยังเกาะอยู่บนไหล่ของนาง และพยักหน้าอย่างแรง

แม้ว่ามันจะไม่เคยมาที่นี่มาก่อน แต่หลังจากที่มันเลื่อนขั้นมาเป็นหงส์ทองคำ ความทรงจำและพลังจากสายเลือดก็ทำให้มันค้นหาที่นี่เจอได้ด้วยตนเอง

ที่นี่คือภูเขาศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงแน่แท้

ถวนจื่อกะพริบตาปริบๆ จากนั้นก็สยายปีกบินขึ้น

แกว๊ก!

เสียงนกร้องดังกระจ่างใส ดังสะท้อนออกไปไกล!

“รีบดูนั้นเร็วเข้า!”

ซั่งกวนจิ้งอุทานออกมาด้วยความตกใจ

ฉู่หลิวเยว่มองไปด้านหน้าในทันที

ผิวน้ำที่อยู่ด้านหน้าของนางเริ่มแข็งตัวอย่างรวดเร็ว!

แต่ว่าภายในชั่วพริบตาเดียวเท่านั้นมันก็ก่อตัวกลายเป็นสะพานน้ำแข็ง!

ความจริงแล้วสะพานน้ำแข็งแห่งนี้แคบมากจนสามารถเดินได้เพียงคนเดียว

ชั้นน้ำแข็งระยิบระยับเป็นผลึกใสก่อตัวขึ้นเหนือพื้นน้ำ

น้ำทะเลรอบข้างก็ยังคงสาดซัดเช่นเดิม แต่ก็ไม่สามารถทำให้สะพานน้ำแข็งแห่งนี้สั่นไหวได้เลย

ภายใต้แสงอาทิตย์ที่ส่องสะท้อนเหมือนว่าด้านบนจะมีประกายแสงสีทองชาดเหมือนดั่งดวงดาวปรากฏขึ้น

เมื่อหันกลับไปมองบนท้องฟ้าสีครามเหมือนมีดาวส่องสว่างพร่างพราวอยู่ทั่วผืนฟ้า

มองไปแล้วก็เหมือนผลึกแก้วส่องสะท้อนงดงามเป็นอย่างยิ่ง

ในตอนนั้นเองหัวใจของฉู่หลิวเยว่ก็เต้นกระหน่ำขึ้นมาในทันที!

เพราะว่านางสามารถสัมผัสถึงความกดดันจากสะพานน้ำแข็งแห่งนี้ได้อย่างชัดเจน!

ประสาทสัมผัสที่หกของนางเฉียบแหลมอย่างมาก เพียงแค่นางมองสะพานน้ำแข็งนั้นด้วยเสี้ยววินาที สิ่งที่นางสัมผัสได้ไม่ใช่ความงดงามตระการตา แต่เป็น… ความอันตราย!

“ข้าจะขึ้นไปก่อน”

เห็นได้ชัดว่าซั่งกวนจิ้งก็สามารถสัมผัสถึงสิ่งนี้ได้เช่นกัน เขาจึงพูดออกมาเสียงทุ้มหนึ่งประโยค จากนั้นก็สาวเท้าเดินไปด้านหน้า

เงาร่างวูบไหวก่อนจะลอยขึ้นไป! และตรงไปที่สะพานน้ำแข็งแห่งนั้น!