บทที่ 1576 ใต้หล้านี้ไม่มีใครเทียบเทียมนาง

อี้เจาพยักหน้า

“เมื่อเจ้าเป็นคนจัดการ ข้าย่อมวางใจ”

อี้อวี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย

“ความจริงแล้ววันนี้ ข้าคิดว่าท่านจะมอบหมายให้ข้าดูแลพวกนาง คิดไม่ถึงเลยว่า ท่านจะเรียกอี้หรานก่อน”

อี้เจาพูดเสียงเรียบ

“ไม่ว่าอย่างใดเขาก็ไม่มีทางไปทำหรอก จากนั้นข้าค่อยมอบหมายหน้าที่ให้กับเจ้า แบบนั้นถึงจะไม่น่าสงสัย”

อี้กงมักจะมีคำถามอยู่เสมอ หากทำอย่างตรงไปตรงมาเช่นนั้น ก็ยากที่จะทำให้ใจของเขาไม่เกิดข้อกังขา

ครั้งนี้เขากับอี้หรานปฏิเสธด้วยตนเอง ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่พอเหมาะพอเจาะ

“อี้หรานเป็นคนที่ฉลาดมาก แต่น่าเสียดายที่ฉลาดเกินไปจนทำให้เสียรู้”

รอยยิ้มของผู้อาวุโสอี้อวี่จางลงไปเล็กน้อย เขาส่ายหน้าเบาๆ

ในตอนนี้เขาจะหุนหันพลันแล่นอย่างเช่นปกติได้อย่างใด?

เห็นได้ชัดว่าจิ้งจอกเฒ่าได้วางแผนเอาไว้ก่อนแล้ว!

“อาจารย์เป็นแบบใด ลูกศิษย์ก็ย่อมเป็นเช่นนั้น”

อี้เจารู้ตั้งนานแล้วว่าพวกเขาเป็นอย่างใด ดังนั้นจึงรู้ว่าควรใช้วิธีใดต่อกรกับพวกเขาถึงจะได้ผลมากที่สุด

ผู้อาวุโสอี้อวี่หลุบสายตาลงต่ำ

“ท่านวางแผนอยู่ในค่ายมาโดยตลอด เรื่องราวในวันนี้ ความจริงแล้วมันก็อยู่ภายใต้การควบคุมของท่าน”

อี้เจายกมือขึ้น

“ไม่ ซั่งกวนเยว่ผู้นั้น ในตอนแรกข้าไม่ได้อยากจะให้นางอยู่ที่นี่”

นั่นเป็นเพราะเขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเด็กคนนั้นจะเล่นลูกไม้เช่นนี้!

“นอกจากนี้ สายเลือดของถวนจื่อ… ก็เป็นสิ่งที่ห้ามคาดไม่ถึงอย่างมาก”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ในที่สุดสีหน้าของอี้เจาก็มีความพึงพอใจปรากฏขึ้น

“ถือว่าไม่ได้เปลืองแรงไปโดยเปล่าประโยชน์”

ในตอนแรกที่เขารู้ว่ามีหงส์ทองคำตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นในสำนักหลิงเซียว เขายังไม่ได้ใส่ใจมันมากเท่าไร

เพียงแต่รู้ว่ามันทำพันธสัญญากับมนุษย์คนหนึ่ง ดังนั้นจึงคิดจะเรียกมันกลับมาที่นี่โดยเร็วที่สุด

แต่หลังจากได้รู้เรื่องนี้แล้ว เขาก็รู้สึกว่าหงส์ทองคำตัวนี้มีอันใดแตกต่างไป

เมื่อได้พบในวันนี้ ก็เห็นว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ

ผู้อาวุโสอี้อวี่หัวเราะขึ้นมา

“อย่างน้อยสายเลือดบริสุทธิ์ก็ไม่ได้ปรากฏขึ้นภายในเผ่าของพวกเรามาเป็นเวลานานมากแล้ว สำหรับพวกเราแล้ว ถือว่ามันมาได้ทันเวลาพอดีจริงๆ …”

“น่าเสียดาย ที่อายุยังน้อยเกินไปนัก”

อี้เจาส่ายหน้า

“หากมันไม่สามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ มันก็ไม่สามารถเข้าร่วมพิธีกราบไหว้บรรพบุรุษได้”

ผู้อาวุโสอี้อวี่ตกตะลึงไป แล้วเงยหน้าขึ้นมามอง

“ท่านคิดจะให้มันเข้าร่วมงานพิธีกราบไหว้บรรพบุรุษในครั้งนี้หรือ?”

ถวนจื่ออายุเพียงเท่านี้ เขายังคิดว่าท่านประมุขจะรองานครั้งต่อไป…

ทันใดนั้นเองในสมองของเขาก็มีบางอย่างสว่างวาบขึ้นมา

“ท่าน นี่คือเงื่อนไขที่ท่านตกลงกับซั่งกวนเยว่ไม่ใช่หรือ?”

อี้เจาหันหลังกลับไปมองภาพวาดฝาผนังแผ่นนั้น

“แม้ว่านางจะใจกล้ารับการพนันในครั้งนี้ แต่ข้าก็ต้องดูว่านางมีความสามารถนั้นหรือไม่!”

…

พระราชวังเมฆาสวรรค์

หรงซิวเดินทางกลับทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หยุดหย่อน รีบกลับมาจากสำนักหลิงเซียว

เมื่อครู่นี้เพิ่งเหยียบย่างก้าวเข้ามาในม่านพลัง จากนั้นเขาก็เห็นว่าเยี่ยนชิงกำลังรออยู่แล้ว