บทที่ 1601 นายน้อย

……….

ฉู่หลิวเยว่ตอบตกลงทันทีอย่างไม่มีลังเลแม้แต่น้อย

เพราะนางรู้ว่าอีกฝ่ายได้ถอยให้นางก้าวใหญ่แล้ว

แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ถวนจื่อยังไม่เติบโตเป็นผู้ใหญ่เท่านั้น แต่ว่าสำหรับอสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับบรรพกาลแล้ว อีกทั้งยังสืบทอดจิตวิญญาณแห่งบรรพบุรุษ เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเรื่องที่หาได้ยากอย่างยิ่ง

ฉู่หลิวเยว่ไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักหนักเบา ดังนั้นนางจึงตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา

“ผู้อาวุโสทุกท่านได้โปรดวางใจ ถวนจื่อติดตามข้ามาหลายปี พวกเราได้กลายเป็นครอบครัวเดียวกันตั้งนานแล้ว ไม่ว่าอย่างใดก็ตาม ข้าจะปกป้องนางให้ดีที่สุด”

ฉู่หลิวเยว่พูดขึ้นอย่างจริงจัง

สีหน้าของอี้เจาถึงได้อ่อนโยนลงเล็กน้อย

ครั้งนี้นับว่าซั่งกวนเยว่ฉลาดมาก

รายละเอียดบางอย่างเขาไม่สามารถพูดออกมาได้ทั้งหมด แต่โชคดีที่ซั่งกวนเยว่เข้าใจทั้งหมด

การที่มาอยู่จุดนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย นับว่าไม่ใช่เรื่องปกติเลย

อี้กงที่ยืนอยู่ด้านข้างก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก “ท่านประมุข…”

“เช่นนั้นก็จัดการตามนี้”

อี้เจาไม่ได้สนใจเขา แต่สาวเท้าแล้วก้าวออกไปด้านนอกท้องพระโรง

“ถวนจื่อตามข้ามา”

ฉู่หลิวเยว่สามารถเดาได้บางส่วน ดังนั้นจึงปล่อยให้ถวนจื่อไป

ในตอนแรกถวนจื่อไม่ยินยอมที่จะจากไป แต่ก็ถูกฉู่หลิวเยว่เกลี้ยกล่อม อีกทั้งยังสัญญาว่าจะอยู่ด้านข้าง ดังนั้นนางถึงได้วางใจลงได้ แล้วเดินติดตามอี้เจาออกไป

ผู้อาวุโสอี้ซังชะงักไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ทำได้เพียงหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะเดินตามพวกเขาออกไป

ผู้อาวุโสทั้งหลายล้วนเดินตามออกไปทั้งหมด

ฉู่หลิวเยว่เดินรั้งท้ายสุด

แอ๊ด…

เสียงประตูบานใหญ่เปิดขึ้นอย่างกะทันหัน!

แสงสว่างลอดผ่านช่องประตูเข้ามาในทันที ทำให้ตำหนักศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงสว่างไสวขึ้น!

…

เมื่อประตูบานใหญ่ถูกเปิดออก เสียงจอแจบริเวณจัตุรัสก็เงียบลงในทันที

ทุกคนเงยหน้าขึ้นไปมองทางตำหนักศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวง!

สงสัย ตื่นเต้น ยินดี ประหม่า…

ความรู้สึกทุกอย่างพวยพุ่งขึ้นมาในหัวใจของทุกคน

พวกเขาล้วนรู้ดีว่า เมื่อประตูตำหนักศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงเปิดออกมาแล้ว นั่นหมายความว่าเรื่องราวในวันนี้มีข้อสรุปแล้ว!

สายตาของผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วน มองไปยังอี้เจาที่กำลังเดินออกมา

ใบหน้าของเขายังคงเคร่งเครียดและเย็นชาเช่นเดิม ดังนั้นจึงไม่สามารถคาดเดาผลลัพธ์จากสีหน้าได้

บรรยากาศตึงเครียด หัวใจของคนจำนวนไม่น้อยเหมือนถูกบีบคั้น

หลังจากนั้นผู้อาวุโสทั้งห้าก็เดินติดตามออกมาด้วย

คนเหล่านี้มีสีหน้าที่ซับซ้อน โดยเฉพาะผู้อาวุโสอี้กง ใบหน้าของเขาดำคล้ำเคร่งเครียด

พวกเขามองหน้ากันไปมา

ดูจากท่าทางแล้ว หรือว่า… เรื่องนี้จะไม่สามารถแก้ไขได้อย่างราบรื่น?

ในขณะเดียวกันนั้นเองเงาร่างเล็กๆ ก็เดินออกมาจากในตำหนัก

เสียงกระดิ่งดังขึ้น กระโปรงพลิ้วไหว

ทุกคนได้ยินดังนั้นก็หัวใจเต้นแรงมากขึ้น มาแล้ว!

จากนั้นเมื่อพวกเขาเห็นว่าถวนจื่อยืนอยู่ด้านข้างของท่านประมุข

ด้วยความที่อี้เจามีรูปร่างสูงใหญ่ทำให้ถวนจื่อตัวเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด

แต่เมื่อนางยืนอยู่ตรงนั้นกลับมีท่าทางสงบเยือกเย็นและบริสุทธิ์จริงใจ อีกทั้งยังมีความสูงส่งคลุมเครืออย่างไม่สามารถอธิบายได้

เมื่อเปรียบเทียบกับอี้เจาที่ยืนอยู่ด้านข้างแล้ว คาดไม่ถึงว่าจะไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย

คนจำนวนไม่น้อยลอบถอนหายใจออกมา

สมแล้วที่ได้หลอมรวมกับจิตวิญญาณแห่งบรรพบุรุษ ลักษณะเช่นนี้ เด็กทั่วไปพึงมีที่ไหนกัน?

อี้เจากวาดตามองโดยรอบ และกวาดตาไปยังผู้คนที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาลึกซึ้ง

ท่ามกลางความเงียบงันมีแรงกดดันที่มองไม่เห็นปกคลุมขึ้นชั้นหนึ่ง

ทุกคนทยอยกันเงียบเสียงลง ในจัตุรัสขนาดใหญ่ หากเข็มตกลงพื้นก็ยังได้ยิน

พูดขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำ

“ถวนจื่อมีสายเลือดบริสุทธิ์มาตั้งแต่กำเนิด สามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ อีกทั้งยังเปิดเส้นชีพจรต่อเนื่องถึงสี่เส้น นางคือแบบอย่างที่ดีของคนรุ่นใหม่! อีกทั้งนางยังได้รับการแต่งตั้งจากบรรพบุรุษ พร้อมหลอมจิตวิญญาณแห่งบรรพบุรุษแล้ว ซึ่งนางเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตำแหน่งนายน้อย!”

“ดังนั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ถวนจื่อคือนายน้อยแห่งเผ่าเรา! และเมื่อนางเติบโตแล้วนางจะเป็นประมุขคนต่อไป!”