ตอนที่ 1950
บทที่ 1955 พาแขกมาด้วย
October 22, 2026
คนผู้นั้นต้องการจะปล้นท่าเรือดอกท้อของนางอย่างโจ่งแจ้ง แล้วถ้านางจะอยากได้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของเขามันก็ไม่ผิดไม่ใช่หรือ?
เพียงแต่ว่าสุดท้ายแล้วใครจะเป็นฝ่ายชนะก็ยังไม่ทราบ
“หากอยากให้สามีช่วย เยว่เออร์ก็พูดออกมาได้เลยนะ”
หรงซิวไม่ได้สนใจของเหล่านี้ แต่ในเมื่อนางชอบ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องไปแย่งชิงมา
ฉู่หลิวเยว่ส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม
“ไม่ต้อง”
นางอยากได้ นางจะเอามันมาเอง
ครั้งนี้อันตรายมาก แต่ก็เป็นโอกาสที่หาได้ยากเช่นกัน
ขอเพียงแค่นางสามารถจัดการปัญหาในวันนี้ได้ ช่วงเวลาหลังจากนี้ชีวิตของนางก็น่าจะเงียบสงบมากกว่านี้แล้ว
เมื่อพูดจบนางก็โคจรพลังปราณในร่างกายตนเอง
พลังอันมหาศาลพวยพุ่งออกจากไข่มุกธาราในตันเถียนของนาง!
แทบจะในเวลาเดียวกันนั้นเองม่านพลังเหนือท่าเรือดอกท้อก็แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น!
รอยแตกที่เพิ่งปรากฏก็กลับคืนสู่สภาพเดิมในทันที!
แสงสีเขียวแสบตาก็ถูกม่านพลังขวางกั้นเอาไว้ด้านนอกอีกครั้ง
พลังของทั้งสองฝ่ายกำลังปะทะกันอย่างดุเดือด!
ความว่างเปล่ารอบข้างพังทลายลงอย่างต่อเนื่อง!
อย่างใดก็ตามภายใต้การโจมตีที่รุนแรงเช่นนี้ แต่ม่านพลังนั้นก็ยังมั่นคงดังเดิม!
คนตระกูลอี้ที่ยืนอยู่ด้านหลังก็มีสีหน้าซับซ้อน
“ดูเหมือนว่าท่าเรือดอกท้อแห่งนี้ จะต้องเกิดความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่แน่นอน ข้าจำได้ว่าตอนที่เข้ามาที่นี่ ม่านพลังก็ยังไม่มั่นคง คนสามารถเข้าออกได้ทุกเมื่อ อีกทั้งหากมีการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย ก็จะสามารถทำให้ความว่างเปล่านั้นพังทลายลงมาได้…แต่ใครจะรู้เล่าว่า ตอนนี้มันจะกลายเป็นเช่นนี้แล้ว…”
ถ้าเป็นเช่นนี้ก็น่าขายหน้าเกินไปแล้ว!
ก่อนหน้านี้คนตระกูลหนานพยายามหลายครั้งแต่ก็ล้มเหลว แต่ตระกูลอี้ส่วนใหญ่ล้วนไม่ใส่ใจกับการกระทำของพวกเขา
จนเมื่ออี้เหวินเทาลงมือจึงได้เจออุปสรรคขัดขวางที่ยิ่งใหญ่ พวกเขาถึงเพิ่งได้เข้าใจว่า ‘ม่านพลังนี้แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก!’
ที่อี้เหวินเทาสามารถเป็นประมุขตระกูลอี้ได้อย่างมั่นคงเป็นเพราะว่าหมัดของเขานั้นแข็งมากพอ!
แม้กระทั่งเขายังไม่สามารถสู้ได้…
ถ้าเช่นนั้นพวกเขาก็จนปัญญา
แต่ทว่าต่อจากนี้ไปคนของตระกูลอี้ต้องเสียหน้าไปตลอดกาลแล้ว!
และไม่มีหน้าอยู่ภายในอาณาจักรเสิ่นซวี่แล้ว!
อี้เหวินจั๋วพูดเสียงเย็นว่า
“พูดบ้าอันใดกันอยู่? ต่อให้ซั่งกวนเยว่คนนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ก็ไม่มีทางเก่งขนาดนั้นหรอก นางสามารถยืนหยัดได้แค่หนึ่งชั่วยามกับอีกหนึ่งเค่อ นั่นไม่ได้หมายความว่านางจะสามารถปกป้องท่าเรือดอกท้อได้! ข้าจะดูสิว่านางจะทำตัวกำเริบเสิบสานไปถึงเมื่อใด!”
ทันทีที่สิ้นเสียง บริเวณขอบฟ้าก็มีเสียงอันทรงพลังดังลั่นขึ้น
“ลูกศิษย์ของข้า หนานซู่ไหว เขาอยากจะกำเริบเสิบสานเมื่อใด เขาก็จะทำไปถึงเมื่อนั้นแหละ!”
เสียงนั้นดังลั่นราวกับฟ้าผ่า เมฆดำหนาที่รวมตัวกันเป็นชั้นถูกพัดปลิวออกไป!
หัวใจของอี้เหวินจั๋วจมดิ่งแล้วหันกลับไปมองในทันที!
ในขณะเดียวกันก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่ตกใจกับการเคลื่อนไหวนี้จึงทยอยเงยหน้าขึ้นไปมอง!
เขาเห็นเพียงแค่ชายชราคนหนึ่งที่สวมชุดคลุมสีเทาและกำลังพุ่งตัวมาจากเส้นขอบฟ้า!
ความเร็วของเขาสูงมาก เพียงแค่ในพริบตาเขาก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าทุกคนแล้ว!