ตอนที่ 1641
บทที่ 1643 อาณาเขตเซียนเทพ
October 22, 2026
……….
ทันใดนั้นลมปราณที่แข็งแกร่งก็ปะทุขึ้นรอบกายของหรงซิวอย่างรุนแรง!
วินาทีต่อมาภายในมิติตรงหน้าของเขา มีเปลวเพลิงสีทองและดำสองสี ก่อนจะควบแน่นกลายเป็นแส้ยาว ก่อนจะสะบัดไปด้านหน้าอย่างรุนแรง!
พรึ่บ!
เสียงแหวกอากาศคมชัดเป็นอย่างมาก!
ก้อนหินเหล่านั้นที่อยู่บนพื้นถูกพลังที่น่ากลัวทำลายไปในทันที!
ตู้มๆ!
เสียงก้อนหินระเบิดดังขึ้น!
หินจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนแหลกละเอียดเป็นผุยผง!
พลังที่แปลกประหลาดและอันตรายถูกบดขยี้ไปในทันที!
ตู้ม!
เมื่อพลังทั้งสองฝ่ายปะทะกัน แรงระเบิดก็กระจายออกไปรอบข้างอย่างบ้าคลั่ง!
ฉู่หลิวเยว่รู้สึกเหมือนกับว่าพื้นดินที่อยู่รอบกายนางนั้นถูกพลังอันใดบางอย่างบดขยี้อย่างรุนแรง จนแทบจะหายใจไม่ออก!
นางเงยหน้าขึ้นทันที แต่ทันใดนั้นนางก็รู้สึกว่ามีฝ่ามือใหญ่ที่ทั้งอบอุ่นและแข็งแกร่งกดศีรษะของนางลงไปในอ้อมกอดอีกครั้ง
วินาทีต่อมาความรู้สึกหดหู่เหมือนหายใจไม่ออกก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
“เป็นเพียงแค่ปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น”
น้ำเสียงของหรงซิวทุ้มต่ำเป็นพิเศษ ฉู่หลิวเยว่ถูกเขากอดในอ้อมแขนจนแน่น ขณะที่เขาพูดอยู่นั้น ก็สามารถสัมผัสแรงสั่นสะเทือนจากหน้าอกได้อย่างชัดเจน
ทั้งอบอุ่นและแข็งแกร่ง
เหมือนกับว่าขอเพียงมีเขาอยู่ เขาจะสามารถป้องกันลมฝนให้นางได้อย่างแน่นอน
ฉู่หลิวเยว่พยักหน้าเบาๆ
ในขณะนั้นเอง พื้นตรงกลางค่ายกลที่กระตุ้นหินเหล่านั้นก็เริ่มพังทลายอย่างกะทันหัน!
แกร๊ก!
รอยแตกร้าวนั้นพุ่งมาที่เขาทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว!
จากนั้นฉู่หลิวเยว่ก็รู้สึกว่าใต้ฝ่าเท้าของนางว่างเปล่า!
ร่างของคนสองคนหล่นลงไปด้านล่างอย่างกะทันหัน!
…
ด้านหน้าดำมืดมองไม่เห็นอันใดทั้งนั้น
ฉู่หลิวเยว่ได้ยินแค่เสียงลมที่พัดผ่านข้างหูไป และเสียงหัวใจเต้นของหรงซิว
ฉู่หลิวเยว่กำลังจะพูดขึ้น แต่แรงกดดันรอบกายของนางกลับหนักแน่นอย่างมาก จนทำให้นางพูดอันใดไม่ออก!
ในใจของนางรู้สึกตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก
ตอนนี้นางเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพขั้นสูงแล้ว อีกทั้งระดับการต่อสู้ยังสูงกว่าคนระดับเดียวกันไม่น้อย
สิ่งที่สามารถปราบปรามนางได้ถึงเพียงนี้… สามารถจินตนาการได้เลยว่าพลังเหล่านั้นสูงจนน่าตกใจเพียงใด!
ทันใดนั้นเองแสงสีทองจางๆ สายหนึ่งก็ปกคลุมร่างของพวกเขาทั้งสอง
แรงกดดันที่น่าหวาดกลัวเหล่านั้นลดน้อยลงไปเป็นอย่างมาก
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานขนาดไหน ในที่สุดปลายเท้าของทั้งสองคนก็แตะกับพื้น
เมื่อเท้าของนางแตะพื้น ฉู่หลิวเยว่ก็ถอนหายใจออกมา และเงยหน้าขึ้นจากอ้อมกอดของหรงซิว ก่อนจะมองไปรอบด้าน
นอกจากม่านพลังที่ถูกกางเอาไว้ นางก็ยังไม่สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของที่แห่งนี้ได้เลย
“ที่นี่คือ… ที่ไหนกันแน่?”
ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้วขึ้นพร้อมพึมพำเสียงต่ำอย่างอดไม่ได้
ลำแสงเหล่านั้นจางหายไปอย่างรวดเร็ว อีกทั้งลำแสงนั้นเป็นลำแสงสลัวๆ จึงทำให้ฉู่หลิวเยว่สงสัยว่าที่แห่งนี้คือภาพลวงตาหรือไม่
“เมื่อพลังของอาณาเขตเซียนเทพรวมตัวและกระทบกันก็ทำให้เกิดลำแสงเหล่านี้”
หรงซิวอธิบายขึ้น
ฉู่หลิวเยว่เบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ
“ทั้งหมด… นั่นเลยหรือ?”
เมื่อครู่นี้ที่นางเห็นว่ามีลำแสงอย่างต่ำสี่ห้าสาย
หากเป็นจริงอย่างที่หรงซิวพูดละก็ นั่นก็หมายความว่า ที่แห่งนี้ต้องมีอาณาเขตเซียนเทพอย่างน้อยสี่ถึงห้าแห่ง?
“ไม่ถูกต้อง!”
ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้วขึ้นเป็นปม
“ที่แห่งนี้จะมีอาณาเขตเซียนเทพได้อย่างใด?”
ถ้านางคาดเดาไม่ผิดละก็ ตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ใต้ดิน
แต่ไม่ว่าจะอยู่ใต้ดินหรือบนดิน พื้นที่แห่งนี้ก็เป็นสุสานกลุ่มของผู้แข็งแกร่งระดับเทพขั้นสูง ซึ่งเรื่องนี้ก็ไม่สามารถโต้เถียงได้
ก่อนหน้านี้องค์ปฐมกษัตริย์เคยพูดเอาไว้ว่า สงครามในปีนั้นทหารที่เข้าร่วมรบแทบจะทั้งหมดเสียชีวิตลง แม้กระทั่งจิตวิญญาณก็ถูกทำลายจนสิ้น!