บทที่ 1963 ทำเรื่องเล็กให้ใหญ่

………………..

ในสถานการณ์ฉุกเฉินเช่นนี้ อี้เหวินเทาจึงตัดสินใจอย่างรวดเร็ว ก่อนเหวี่ยงขวานสุริยันมรกตออกไปอย่างรุนแรง ในขณะที่ตัวเขานั้นก็ถอยร่นลงไปอย่างรวดเร็ว!

ปลายกระบี่ที่แหลมคมเฉียดจมูกของเขาเพียงเล็กน้อย!

แม้ว่าร่างกายของอี้เหวินเทาจะแข็งแกร่งอย่างมาก แต่วิธีการกวาดกระบี่ของฉู่หลิวเยว่นั้น ก็ทำให้เขารู้สึกปวดแสบปวดร้อน แทบจะกรีดผิวหนังของเขาออกไปแล้ว!

ฟิ้ว!

ขวานสุริยันมรกตพุ่งเข้าไปหาฉู่หลิวเยว่!

ฉู่หลิวเยว่ยกกระบี่ขึ้นต้าน

เคร้ง!

เสียงปะทะที่กระจ่างใสดังขึ้น

ง่ามนิ้วของฉู่หลิวเยว่ชาหนึบ!

ขวานสุริยันมรกตเปลี่ยนทิศทางออกไปในทันที!

ในตอนนั้นร่างของอี้เหวินเทาก็หยุดตัวลงทันที เพียงแค่นึกถึงขวานสุริยันมรกตก็กลับมาอยู่ที่กลางฝ่ามือของเขาอีกครั้ง!

ด้ามจับเย็นยะเยือก

หัวใจของอี้เหวินเทาจมดิ่ง

พลังของขวานสุริยันมรกตเล่มนี้ถูกปิดผนึกอย่างสมบูรณ์แล้ว!

เขาต้องการจะทำลายผนึกนี้ แต่ชั้นน้ำแข็งที่ปกคลุมอยู่นั้นกลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่แข็งแกร่ง ภายในระยะเวลาสั้นๆ เขาไม่สามารถทำลายผนึกนี้ได้เลย

แต่นั่นก็หมายความทันทีว่าที่จื่อเฉินลงมืออีกฝ่ายก็สามารถทำลายอาวุธศักดิ์สิทธิ์คู่ใจของเขาลงได้แล้ว!

อี้เหวินเทารู้สึกไม่เข้าใจอย่างมาก ในขณะเดียวกันก็โกรธแค้นจนต้องขบเคี้ยวเขี้ยวฟัน

ฉู่หลิวเยว่หมุนข้อมือที่เจ็บปวดของนางอย่างไร้เสียง

ท้ายที่สุดแล้วขวานสุริยันมรกตเป็นหนึ่งในสิบสมบัติศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ เมื่อรวมกับพลังของอี้เหวินเทาแล้ว พลังการโจมตีเมื่อครู่นี้ก็นับว่าแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

ยังดีที่ตอนนี้ร่างศักดิ์สิทธิ์ของนางค่อนข้างจะสมบูรณ์แล้ว อีกทั้งก่อนหน้านี้จื่อเฉินก็ช่วยแช่แข็งพลังส่วนใหญ่ของขวานสุริยันมรกตไปแล้ว ไม่อย่างนั้นแล้วล่ะก็…

นางก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีนี้ได้แน่นอน!

“ประมุขอี้ ข้าเห็นว่าตอนที่ขวานสุริยันมรกตอยู่ในมือของท่านนั้น มันใช้การไม่ค่อยดีเท่าไรเลย ถ้าเช่นนั้น…เอามาให้ข้าลองใช้หน่อยดีหรือไม่?”

ใบหน้าของฉู่หลิวเยว่เผยรอยยิ้มออกมา พร้อมพูดด้วยความจริงใจเป็นอย่างมาก

หางตาของอี้เหวินเทากระตุกขึ้นด้วยความโกรธ

เหตุใดเขาจะฟังไม่ออกล่ะว่า ฉู่หลิวเยว่จ้องอยากจะได้ขวานสุริยันมรกตของเขาตาเป็นมัน?

ยังไม่ทันชนะเลย แต่ก็กำเริบเสิบสานเช่นนี้แล้ว!

เขาแค่นหัวเราะเสียงเย็น

“หากเจ้าอยากได้ ก็ต้องมีความสามารถในการแย่งชิงไปเสียก่อน!”

เมื่อพูดจบเขาก็รวบรวมสมาธิ แล้วยกมือขึ้น

จากนั้นลำแสงสีเขียวเข้มที่เหมือนกับน้ำหลากก็พวยพุ่งที่กลางฝ่ามือของเขา!

ลำแสงเหล่านั้นแผ่กระจายออกมาอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นแสงดาวพร่างพราวกระจายอยู่ทั่วท้องฟ้า

ไม่ว่าผ่านไปที่ใด อากาศก็ถูกแช่แข็ง

“คิดไม่ถึงว่าท่านประมุขจะใช้อาณาเขตเทพเซียน?”

คนตระกูลอี้ที่อยู่ในฝูงชนก็อุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ

อย่าโทษที่เขาตื่นตูมเลย ความจริงแล้วภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าก็ต่างจากที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้มาก

ต่อให้จะเห็นการปรากฏตัวของจื่อเฉินและถวนจื่อ แต่พวกเขาก็ยังคิดว่าฉู่หลิวเยว่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอี้

เหวินเทา

ด้วยความช่วยเหลือจากจื่อเฉินและถวนจื่อ อย่างน้อยก็ทำให้นางยืนหยัดได้นานมากขึ้นเท่านั้น แต่ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิมทุกประการ

สามกระบวนท่าไม่ได้ ถ้าเช่นนั้นสิบกระบวนท่า?

เพราะว่าระดับพลังของฉู่หลิวเยว่และอี้เหวินเทานั้นแตกต่างกันอย่างมาก ดังนั้นพวกเขาจึงคิดเช่นนี้ แต่หลังจากลงมือจื่อเฉินก็ได้สร้างแรงกดดันให้แก่อี้เหวินเทาเป็นอย่างมาก

ดังนั้นหลังจากเห็นว่าอี้เหวินเทาโจมตีไม่สำเร็จ แล้วอัญเชิญอาณาเขตเทพเซียนออกมา พวกเขาหลายคนจะรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

ฉู่หลิวเยว่แข็งแกร่งจนสามารถบีบบังคับให้ประมุขอี้อัญเชิญอาณาเขตเทพเซียนออกมาได้เชียวหรือ?

ลำแสงสีเขียวพัดกระจายก่อนปกคลุมทั่วทุกพื้นที่บนท้องฟ้า!