บทที่ 2198 ค่ายกลมายาสุริยะเทพ

………………..

บนเกราะกิเลนเปล่งประกายด้วยแสงสว่างบางๆ

จากนั้นจึงเกิดคลื่นอันทรงพลังแผ่ขยายออกมา!

ในความมืดที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เหมือนมีอะไรบางอย่างเรียกมันมาจากที่ไกลๆ!

ในใจของฉู่หลิวเยว่สั่นไหว นางมองไปยังทิศทางของพลังที่ถูกเรียกออกมาและเลิกคิ้วขึ้นในทันที

การเรียกขานเช่นนี้ ที่แท้มาจากตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์!

…

ในขณะเดียวกันตู๋กูโม่เป่าที่ติดอยู่ในกรงขังอันมืดมนไร้ความหวังได้ลืมตาขึ้นมาทันที!

นางหนูเยว่เออร์มาที่นี่แล้วหรือ

เขาร่ายฝ่ามือเบาๆ ภายในดวงตาสีม่วงที่แปลกประหลาด ดูเหมือนจะมีคลื่นแสงพลุ่งพล่านขึ้น

การเชื่อมต่อนั้นถูกตัดขาดในทันที!

…

“เอ๊ะ?”

ฉู่หลิวเยว่มองไปทางเกราะกิเลนสีม่วงในมือของนางด้วยความประหลาดใจ

ในชั่วพริบตานางสัมผัสได้ถึงพลังลมปราณของพี่เป่าอย่างชัดเจน แต่เหตุใดจู่ๆ ถึงหายไปอย่างกะทันหัน

ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้นอย่างลังเลและคิ้วขมวดแน่นขึ้น

ดูเหมือนว่า…พี่เป่าจะตั้งใจทำเช่นนี้หรือ

“อาเยว่ เป็นอันใดหรือ”

ถวนจื่อวิ่งเข้ามากอดต้นขาของนางและเงยหน้าถามขึ้น

“หาผู้เฒ่าต้าเป่าพบแล้วใช่หรือไม่”

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาจึงไม่สามารถออกมาได้ และตั้งใจตัดขาดการติดต่อกับนาง

ดูจากสถานการณ์ของเขาจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นอย่างแน่นอน

สำหรับหลานเซียวและผู้อาวุโสลำดับห้านั้น ยิ่งไม่มีข่าวคราวแม้แต่น้อย

ตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ใหญ่โตอย่างมาก หากต้องการค้นหาว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน เกรงว่าจะเป็นเรื่องยากยิ่งนัก

ท้ายที่สุดแล้วในตอนนี้นางไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเข้าไปในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ด้วยซ้ำ

ตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้คือการมีอยู่อันศักดิ์สิทธิ์และสูงส่งอย่างยิ่ง บนเส้นทางแห่งดวงดาวชายผู้นี้เพียงแค่ยกนิ้วขึ้นชี้ ก็ถูกลงโทษอย่างรุนแรง

จึงจินตนาการได้ไม่ยาก หากผลีผลามมมุ่งหน้าไปจะเกิดเรื่องที่อันตรายมากขนาดไหน

ความแข็งแกร่งในตอนนี้ของนาง เกรงว่าอาจถูกเสินสื่อตัดสินก่อนที่นางจะมาถึงหน้าประตูด้วยซ้ำ!

ถวนจื่อขมวดคิ้วเล็กๆ ขึ้นด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล

“ชะ…เช่นนั้นตอนนี้พวกเขาก็ถูกขังไว้อยู่ใช่หรือไม่ พวกเขาจะทุกข์ทรมานมากเพียงใด”

ฉู่หลิวเยว่ย่นคิ้วและถอนหายใจเบาๆ อย่างอับจนหนทาง

นี่น่าจะเป็นคำตอบเดียว

พูดให้ถูกก็คือทั้งสามคนถูกขังไว้ตั้งแต่หลายพันปีก่อน

ในช่วงเวลาหลายปีอันยาวนาน พวกเขาถูกปราบปรามในทะเลทรายจันทราสีชาดและไม่สามารถออกมาได้อีกเลย

นี่ถือเป็นการลงโทษตนเองที่รุนแรงอย่างยิ่ง

และในครั้งนี้ไม่ทราบด้วยเหตุใด พวกเขาทั้งสามคนจึงถูกนำตัวมาที่นี่อีกครั้งและยังคงถูกคุมขังอยู่

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกอย่างคลุมเครือว่าเรื่องราวต่างๆ ช่างซับซ้อนกว่าที่นางคาดคิดเอาไว้มาก

“ทำได้เพียงรอดูการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ ไปก่อน”

ขณะที่ฉู่หลิวเยว่พูดก็มองไปทางถวนจื่ออีกครั้ง

“ถวนจื่อ เจ้าสัมผัสลมปราณผู้อาวุโสอี้เจาได้หรือไม่? หรือกลุ่มคนอื่นๆ ล่ะ?”

ฉู่หลิวเยว่ลูบมวยผมกลมๆ ของนาง

“ไม่ต้องรีบร้อน ในเมื่อพวกข้ามาถึงที่นี่แล้ว ย่อมสามารถหาเบาะแสบางอย่างได้อย่างแน่นอน”

ถวนจื่อเม้มริมฝีปาก

…

หลังจากปลอบใจถวนจื่อ ฉู่หลิวเยว่ก็เริ่มฝึกควบคุมลมปราณอยู่ภายในห้อง

ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยพลังแห่งสวรรค์และโลกมากมายและเป็นพลังที่บริสุทธิ์อย่างมาก แม้แต่ท่าเรือดอกท้อก็มิอาจเทียบได้

อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง เพราะที่แห่งนี้จริงๆ แล้วคือสถานที่ฝึกฝน

ปัง!