ตอนที่ 2012
บทที่ 2019 แพ้ชนะ
October 22, 2026
เริ่มแรกเขาไม่ได้สนใจมากนัก ทว่าตอนนี้เขาถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าคำพูดของจวินจิ่วชิงเมื่อครู่ผิดปกติอย่างมาก
เรื่องปีนั้นที่หรงซิวบุกโจมตีถ้ำปีศาจทมิฬมีคนรู้เรื่องไม่มากนัก
คนส่วนใหญ่จากทั่วทั้งอาณาจักรเสิ่นซวี่ล้วนคิดแค่ว่าถ้ำปีศาจทมิฬเลือกจะเร้นกายหลบหนีจากโลกากะทันหัน จึงหายไปอย่างไร้ร่องรอยนับแต่นั้น
คนที่รู้ว่าตอนนั้นเกิดเรื่องอันใดขึ้นน้อยเสียยิ่งกว่าอันใด
ทว่าจวินจิ่วชิงไม่เพียงแต่รู้ เขายังเข้าใจอย่างถ่องแท้ด้วย!
เขาถึงขนาดรู้ดีว่าตอนนั้นคนผู้นั้นแห่งถ้ำปีศาจทมิฬกำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญ มิอาจลงมือได้!
เรื่องนี้นับว่าเป็นสุดยอดความลับ ส่วนจวินจิ่วชิงไม่มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลยแม้แต่นิดเดียว เหตุใดถึงได้รู้เรื่องมากมายขนาดนี้กัน?
อี้เหวินเทาคิดไม่ตกโดยแท้
เขามองจวินจิ่วชิงด้วยสายตาสับสน
จนถึงตอนนี้ เขาถึงเพิ่งได้พบว่าตัวเองไม่เข้าใจอันใดเกี่ยวกับจวินจิ่วชิงเลย
คนผู้นี้… เป็นตัวอันตรายอย่างยิ่ง!
จวินจิ่วชิงกลับมิได้ตอบคำถามของเขาแต่อย่างใด
เรื่องที่เขารู้มีมากมายก่ายกอง แต่ไม่มีความจำเป็นใดต้องพูดเรื่องพวกนี้กับอี้เหวินเทาที่ไร้ค่าไปแล้วด้วยซ้ำ
“ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้ข้าจะประเมินท่านสูงไปจริงๆ”
จวินจิ่วชิงเอ่ยแกมหัวเราะอย่างเฉยชา
“หลายปีมานี้ ตระกูลอี้ไม่ถูกท่านฉุดให้ตกต่ำก็นับว่าเป็นปาฏิหาริย์โดยแท้ วางใจเถิดท่าน อยู่ในมือข้า ตระกูลอี้ย่อมแข็งแกร่งมากกว่าตอนท่านอยู่หลายเท่า หลังจากนี้ท่านก็พักผ่อนอย่างสงบอยู่ที่นี่ต่อไปเถิด”
พูดจบ เขาก็หมุนกายจากไปทันที
ราวกับมิคิดจะเอ่ยต่อปากต่อคำกับอี้เหวินเทาอีก
เห็นได้ชัดเลยว่าการที่เขามาครานี้ก็เพื่อกำจัดบุรุษชุดดำผู้นั้น
แล้วก็ตัดทางหนีสุดท้ายของอี้เหวินเทาทิ้งด้วย!
สองตาของอี้เหวินเทาแดงก่ำ
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
ทันใดนั้นเขาพลันตะเบ็งเสียงตวาดออกไป
ฝีเท้าของจวินจิ่วชิง ก่อนจะหันศีรษะกลับมามอง
ตูม!
จู่ๆ เปลวเพลิงสีเขียวน้ำฟ้าก็ลุกท่วมร่างของอี้เหวินเทาในทันใด!
นัยน์ตาของจวินจิ่วชิงพลันหดเล็กลง!
นี่อี้เหวินเทาคิดจะระเบิดตัวตายรึ!
เขาเสียสติไปแล้ว!
อี้เหวินเทาเสียสติไปแล้วจริงๆ
ทั้งความตายของบุรุษชุดดำและคำพูดของจวินจิ่วชิงกลายเป็นชนวนที่ทำให้ฟางเส้นสุดท้ายขาดสะบั้น
เดิมเขาคิดว่าตัวเองยังมีโอกาสพลิกชะตากลับมาได้ ทว่าตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างกลับกลายเป็นเรื่องลวงหลอกทั้งเพ!
ไม่ต้องคิด เขาก็รู้ว่าหลังจากนี้ตัวเองจะมีชีวิตความเป็นอยู่แบบใด!
ชีวิตดุจนักโทษที่ตกต่ำเหลือแสน!
ถูกขังอยู่ที่นี่ ไม่เห็นเดือนเห็นตะวันตลอดกาล!
จนกระทั่งเขาตาย!
อี้เหวินเทาที่เปี่ยมด้วยศักดิ์ศรีและเกียรติสูงส่งมาทั้งชีวิต ไหนเลยจะรับผลลัพธ์เช่นนี้ได้?
ในเมื่อความหวังทุกรูปแบบสูญสิ้นไม่เหลือแล้ว…
มิสู้ดึงจวินจิ่วชิงมาจบชีวิตด้วยกันดีกว่า!
แม้บัดนี้อี้เหวินเทาจะกลายเป็นเศษสวะไร้ค่า ทว่าอย่างใดเสียก่อนหน้านี้ก็เคยเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังอยู่ในระดับแนวหน้า!
หากเขาคิดจะใช้พลังระเบิดตัวตาย ผลลัพธ์ย่อมน่าหวาดหวั่นเกินจินตนาการ!
อยู่ใกล้กันถึงเพียงนี้ จวินจิ่วชิงไม่ตายก็พิการ!
จวินจิ่วชิงลงมือโดยพลัน!
ทว่าเปลวเพลิงบนร่างของอี้เหวินเทาแผ่ขยายว่องไวเกินไป!
เขาโอบอุ้มเอาความคิดเตรียมใจตายไว้เป็นมั่นเหมาะ ดังนั้นในตอนนี้จึงกระตุ้นพลังปราณดั้งเดิมภายในร่างให้ลุกโชนโดยไม่ยั้งมือแม้แต่น้อย!
ลมปราณอันน่าผวาหวาดกำลังเข้าก่อตัวรวมกันอย่างรวดเร็ว!
ในใจของจวินจิ่วชิงรู้ทันทีว่าไม่ดีแน่ จึงตัดสินใจเด็ดขาด พลิกกายหมายจะหนี!
ปัง!
เขาพุ่งชนเข้ากับประตูห้องอย่างแรง!
“ท่านประมุข นี่มันเกิด…“
ผู้อาวุโสที่คอยยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูตื่นตกใจอย่างมาก ทันทีที่เอ่ยปากถามก็สัมผัสได้ว่าพลันมีเงาร่างเคลื่อนไหววาบมายังเบื้องหน้า
มิรอให้เขาพูดจบ ฉับพลันก็มีลมปราณอันน่าหวาดหวั่นแลร้อนระอุปะทุออกมาจากภายในห้อง!
ความหวาดกลัวอันลึกล้ำแล่นปราดขึ้นมาในใจเขา พลางหันมองเข้าไปข้างในห้องโดยไม่รู้ตัว
อี้เหวินเทากลายเป็นมนุษย์เพลิงท่วมไปเสียแล้ว!
พลังที่กักเก็บเอาไว้ในทุกส่วนของร่างกายเขาล้วนกลายเป็นเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำบ้าคลั่ง!
อย่างใดเสียครั้งหนึ่งก็เป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ที่พลังกล้าแกร่งเป็นที่รู้กัน พลังที่กักเก็บไว้ภายในร่างย่อมต้องน่าสะพรึงอย่างยิ่ง!
ผู้อาวุโสท่านนี้พลันรู้สึกได้ถึงอันตรายในแวบเดียว
อี้เหวินเทาคิดจะระเบิดตัวตายเป็นแน่แท้!
เขาไม่เสียเวลาคิด รีบพุ่งร่างถอยหลังไปในทันที!
จังหวะนั้น เขาแทบไม่ทันคิดแล้วว่าด้านในเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่ถึงได้ทำให้อี้เหวินเทาเลือกหนทางเช่นนี้ออกมาในท้ายที่สุด