บทที่ 1895 เสี่ยงอันตราย

ดูเหมือนเขารับรู้ได้ถึงสายตาของนาง ลั่วเหยี่ยนจึงเงยหน้ามองขึ้นไป

ตอนนี้ทั้งสองอยู่ห่างกัน แต่ในเวลานี้ทั้งสองฝ่ายต่างประจันหน้ากันจนสามารถมองเห็นอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในสายตาของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน!

ฉู่หลิวเยว่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“ลั่วเหยี่ยน หนานอวี่สิงตายด้วยน้ำมือของเจ้า ทุกคนล้วนเห็นกันชัดเจน เจ้าทำตัวเป็นผู้บริสุทธิ์และโยนความผิดมาให้ข้าเช่นนี้ ไม่…เกินไปหน่อยหรือ”

สายตาของลั่วเหยี่ยนเรียบเฉย

“อาการบาดเจ็บของอวี่สิงเกิดจากเจ้าและในที่สุดเขาก็ตายในเปลวไฟที่แปลกประหลาดนั่น ข้าบอกว่าเจ้าเป็นคนฆ่าเขา มันผิดตรงไหนหรือ”

ฉู่หลิวเยว่หัวเราะออกมา

หลังจากได้ยินคำพูดเช่นนั้นของลั่วเหยี่ยนเมื่อครู่นี้จึงล่วงรู้แผนการของเขา ฉู่หลิวเยว่เข้าใจในทันทีว่าคนผู้นี้ได้เสียสติไปแล้ว

อันที่จริงไม่มีความจำเป็นอะไรที่พูดคุยกับเขาต่อไปอีกแล้ว

หนานอวี่สิงคือลูกชายเพียงคนเดียวของหนานอีฝาน

หนานอีฝานยอมเสียสละแม้กระทั่งชีวิตของลูกสาวตนเองอีกคน เพื่อช่วยหนานอวี่สิงกลับมา!

แสดงให้เห็นว่าหนานอวี่สิงให้ความสำคัญกับทายาทคนนี้เพียงผู้เดียว!

ตอนนี้หนานอวี่สิงตายแล้ว

ใครฆ่าเขา ใครก็ตามที่ฆ่าเขาจะกลายเป็นศัตรูของหนานอีฝานไปตลอดชีวิต!

หากล่วงเกินหนาอีฝานเช่นนี้เท่ากับว่าได้ล่วงเกินตระกูลหนานทั้งหมดอย่างไม่ต้องสงสัย!

ผลที่ร้ายแรงเช่นนี้ไม่ว่าใครก็ไม่อาจรับได้

คำตอบชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยอันใด

เปรี้ยง!

ทัณฑ์สวรรค์ตกลงมาอีกครั้ง!

ทัณฑ์สวรรค์ในครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งก่อนอย่างมาก! แทบแยกเมฆดำที่เกาะกลุ่มกันอยู่บนฟ้าออกจากกัน!

ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้นไปมอง

“มาได้เวลาพอดี!”

เมื่อนางคิดได้ ถวนจื่อก็เข้าใจสิ่งที่นางคิดในทันที มันจึงกระพือปีก! ขึ้น

ในครั้งนี้ถวนจื่อมุ่งตรงออกไปยังยอดเขาสูงที่อยู่ไกลออกไป!

ฉู่หลิวเยว่ลดสายตาลงและมองไปยังโล่สีดำของนางที่อยู่ในมือ

การต่อสู้ที่ดุเดือดเมื่อครู่นี้ ทำให้สนิมด้านบนโล่ดำหลุดลอกออกกว่าสิบแผ่น