บทที่ 205 เลี่ยงข้อได้เปรียบของคู่ต่อสู้ [รีไรท์]

ทั้งสองขึ้นไปบนลานประลอง เผชิญหน้ากันในระยะไกล

ทุกคนมองฉากนี้ด้วยความตื่นเต้นและประหม่า

“แม้ตอนนี้เจียงหยวนจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับเริ่มต้นขั้นสี่ แต่พละกำลังของเขาก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหลยหมิงเวยเสียอีก ข้าว่าคราวนี้ฉู่หลิวเยว่น่าเป็นห่วง!”

“ข้าก็คิดเหมือนกัน แม้นางจะเก่งกาจมาก แต่เจียงหยวนก็เป็นเหมือนแผ่นเหล็ก กลัวก็แต่ว่าหนทางม้ามืดแห่งงานสมาคมเยาวชนคงต้องสิ้นสุดเพียงเท่านี้!”

“ช่างน่าเสียดาย! จริงๆ แล้วข้ายังอยากดูการประลองของนางอีกหลายครั้ง! ยังคิดอยู่เลยว่านางจะคว้าอันดับดีๆ ของปีนี้ได้อย่างไร แต่เวลานี้คล้ายว่าจะเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว…”

“ได้ยินมาว่าเมื่อก่อนนางเป็นคนไร้ความสามารถ เพิ่งมีชื่อเสียงเมื่อไม่กี่เดือนก่อนนี้เอง เมื่อครุ่นคิดดูแล้ว การฝึกปราณได้รวดเร็วเช่นนี้ก็เรียกได้ว่าน่ากลัวนัก…”

ทุกคนพากันวิพากษ์วิจารณ์

ซือถูซิงเฉินได้ยินก็เกิดความหงุดหงิดแวบเข้ามาในใจ

ตั้งแต่เห็นกริชเล่มนั้นเมื่อวาน นางก็ให้ความสนใจในตัวฉู่หลิวเยว่เป็นพิเศษ ตอนนี้พอได้มาเห็นนางขึ้นลานการประลองอีกครั้ง จึงสนใจมากเป็นธรรมดา

เมื่อก่อนนางไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามนี้มาก่อน แต่หลังจากกลับไปเมื่อวาน อันที่จริงนางก็แอบสืบมาได้บางส่วน

ฉู่หลิวเยว่ผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

นางอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวไปใกล้เฉิงหานแล้วกระซิบถาม “อาจารย์ คนที่ชีพจรบกพร่องมาแต่กำเนิดยังมีโอกาสฟื้นฟูชีพจรและเข้าสู่เส้นทางฝึกปราณได้หรือไม่เจ้าคะ?

เฉิงหานขมวดคิ้ว

“เจ้าหมายถึง…ฉู่หลิวเยว่?”

เมื่อวานเขาก็ได้ยินเรื่องฉู่หลิวเยว่มาแล้วบางส่วน ดังนั้นเมื่อได้ยินซือถูซิงเฉินถามมาเช่นนี้ เขาก็พอจะเดาได้แล้ว

ซือถูซิงเฉินผงกหัวเบาๆ

เฉิงหานลูบเครา

“เรื่องนี้…พูดแล้วก็ไม่ค่อยมีความเป็นไปได้ แต่ทว่าใต้หล้านี้มีผู้แก่กล้ามากมายหลายคน หากบุคคลระดับนั้นเป็นผู้ลงมือ ก็ไม่แน่ว่าจะทำไม่ได้…”

ซือถูซิงเฉินเข้าใจได้ในทันทีว่าเขาหมายถึงสิ่งใด

ไม่ว่าจะเป็นแคว้นเย่าเฉินหรือแคว้นหวยชาง รวมไปถึงแคว้นซิงหลัวของพวกนาง อันที่จริงก็ล้วนดำรงอยู่ในระดับเดียวกัน

และเหนือสิ่งอื่นใดยังมีตัวตนของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ที่ได้เพียงแต่หวังโดยมิอาจเอื้อม

แม้นางจะอยู่ในฐานะองค์หญิงใหญ่แห้งแคว้นซิงหลัว แต่ก็มีฐานะต้อยต่ำดั่งมดเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้คนเหล่านั้น

“แต่นางก็เป็นแค่สตรีสูงศักดิ์ในตระกูลขุนนางทั่วไปในเมืองหลวงแห่งแคว้นเย่าเฉิน แล้วนางจะบรรลุถึงขั้นนี้ได้เยี่ยงไร?”

นี่คือสิ่งที่ซือถูซิงเฉินคิดไม่ตกที่สุด

ภูมิหลังฉู่หลิวเยว่ไม่นับว่าเลว แต่ตระกูลฉู่ตกต่ำในเวลาต่อมา บิดาของนางได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่อาจฝึกปราณได้อีก อันที่จริงนางก็มิใช่สตรีสูงศักดิ์แต่อย่างใด

สถานะของนางเป็นเช่นนี้ยังจะฟื้นฟูชีพจรได้อย่างไร แล้วยังกลายมาเป็นอัจฉริยะอีกด้วย?

เฉิงหานครุ่นคิดอยู่นาน

“บางที…บางทีอาจมีเหตุบังเอิญ ก็ไม่แน่ว่า…เรื่องพวกนี้ มันพูดกันไม่ได้”

ซือถูซิงเฉินกัดริมฝีปาก

เฉิงหานเห็นสีหน้านางดูแปลกไปเล็กน้อยจึงพูดปลอบใจ “ซิงเฉิน ถึงนางจะเก่งกาจสักเพียงใดก็ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมาเทียบกับเจ้าได้ เจ้าจำต้องเก็บมาใส่ใจด้วยหรือ?”

ซือถูซิงเฉินฝืนยิ้ม

“อาจารย์อย่าได้เข้าใจข้าผิดไป ข้าก็แค่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย”

เฉิงหานพยักหน้าและไม่คิดต่อ

มือของซือถูซิงเฉินที่อยู่ในแขนเสื้อบีบมือแน่น

เหตุบังเอิญ…

ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องพูดถึงพรสวรรค์นาง เช่นนั้น…กริชเล่มนั้นเล่า?

…….

บนลานประลอง เจียงหยวนลอบมองฉู่หลิวเยว่ด้วยความแคลงใจ

การประลองของนางกับเหลยหมิงเวยเมื่อวานนี้ เขาก็ดูมาโดยละเอียดแล้ว

หญิงสาวผู้นี้มีพลังต่อสู้ไม่ธรรมดาจริงๆ

ไม่ว่าจะเป็นท่าร่างหรือกระบวนท่า ไม่มีกระบวนท่าใดที่แสดงให้เห็นว่านางผ่านประสบการณ์การต่อสู้มาอย่างโชกโชน

“ข้าขอเสียมารยาทถามประโยคหนึ่ง ได้ยินมาว่าเจ้าเพิ่งเริ่มฝึกปราณเมื่อไม่กี่เดือนก่อน?”

ฉู่หลิวเยว่เลิกคิ้วเล็กน้อยทว่าไม่ได้ปฏิเสธ

“ไม่ผิด”

ถึงอย่างไรเสียคนทั่วทั้งเมืองหลวงต่างก็รู้เรื่องนี้ดี

เจียงหยวนหน้าถอดสี จริงจังขึ้นหลายส่วน

ใครกันที่จะสามารถฝึกปราณได้ดีพอจนสามารถตีเสมอผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่ได้ภายในระยะเวลาไม่กี่เดือน?

ฉู่หลิวเยว่ผู้นี้เป็นคู่ต่อสู้อย่างแท้จริง

นางจะต้องกลายเป็นผู้แก่กล้าภายในเร็ววันนี้แน่!

เมื่อเห็นเขามีสีหน้าแปรเปลี่ยน ฉู่หลิวเยว่ก็หรี่ตาลง แอบโคจรพลังภายในร่างกายตัวเองอย่างเงียบๆ กล้ามเนื้อตึงกระชับ จากนั้นเข้าสู่สภาวะพร้อมต่อสู้ในทันใด!