บทที่ 1919 เคยเห็นสัญลักษณ์ของนางหรือไม่

………………..

หนานอีฝานพูดออกมาอย่างเชื่องช้า

คำพูดเหล่านั้นแฝงด้วยความขุ่นเคืองและกลิ่นคาวเลือดที่ไม่สามารถอธิบายได้

อี้เหวินเทาชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะขึ้นมา

“หรือว่าพี่หนานไปกำลังล้อเล่นอันใดอยู่”

ต้องบอกก่อนว่า ตระกูลหนานกับตระกูลอี้ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันขนาดนั้น

แต่ในครั้งนี้หนานอีฝานกลับเดินทางมาที่นี่เพียงลำพัง แล้วพูดเรื่องพันธมิตร…

อี้เหวินเทาจะไม่ประหลาดใจได้อย่างไร

แต่สีหน้าของหนานอีฝานกลับไม่เปลี่ยนแปลง

“ขอเพียงพี่อี้ตอบตกลง พวกเราสามารถพูดคุยเงื่อนไขกันได้”

รอยยิ้มของอี้เหวินเทาค่อยๆ จางหายไป

เขาสำรวจสีหน้าของหนานอีฝานอย่างละเอียด แล้วครุ่นคิดภายในใจ

หาได้ยากยิ่งที่หนานอีฝานจะพูดเช่นนี้ออกมา

ในขณะเดียวกันเขาก็สามารถเห็นความแน่วแน่ของหนานอีฝานได้

เขามาที่นี่เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับตระกูลอี้จริงหรือ

แต่ตระกูลหนานและตระกูลอีกอยู่ในระดับเดียวกัน ถ้าเขาทำเช่นนี้จะมีประโยชน์อะไร

เมื่อคิดไปคิดมาแล้ว อี้เหวินเทาก็ตัดสินใจว่าควรจะถามให้ชัดเจนดีกว่า

“พี่หนานอย่าเพิ่งรีบร้อน หากพวกเจ้าต้องการพบเจอเรื่องลำบากจริงๆ พวกเราตระกูลอี้ไม่มีทางยืนมองโดยไม่ช่วยเหลือแน่นอน เพียงแต่ไม่รู้ว่า…มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่ถึงทำให้พี่หนานร้อนใจเช่นนี้ได้”

หนานอีฝานชะงักไป

“ตระกูลหนานของข้าจะสู้กับพระราชวังเมฆาสวรรค์!”

ในที่สุดสีหน้าของอี้เหวินเทาก็เปลี่ยนแปลงไป

“พระราชวังเมฆาสวรรค์? เจ้าจะเป็นปรปักษ์กับโอรสสวรรค์อย่างนั้นหรือ”

หนานอีฝานพยักหน้า

“ถูกต้อง!”

อี้เหวินเทาขมวดคิ้วขึ้นมา

“พี่หนาน เรื่องนี้…เกรงว่าข้าจะไม่สามารถตอบตกลงได้”

หนานอีฝานบ้าไปแล้วหรือ!

เขาคิดอะไรจึงต้องการจะเปิดศึกกับหรงซิว?

คำตอบของอี้เหวินเทา ไม่ได้ทำให้หนานอีฝานรู้สึกประหลาดใจนัก

ความจริงแล้ว หนึ่งวันก่อนหน้านี้ เขาไม่มีทางคิดเช่นนี้แน่ แต่ว่าโลกมนุษย์นี้ไม่แน่นอน เขาจึงเปลี่ยนใจขึ้นมา

เขามาถึงจุดที่ไม่มีหนทางให้เดินแล้ว

ในตอนที่ป้าหยกของอวี่สิงแตก เขาก็รู้แล้วว่า เขาไม่สามารถอดทนต่อไปได้อีกแล้ว!

การตายของอีอี อาจจะไม่ใช่ฝีมือของพวกเขา แต่การตายของงอวี่สิง…

แรงกายแรงใจที่เขาทุ่มเทมาหลายปีล้วนสูญเปล่าหมดแล้ว!

“ข้าบอกแล้วว่า พี่อี้สามารถเสนอเงื่อนไขมาได้ ข้ายินดีตอบตกลงทั้งหมด”

หนานอีฝานพูดซ้ำอีกครั้ง น้ำเสียงจริงจังกว่าเดิม

อี้เหวินเทาขมวดคิ้วมุ่นกว่าเดิม

หนานอีฝานไม่มีทางไม่รู้ว่า การเป็นปรปักษ์กับหรงซิวนั้นเป็นเรื่องที่อันตรายขนาดไหน

แล้วเหตุใดเขาถึงทำเช่นนี้

อีกทั้ง…เขายังยอมจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลเพื่อเรื่องนี้ด้วย!

“พี่หนาน เจ้าก็รู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น”

ความจริงแล้วไม่ว่าจะพูดอย่างไร เขาก็ไม่ยินดีล่วงเกินหรงซิวเพื่อตระกูลหนาน

“คนผู้นั้นต่อกรยากเพียงใด ไม่ใช่ว่าพี่หนานไม่รู้ หากยังเลือกจะเป็นปรปักษ์กับพระราชวังเมฆาสวรรค์อยู่ มันจะต้องไม่มีผลดีอย่างแน่นอน พี่หนาน เหตุใดพี่ต้องทำเช่นนี้ด้วย หากเจ้ามีเรื่องเข้าใจผิดอันใดกับพระราชวังเมฆาสวรรค์ ก็ไปพูดกันต่อหน้าสิ หรือบางที…”

หรงซิวจะต้องรู้เรื่องที่หนานอีฝานมาหาเขาด้วยตนเองแน่นอน

ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไรก็ไม่มีทางหลุดออกจากโคลนหลุมนี้ได้อย่างขาวสะอาดแน่นอน

แทนที่จะปกปิดแล้วเพิ่มความน่าสงสัย ไม่สู้เปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาดีกว่า

เมื่อถึงตอนนั้นเขาก็ยังสามารถถือโอกาสแสดงน้ำใจให้แก่ตระกูลหนานได้

สำหรับอี้เหวินเทา นี่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้ว

หนานอีฝานกลับพูดแทรกคำพูดของเขา

“ข้ากับพระราชวังเมฆาสวรรค์ไม่มีทางญาติดีกันได้อีกแล้ว”

อี้เหวินเทามองหน้าเขายังสงสัย

“พี่หนานหมายความว่า…”