ตอนที่ 198
บทที่ 199 แพ้ชนะ [รีไรท์]
October 22, 2026
เสียงกระดูกหักดังลั่นกระทบหูผู้คนเป็นจำนวนมาก!
เหลยหมิงเวยส่งเสียงครวญคราง หน้าขาวซีดด้วยความเจ็บปวด!
เขามองฉู่หลิวเยว่ด้วยความโมโหระคนตกใจ
“เจ้ารนหาที่ตาย!”
เขาเอื้อมมืออีกข้างไปที่คอฉู่หลิวเยว่! ราวกับจะบิดคอเรียวหักให้จงได้!
ฉู่หลิวเยว่ไม่สู้กลับ นางหดมือกลับไปในทันที! เลี่ยงการโต้กลับของเหลยหมิงเวยอย่างหวุดหวิด!
ทั้งสองประลองกันอยู่หนึ่งชั่วยามก็แยกกันหลังจากนั้น แต่สิ่งที่ทำให้ผู้คนแปลกใจก็คือแท้จริงแล้วคนที่ได้รับบาดเจ็บกลับเป็นเหลยหมิงเวย
ยามที่เห็นมือของเขาห้อยลงมาด้วยท่าประหลาด ทุกคนต่างก็ตกอยู่ในความเงียบงัน!
ต่อจากนั้นเกิดเสียงอึกทึกครึกโครมเป็นแถบๆ!
“ข้าไม่ได้ดูผิดไปกระมัง? เหลยหมิงเวยได้รับบาดเจ็บเนี่ยนะ? ฉู่หลิวเยว่กลับอยู่รอดปลอดภัย?”
“เหลยหมิงเวยเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่ พละกำลังเนื้อหนังมังสาก็แกร่งกล้าจนถึงขีดสุด แต่ทำไมถึงถูกฉู่หลิวเยว่หักมือได้ง่ายๆปานนั้นเล่า?”
“สวรรค์…เมื่อกี้ข้ายังไม่ทันดูการเคลื่อนไหวฉู่หลิวเยว่ให้ชัดๆเลย! พวกเจ้าเห็นชัดไหม?”
“….ฝีมือเช่นนี้ ฉู่หลิวเยว่ยังถ่อมตนบอกว่าตัวเองเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งอีกหรือ?!”
ผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เดิมทียังคิดว่านี่คือผลสรุปของการประลองนั้นแน่นอนแล้ว ทว่าบัดนี้เห็นแล้วว่าเป็นไปอย่างคลุมเครือ
พละกำลังของฉู่หลิวเยว่แกร่งกล้ากว่าที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้มาก!
คำวิพากษ์วิจารณ์ไม่ว่าแบบใดต่างลอยเข้ามาถึงหูทำให้เหลยหมิงเวยอับอายอย่างไร้ที่เปรียบ
นี่เป็นการประลองแรกที่มีความหมายยิ่ง หากเขาพ่ายแพ้ ทั้งยังแพ้ให้แก่ฉู่หลิวเยว่ที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นต่ำกว่าเขาหลายขั้น เช่นนั้นก็ไม่รู้ว่าภายภาคหน้าจะถูกผู้คนดูถูกเหยียดหยามสักเพียงใด
อีกทั้งเขาต้องกลายเป็นตราบาปของสำนัก! แล้วยังจะร่ำเรียนต่อไปได้เยี่ยงไร?
เขาจะต้องชนะ!
เมื่อคิดถึงได้เช่นนี้ เหลยหมิงเวยก็รวบรวมพลังภายในทั้งหมดและคิดจะโจมตีด้วยพลังทั้งหมดที่มี!
ฝ่ามือของเขามีพลังสีน้ำเงินรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนด้วยความเร็วสูง หลังจากนั้นไม่นานก็กลายร่างเป็นรูปกระบี่!
ความแตกต่างที่มากที่สุดเมื่อเทียบกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามก็คือผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่สามารถดึงพลังภายในออกมาสร้างความแข็งแกร่งในการโจมตีได้
เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนจะต้องใช้วิธีนี้มาต่อกลอนกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งคนหนึ่ง!
ทว่าในยามนี้ เหลยหมิงเวยควบคุมสิ่งเหล่านี้ไม่อยู่แล้ว
มีเพียงความคิดเดียวที่เหลืออยู่ในหัวของเขาคือ…ชัยชนะ!
มือข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บจับกระบี่แน่น พลังภายในอันทรงพลังถ่ายเทไปในกระบี่ไม่ขาดสาย แผ่ไอกระบี่อย่างน่าทึ่ง!
ครู่ต่อมา เขาก็แทงกระบี่ออกไปด้วยความดุดัน!
“กระบี่นิลกาฬ!”
หวึ่ง!
ยามกระบี่ตวัดลงมา บรรยากาศโดยรอบก็เริ่มกดดันขึ้นมาทันใด พลังอันบ้าระห่ำแตกซ่านไปบนตัวกระบี่จนเกิดเสียงหูอื้อดังหวึ่ง!
ฉู่หลิวเยว่เจ็บเข้าไปในหู พลังภายในตัวนางราวกับแข็งตัวโดยพลัน!
ความหวาดหวั่นที่แสนสะพรึงเข้ามาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จนความเร็วของนางลดฮวบ!
แรงกดดันของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่แก่กล้าอะไรเช่นนี้!
สายตานางมองไปยังกระบี่นิลกาฬที่ตวัดลงมา!
แม้จะมีระยะห่างระหว่างคนทั้งสอง แต่ระยะห่างจากจุดนี้ก็ไม่ได้ส่งผลต่อการโจมตีของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่เลยสักนิด!
นางมองไปรอบๆ ด้วยความรวดเร็ว จิตใจปั่นป่วน
นางสามารถอาศัยความได้เปรียบจากท่าร่างได้เพียงชั่วประเดี๋ยว แต่นี่ก็เป็นเพียงการเล่นอุบายเท่านั้น
ตอนนี้เหลยหมิงเวยได้โต้ตอบมาแล้ว เขาต้องสู้อย่างสุดกำลังของเขา
หากยืดเยื้อต่อไป พลังของนางคงมลายหายไปแน่!
ดังนั้น…จำต้องสู้ด้วยความเร็ว!
เมื่อคิดดังนี้ นางก็เร่งโคจรพลังภายในทันที!
เมื่อพลังถ่ายเทลงมาถึงแขนขาของนาง ในที่สุดแรงกดดันบนตัวก็ลดลงไปบ้างแล้ว
ฉวยโอกาสในช่วงเวลานี้ถอยไป!
“คิดจะหนี? ไม่ง่ายเช่นนั้นหรอก!
เมื่อเหลยหมิงเวยเห็นฉู่หลิวเยว่ถอยไปด้วยความรวดเร็ว เขาก็เข้าใจความคิดของนางได้ในทันที ตะคอกในบัดดล!
“ไป!”
ทันใดนั้นกระบี่นิลกาฬก็ฟาดลงมา! ฟันลงบนพื้นด้วยพลังอันหนักหน่วง!
แกร๊ง!
คมดาบของกระบี่ฟันลงบนพื้นศิลาหยกขาวอย่างแรงจนเกิดเสียงเข็ดฟัน!
ครู่ต่อมา จู่ๆ ไอกระบี่กลุ่มสีน้ำเงินก็พุ่งออกมาจากตัวกระบี่อย่างฉับพลัน ดุจอสนีบาตเคลื่อนตัวพุ่งเข้าหาฉู่หลิวเยว่ไปตามพื้น!
ทุกคนเห็นเพียงลำแสงสีน้ำเงินแวบผ่านบนพื้นสีขาวไปถึงใต้ฝ่าเท้าฉู่หลิวเยว่ในทันใด
ไม่ว่าฉู่หลิวเยว่จะเร็วสักเพียงใด ทว่าในขณะนี้ได้รับพลังยับยั้ง การปะทะคราวนี้นางยังช้ากว่าเหลยหมิงเวย!
ระหว่างที่มองไปก็พบว่าไอกระบี่สีน้ำเงินเกือบจะไปถึงฝ่าเท้าฉู่หลิวเยว่แล้ว!
พวกเขาทั้งหมดต่างก็เบิกตาโพลง จ้องมองไปที่ฉากนี้อย่างเอาเป็นเอาตาย!
นี่คือการโจมตีด้วยพลังกดขี่ของเหลยหมิงเวยในฐานะผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่ เกรงว่าฉู่หลิวเยว่จะหลบไม่ได้แล้ว!
ฉู่หลิวเยว่ถอยหลังออกไป ไอกระบี่ก็ปรี่ประชิดไปตลอดทาง!