ตอนที่ 1653
บทที่ 1655 ช้าก่อน
October 22, 2026
……….
เขาลงมืออย่างกะทันหันเกินไป อีกทั้งยังมีความเร็วมาก!
กว่าทุกคนมีปฏิกิริยาตอบสนอง ของสิ่งนั้นก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าฉู่หลิวเยว่แล้ว!
ฉู่หลิวเยว่มองมันตาเขม็ง
คาดไม่ถึงว่ามันคือคางคกหยกสีขาว!
คางคกหยกสีขาวนั้นถูกแกะสลักอย่างละเอียดอ่อน ผิวด้านนอกเป็นสีขาว แต่ยังสามารถเห็นกระดูกและเส้นเลือดที่เป็นสีแดงด้านในได้อย่างเลือนราง
ทว่าดวงตาสีดำขลับคู่นั้น ยิ่งทำให้ดูเย็นยะเยือกมากขึ้น จนทำให้ผู้คนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
เมื่อมองไปแล้วมันดูสมจริงเป็นอย่างมาก ราวกับมีชีวิตอยู่จริงๆ!
ดวงตาของฉู่หลิวเยว่เย็นชาขึ้นมา
ดูเหมือนว่าหนานอวี่สิงผู้นี้ต้องการจะเอาชีวิตนางจริงๆ แม้กระทั่งของลักษณะแบบนี้ก็ยังเอาออกมาได้!
คางคกหยกตัวนั้น เป็นหยกเย็นที่แกะสลักมาตั้งแต่พันปีก่อน ซึ่งหายากเป็นอย่างมาก ทั้งร่างกายของมันเป็นพิษเข้มข้นอันตรายร้ายแรงถึงชีวิต!
หากต้องการเพิ่มพลังสูงสุดให้กับคางคกหยกตัวนี้ จำเป็นจะต้องใส่มันลงไปในร่างกายของผู้บำเพ็ญเพียรใช้แก่นปราณและเลือดเลี้ยงดูมัน
ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร คางคกหยกตัวนี้ก็จะมีพลังที่แข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น
แต่ว่าในกระบวนการนี้ผู้บำเพ็ญเพียรจะได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
อีกทั้งยิ่งผ่านไปนานมากเท่าไร การทรมานก็จะยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น
เมื่อพิจารณาจากคางคกหยกตัวนี้แล้ว หนานอวี่สิงน่าจะลงแรงกับเรื่องนี้ไปไม่น้อย
เมื่อเขาลงมือก็หยิบของสิ่งนั้นออกมาทันที เห็นได้ชัดว่าเขาหมายจะเอาชีวิตของนาง!
หรงซิวกำลังจะลงมือ ทันใดนั้นคิ้วของเขาก็เลิกขึ้นเล็กน้อย และชะงักการกระทำไปชั่วครู่
ฉู่หลิวเยว่หรี่ตาลง เปลวเพลิงสีทองคำชาดกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏที่กลางฝ่ามือของนาง!
สายตาจ้องมองไปที่คางคกหยกที่กำลังลอยเข้ามา
ในตอนนั้นเอง ประกายคมมีดสีดำก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน!
เพล้ง!
ทั้งสองฝ่ายปะทะกันจนทำให้เกิดเสียงกระทบดังกังวาน!
จากนั้นคางคกหยกตัวนั้นก็ลอยกระเด็นออกไป ก่อนจะตกลงที่พื้น!
บริเวณหลังของมันมีรอยแตกร้าวปรากฏขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!
รอยยิ้มใบหน้าของหนานอวี่สิงที่ยังไม่ได้เผยออกมาอย่างเต็มที่ก็ต้องแข็งทื่ออย่างกะทันหัน
คางคกหยกตัวนี้เขาหลอมมาได้อย่างยากลำบาก ต้องใช้เวลาหนึ่งปีเต็มกว่าจะสำเร็จ!
โดยปกติแล้วเขาจะหวงแหนมันอย่างมาก น้อยครั้งมากที่จะหยิบออกมาใช้
คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกทำลายเช่นนี้!
ต้องบอกก่อนว่าเมื่อมีรอยแตกร้าวปรากฏขึ้นมันก็ไม่สามารถซ่อมแซมได้!
เท่ากับว่าเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมานี้สูญเปล่าแล้ว!
เขาหันไปมองทางฉู่หลิวเยว่และหรงซิวด้วยสายตาโมโหระคนตื่นตระหนกมากกว่าเดิม เลือดลมที่อยู่ภายในพลุ่งพล่าน
“พวกเจ้า…”
“คุณชายหนานต้องขอบอกให้อย่างชัดเจนก่อนนะเจ้าคะ เมื่อครู่นี้ไม่ใช่ฝีมือของพวกเราทั้งสองคน”
เขายังไม่ทันได้พูดอันใด ฉู่หลิวเยว่ก็ชิงพูดออกมาก่อนแล้ว
หนานอวี่สิงโกรธมากจนรู้สึกเวียนหัว
“ถ้าไม่ใช่พวกเจ้า? แล้วจะเป็นใคร? ผีหรือไง!”
ผู้อาวุโสอูเผิงกลับขมวดคิ้วขึ้นมา
เมื่อครู่นี้เขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าทั้งสองคนนี้ยังไม่ได้ขยับเขยื้อน
แต่ประกายคมมีดสีดำก็ปรากฏขึ้นที่กลางอากาศจริงๆ
เขาหันไปมองตามทิศทางประกายคมมีดสีดำนั้น
หลังจากคางคกหยกตัวนั้นตกลงไปแล้ว มันก็ลอยอยู่กลางอากาศอย่างเงียบเชียบ แสงสีดำที่เข้มข้นก็เหมือนดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่าง
ผู้อาวุโสอูเผิงรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“คุณชายใหญ่…”
เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว เหมือนนึกอันใดบางอย่างขึ้นมาได้
ทันใดนั้นน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าก็ส่งเสียงออกมาจากประกายคมมีดสีดำนั้น
“คนที่ข้าต้องการจะสังหาร จะให้คนอื่นแย่งไปได้อย่างใด”
เมินเฉย ดูแคลน น่าหวาดกลัว!
น้ำเสียงแฝงไปด้วยจิตสังหารเต็มเปี่ยม! แทบจะทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสะท้าน!
ทันทีที่สิ้นเสียง แรงกดดันที่น่าหวาดกลัวก็คืบคลานเข้ามาในทันที!
เดิมทีหนานอวี่สิงบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว เพลิงโกรธของเขาปะทุขึ้นอีกครั้ง หลังจากแรงกดดันที่บีบบังคับนี้ ทำให้เขาไม่สามารถรับได้ จากนั้นก็กระอักเลือดออกมา!
“พี่ใหญ่!”