บทที่ 1667 ทิศทาง

……….

หนานอีอีได้สติกลับคืนมา ร่างกายสั่นสะท้านไปเล็กน้อย พร้อมเงยหน้าขึ้นมามองเขา

เมื่อถูกจ้องด้วยสายตาตึงเครียด นางก็รีบเบนสายตาหลบไปในทันที

“จะเป็นไปได้อย่างไร? พวกเขาทำร้ายเรามามากขนาดนี้แล้ว ข้ายังจะคิดเรื่องเหล่านั้นได้อย่างไร? พี่ใหญ่ แม้ว่าปกติข้าจะเป็นคนดื้อรั้น แต่ร้ายดีอย่างไรก็ไม่ใช่คนโง่เง่าขนาดนั้น!”

หนานอวี่สิงจ้องนางอยู่สักพักหนึ่ง สายตาคมกริบราวกับมีด เหมือนกับต้องการจะผ่าตัวนางออกเพื่อสำรวจภายในทั้งหมด!

จนกระทั่งหนานอีอีเกือบจะทนรับไม่ไหวอีกต่อไป เขาจึงถอนสายตาที่เต็มไปด้วยความกดดันกลับมา

“เจ้ารู้ก็ดีแล้ว ตอนนี้เขาเป็นศัตรูกับตระกูลหนานของพวกเรา หากเจ้ายังคงคิดคำนึงถึงเขาอยู่…”

หนานอีอีกำหมัดแน่นขึ้น

“ไม่มีทาง”

หนานอวี่สิงถึงได้วางใจลงได้

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว หลังจากวันนี้เป็นต้นไป เขาคงไม่สามารถมีชีวิตรอดออกจากสุสานสังหารเทพได้อย่างแน่นอน ต่อให้คิดเรื่องเหล่านี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ เรื่องที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ คือต้องรีบหาของสิ่งนั้นให้ได้โดยเร็วที่สุด”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

ตั้งแต่เดินทางมาจนถึงสุสานสังหารเทพ ระหว่างทางเกิดเรื่องขึ้นมากมาย มากเสียจนทำให้เขาเกือบจะลืมภารกิจสำคัญชิ้นนี้แล้ว

“คุณชายใหญ่พูดได้ถูกต้อง ไม่ว่าสถานการณ์ทางนั้นจะเป็นอย่างไร ความจริงแล้วก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเราเลย ในทางนั้นไม่ว่าจะซ้ายหรือขวาก็มีแต่ ‘ความตาย’ เท่านั้น สิ่งที่พวกเราต้องทำคือรีบหาของสิ่งนั้นให้เจอโดยเร็วที่สุด”

ผู้อาวุโสอูเผิงพูดขึ้น จากนั้นก็หยิบแผ่นเข็มทิศทองสำริดแปดเหลี่ยมขนาดเท่าฝ่ามือขึ้นมา

ตัวเข็มที่โปร่งแสงที่อยู่ด้านบนนั้นสั่นไหวเบาๆ

“อูเผิง เจ้าจะใช้แผ่นจานซิงหลัวในตอนนี้น่ะหรือ?”

ผู้อาวุโสไป๋ถงรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก สีหน้าลังเลเล็กน้อย

สิ่งนี้ล้ำค่าเป็นอย่างมาก สามารถระบุตำแหน่งของของสิ่งนั้นได้อย่างรวดเร็ว

แต่เมื่อใช้แผ่นจานซิงหลัวหนึ่งครั้ง ต้องสูญเสียอายุไขไปสามเดือน

ก่อนที่พวกเขาจะมาที่นี่ได้พูดเอาไว้ว่า จะพยายามไม่ใช้มัน หากไม่จำเป็น

ทว่าในตอนนี้คาดไม่ถึงว่าผู้อาวุโสอูเผิงจะหยิบมันออกมาแล้ว…

ผู้อาวุโสอูเผิงส่ายหน้าเล็กน้อย

“สุสานสังหารเทพอันตรายอย่างมาก อีกทั้งยังเต็มไปด้วยตัวแปร สำหรับสถานการณ์ในตอนนี้หากพวกเราตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว รีบหาของสิ่งนั้นให้เจอแล้วไปให้เร็วที่สุดจะเป็นการดี”

พวกเขาทั้งสี่ได้รับบาดเจ็บทุกคน อีกทั้งสองคนยังได้รับบาดเจ็บสาหัส แทบจะไม่มีพลังในการต่อสู้แล้ว

หากไม่ใช้ตอนนี้ แล้วจะใช้ตอนไหน

“ใช่แล้ว สถานที่แห่งนี้อันตรายมาก หากพวกเรายังอยู่ที่นี่ต่อไป ไม่รู้ว่าจะเจอเรื่องยุ่งยากอันใดอีก!”

หนานอีอีได้ยินว่าสามารถออกจากที่นี่ได้ ดวงตาของนางก็เปล่งประกาย

“พวกเราสามารถออกไปได้แล้วหรือ? ยอดเยี่ยมไปเลย!”

นางไม่อยากจะมาสุสานสังหารเทพตั้งแต่แรก แต่ท่านพ่อยืนกรานให้นางมา อีกทั้งยังส่งพี่ใหญ่และผู้อาวุโสสองท่านร่วมเดินทางมาด้วย

นางไม่สามารถขัดคำสั่งได้ จึงทำได้เพียงตอบตกลง

เดิมทีนางคิดว่าการมาที่นี่ก็ทำพอเป็นพิธีเท่านั้น แต่ใครจะรู้เล่าว่าสถานที่แห่งนี้มันอันตรายขนาดนี้!

ความทุกข์ทรมานภายในสองวันที่ผ่านมานี้ มีมากกว่าการไม่ได้รับความยุติธรรมตลอดสิบปีรวมกันเสียอีก!

ในที่สุดตอนนี้ก็ใกล้จะได้ออกจากที่นี่แล้ว นางจึงรู้สึกมีความสุขอย่างมาก

ผู้อาวุโสอูเผิงกล่าวเตือนว่า

“คุณหนูรอง พวกเราจำเป็นจะต้องหาสิ่งนั้นให้พบก่อนถึงจะสามารถออกไปได้”

หนานอีอีรีบพยักหน้า

“ข้าเข้าใจ! แต่ขอแค่เพียงท่านใช้แผ่นจานซิงหลัวนั้นก็จะสามารถหาของสิ่งนั้นเจอได้โดยเร็วเแล้วไม่ใช่หรือ!”

ดูจากท่าทางแล้ว เหมือนว่านางจะไม่รู้ว่า หากทำเช่นนี้จะทำให้สูญเสียอายุไขของผู้อาวุโสอูเผิงไป