บทที่ 1888 ฆ่าคนปิดปาก!

………………..

เส้นลมปราณของกลิ่นคาวเลือกที่รุนแรงลอยคละคลุ้งในอากาศ

พลังทั้งหมดมารวมกัน!

ทันใดนั้นท้องฟ้ากลับมืดลงในทันที!

เมฆครึ้มนับไม่ถ้วนต่างมารวมกันจากทั่วทุกทิศทาง!

เดิมที่ท้องฟังยังคงสว่างสดใส เพียงครู่เดียวกับมืดครึ้มในทันตา!

ลมพักกระโชกแรง เสียงหวีดหวิวไม่ขาดสาย

ตู้ม!

เสียงระเบิดที่ดังกึกก้องไปทั่วเกิดขึ้นหลังจากที่เมฆครื้มมารวมกัน!

ทัณฑ์สวรรค์ราวกับงูสีเงินปรากฏวับวาบและแวกว่ายหายไปอย่างรวดเร็ว!

หรงซิวเงยหน้าขึ้นไปมองและหรี่ตาเรียวบางลงเล็กน้อย

สามารถทำให้เกิดทัณฑ์สวรรค์ภายในเวลาอันสั้นนี้จนได้เห็นถึงพลังอันแกร่งกล้า…

จู่ๆ สิบสามกลับคิดอะไรบางอย่างออกมาได้ ดวงตาจึงเบิกโพลงขึ้นและหันหน้าไปมองทางเฉิงอี

“พี่ใหญ่ นี่ไม่ใช่…”

นี่คือลมปราณที่สัมผัสได้ในวันนั้นที่ข้ามผ่านทัณฑ์ศักดิ์สิทธิ์ แทบจะเหมือนกันทุกอย่างมิใช่หรือ

ในขณะนั้นแม้ว่าเขาจะยุ่งอยู่กับบุกทะลวง แต่สถานการณ์รอบๆ ก็ยังคงให้ความสนใจอยู่

ในวันนั้นนอกจากตัวเขาเองที่ทำให้เกิดทัณฑ์สวรรค์ที่ข้างนอกอยู่หลายครั้ง สำนักกระบี่ทมิฬและคนอื่นที่อยู่ไม่ไกลก็ทำให้เกิดทัณฑ์สวรรค์อยู่หลายครั้งเช่นกัน จึงทำให้เกิดการเคลื่อนไหวอย่างใหญ่โต

ขณะนั้นเขารู้สึกได้ลางๆ ว่าทัณฑ์สวรรค์ที่ทั้งสองฝ่ายเรียกมานั้นไม่เหมือนกันอยู่บางส่วน แต่กลับไม่ทันแยกได้ว่าจริงๆ แล้วต่างกันที่ตรงส่วนไหน

ทว่าเมื่อเห็นสถานการณ์นี้อีกครั้ง เขายังจำได้ในทันที สถานการณ์นี้ช่างเหมือนกับการเผชิญหน้ากันในวันนั้นก็ไม่ปาน!

สำนักกระบี่ทมิฬทำให้เกิดฟ้าร้องเพื่อโจมตีนายท่าน หัวใจสังหารนี้ช่างรุนแรงยิ่งนักจนทำให้พวกเขาลงมืออย่างเปิดเผย!

…

มั่วอวิ๋นในเวลานี้ไม่ได้สนใจมากมายเช่นนั้นแล้วจริงๆ

ในช่วงเวลาสองปีมานี้ทุกๆ เดือนสำนักกระบี่ทมิฬล้วนต้องเข้าสอบประเมินทุกครั้ง

แต่ละครั้งพวกเขาจะเลือกสถานที่ลับตาผู้คนโดยเฉพาะ และต้องแน่ใจว่าไม่มีคนนอกแอบลอบมองถึงจะเริ่มพิธีได้

ยามท้องฟ้าสว่างไสวเช่นนี้ท่ามกลางสายตาหลายคู่ ทำให้ดึงดูดความสนใจผู้คนจำนวนมากในพิธีสังเวยเลือดอย่างเลี่ยงไม่ได้

แต่เช่นนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

มองดูฉู่หลิวเยว่ยังคงคิดที่จะแยกภูเขาต่อไป มั่วอวิ๋นจึงไม่กล้ารับรองได้จริงๆ ว่าหากปล่อยให้นางทำตามอำเภอใจเช่นนี้ต่อไป สถานการณ์ของนางจะก้าวต่อไปเช่นไร

ดังนั้นบัดนี้ ทำได้เพียงเดิมพันเท่านั้น!

แค่จัดการฉู่หลิวเยว่ก่อน พวกนี้ที่เหลือ…ค่อยๆ จัดการก็ยังได้!

เมื่อคิดเช่นนี้มั่วอวิ๋นจึงปาดฝ่ามือซ้ายของตนเองโดยไม่ลังเล!

เลือดไหลกระเซ็นออกมา!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวโหมกระหน่ำ!

ทุกคนของสำนักกระบี่ทมิฬที่อยู่ด้านหลังเขา แน่นอนว่าเริ่มลงมือที่ละคน!

ค่ายกลสีทองทั้งสองข้างมีเลือดนับไม่ถ้วนมารวมกัน แต่ละเส้นที่มารวมกันกลายเป็นลวดลายอักขระแปลกประหลาด

เป็นรูปแบบขอกระบี่โค้งจันทราทั้งคู่นั่นของสำนักกระบี่ทมิฬ!

มองดูจากระยะไกล เหมือนกับค่ายกลของหรงซิวกำลังแบ่งสีเลือดขนาดใหญ่นี้ออกเป็นสองส่วนจากจุดตรงกลาง!

พลังของทั้งสองด้านเข้ามาขนาบ ยิ่งทำให้ค่ายกลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงกว่าเดิม!

ตู้ม!

ในที่สุดทัณฑ์สวรรค์เส้นแรกก็ฟาดผ่าลงมา!

ปัง!

ในขณะนั้นแสงสว่างก็กระจัดกระจายไปทั่วทุกทาง!

พลังอันบ้าคลั่งเข้าโจมจีทุกทาง!

รูปแบบสีเลือดของทั้งสองด้าน เริ่มมาร่วมกันที่ตรงกลาง!

…

ฉู่หลิวเยว่เพิ่งมาถึงยอดเขาอีกลูกจึงรับรู้ได้ถึงการเคลื่อนไหว

นางเงยหน้ามองพลางขมวดคิ้วเล็กน้อยปรากฏความไม่พอใจขึ้นในแววตา