ตอนที่ 1690
บทที่ 1693 เผชิญหน้า
October 22, 2026
……….
ทันทีที่สิ้นเสียง รอบข้างก็เงียบกริบ
สีหน้าของฉู่หลิวเยว่ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง นางกลับหัวเราะขึ้นเสียงเย็น
“อ่า จริงสิ เมื่อพูดเช่นนี้แล้ว นับว่าข้าเป็นคนช่วยเหลือพวกเจ้าเสียด้วยซ้ำ แทนที่พวกเจ้าจะขอบคุณข้า แต่กลับสร้างปัญหาให้ข้า…ช่างน่าสนใจจริงๆ”
บรรยากาศก็ยิ่งแปลกประหลาดมากยิ่งขึ้น
คาดไม่ถึงว่าในตอนนั้นลั่วเหยี่ยนจะไม่รู้ว่าตนเองควรแสดงสีหน้าอย่างใด สีหน้าของเขาจึงกระอักกระอ่วนและแข็งทื่อ
เขากวาดสายตามองหนานอีอีและคนอื่นๆ ด้วยความรวดเร็ว ภายในใจก็ดำดิ่ง
เขารู้จักหนานอีอีและคนอื่นๆ เป็นอย่างดี
ตอนที่ซั่งกวนเยว่พูดขึ้นเช่นนั้น สีหน้าของพวกเขากลับดูย่ำแย่ขึ้นเป็นอย่างมาก แต่ไม่ได้มีสีหน้าตกตะลึง ซึ่งนั่นหมายความว่า…เรื่องนี้เป็นความจริงเก้าในสิบส่วน!
ในที่สุดหนานอีอีก็โต้เถียงออกมาอย่างอดไม่ได้ว่า
“ไม่มีใครรู้ว่าคนผู้นั้นถูกเจ้าจัดการจริงหรือไม่? หากพวกเจ้าใช้เล่ห์กลอื่น…”
“การใช้เล่ห์กลได้ ก็เป็นความสามารถของข้าเช่นกันไม่ใช่หรือ?”
ฉู่หลิวเยว่พูดแทรกนางขึ้นด้วยรอยยิ้ม
กระบวนการไม่สำคัญ ผลลัพธ์สิถึงสำคัญที่สุด!
หนานอีอีสำลัก
ลั่วเหยี่ยนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
ผู้แข็งแกร่งระดับเทพขั้นสูงคนหนึ่ง…สังหารผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์อย่างนั้นหรือ?
จะเป็นไปได้อย่างใด!
ทั่วทั้งอาณาจักรเสิ่นซวี่ เหมือนว่าเขาจะไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย!
หนานซู่ไหวรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากแล้วรีบถามว่า
“นางหนูเยว่เออร์ เจ้าพูดจริงหรือ?”
ฉู่หลิวเยว่กะพริบตาปริบๆ
“อาจารย์ ข้าเคยหลอกท่านสักครั้งหรือไม่? หรงซิว ท่านพ่อและถวนจื่อ ล้วนสามารถเป็นพยานให้ข้าได้”
หนานซู่ไหวตำหนิขึ้นในใจ เจ้าหลอกลวงข้ามาตั้งกี่ครั้งแล้ว?
แต่คำพูดนี้ไม่สามารถพูดออกไปได้
หรงซิวพยักหน้า
“ทุกสิ่งที่เยว่เออร์พูดเป็นความจริง ที่พวกเรามาที่นี่ในครั้งนี้ก็เพราะว่าคนผู้นั้นจับตัวใต้เท้าฉู่หนิงเป็นตัวประกัน เดิมทีแล้วเขาต้องการจะสังหารเยว่เออร์ เพียงแต่ว่าเขากลับเป็นฝ่ายถูกสังหารแทนก็เท่านั้น”
เพียงแต่ว่าเขากลับเป็นฝ่ายถูกสังหารแทน…ก็เท่านั้น?
ต่อให้เป็นหนานซู่ไหว เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้มุมปากก็กระตุกขึ้นอย่างอดไม่ได้
ฟังดูสิ!
นี่มันเป็นสิ่งที่มนุษย์พูดกันหรือ!
ผู้แข็งแกร่งระดับเทพขั้นสูงสังหารระดับเทพศักดิ์สิทธิ์…
แต่พวกเจ้ากลับพูดคำพูดเหล่านี้ออกมาอย่างใจเย็นน่ะหรือ!
แม้ว่าเขาจะตกใจแต่หนานซู่ไหวก็สามารถรับได้อย่างรวดเร็ว
…ตั้งแต่ที่เขารับนางหนูเยว่เออร์เป็นศิษย์ เขาก็รู้ดีว่า ไม่ว่าเรื่องใดที่นางกระทำ ไม่มีเรื่องไหนเป็นไปไม่ได้
แม้กระทั่งค่ายกลกระสวยสวรรค์ของสำนักนางก็สามารถซ่อมแซมได้ การสังหารผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่ง มีอันใดให้น่าประหลาดใจกัน?
ในตอนนี้หนานซู่ไหวได้เจอเรื่องแปลกจนเคยชินแล้ว
ความคิดที่เหลืออยู่ตอนนี้คือ บางทีการมีลูกศิษย์ที่มุมานะเกินไป ก็เป็นการทดสอบหัวใจอาจารย์จริงๆ
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วยกนิ้วโป้งไปทางฉู่หลิวเยว่พร้อมพูดขึ้นอย่างจริงจังว่า
“เยว่เออร์ เจ้าจัดการได้อย่างงดงามจริงๆ! สมแล้วที่เป็นลูกศิษย์ของข้าหนานซู่ไหวผู้นี้! กลับไปเจ้าต้องเล่าเรื่องนี้ให้อาจารย์ฟังอย่างชัดเจน ว่ามันเกิดอันใดขึ้นกันแน่!”
ฉู่หลิวเยว่ตอบรับ
“เจ้าค่ะ”
เมื่อเห็นว่าสองศิษย์อาจารย์ดูท่าทางมีความสุข ลั่วเหยี่ยนรู้สึกว่าเส้นฟางที่อยู่ในสมองของเขาตึงขึงมากขึ้น!
ตอนนี้มันเป็นเวลาอันใดกัน คาดไม่ถึงว่าพวกเขาจะมาพูดคุยเรื่องเหล่านี้?
คนเหล่านี้…จะรังแกกันเกินไปแล้ว!
อีกฝ่ายไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย!
“ทุกอย่างเป็นเพียงคำพูดจากฝ่ายเจ้าเท่านั้น! จะสามารถเชื่อถือได้อย่างใด!”
ในที่สุดเขาก็อดทนต่อไปไม่ไหว และตำหนิขึ้นด้วยเสียงเย็นชา
เสียงนั้นก็ได้เตือนสติหนานซู่ไหวว่าที่แห่งนี้ยังมีผู้อื่นอยู่
เขาหัวเราะออกมาหนึ่งเสียง