บทที่ 224 เหิงจิ่งชั่ว [รีไรท์]

ฉู่หลิวเยว่ชนะในการประลองนี้ สถานการณ์ในสนามก็เปลี่ยนไปทันที

คนอื่นๆ มองดูนางเป็นครั้งคราว และมีแววตาที่ดูแตกต่างออกไป แต่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาดูชื่นชมมากกว่าเดิมเล็กน้อย

จากที่คิดว่าฉู่หลิวเยว่ที่อยู่ด้านล่างของสิบคนสุดท้ายคงไม่มีทางที่จะชนะหลังจากท้าดวลกับซือถูจื่อเยว่ ใครจะไปคาดคิดว่านางเผชิญหน้ากับซือถูจื่อเยว่จนสิ้นสุดการประลองนั้น และได้นั่งอันดับที่หนึ่ง

ครานี้พวกเขาต้องมองฉู่หลิวเยว่ใหม่อีกครั้ง

ก่อนหน้านี้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่ง เอาชนะผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่ได้ถึงสองคนติดต่อกัน หลังจากที่ก้าวข้ามผ่านไปเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองก็เอาชนะผู้ฝึกยุทธ์สูงสุดระดับสี่อีกด้วย

บันทึกดังกล่าวเพียงพอที่จะทําให้ฉู่หลิวเยว่มีชื่อเสียงจากนี้ และถ้าพวกเขาต้องการชนะอันดับที่หนึ่ง พวกเขาจำต้องข้ามฉู่หลิวเยว่

ซุนจ้งเหยียนมองดูคนรุ่นหนุ่มรุ่นสาวจากสำนักหนานเฟิง “เยี่ยเฉินจยา ตอนนี้ถึงคราวของเจ้าที่ต้องเลือก”

เยี่ยเฉินจยาอยู่อันดับที่เก้านางอยู่ก่อนหน้าฉู่หลิวเยว่

ตามกฎแล้วถึงคราวของเขาที่จะเลือกหนึ่งคนจากห้าอันดับแรกเพื่อท้าดวล

เยี่ยเฉินจยาดูเหมือนจะเตรียมการไว้แล้ว ตรงไปที่เวทีเอามือทั้งสองประสานกันแล้วยกขึ้นโค้งคำนับคนผู้หนึ่งจากสำนักไท่เหยี่ยน กล่าวว่า

“เยี่ยเฉินจยาจากสำนักหนานเฟิง ขอท้าดวลสำนักไท่เหยี่ยน…ซูถิงเฟิง!”

เมื่อเห็นเขาเลือกเช่นนั้นทุกคนก็พยักหน้าโดยไม่รู้ตัวเห็นได้ชัดว่ามันเป็นไปตามคาด ซูถิงเฟิงอยู่อันดับที่ห้า

เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นการท้าดวลที่ง่ายที่สุดในการเลือกห้าอันดับแรก เยี่ยเฉินจยาเลือกอันดับที่ห้าซึ่งนั่นปลอดภัยที่สุด

ซูถิงเฟิงหัวเราะออกมาและเขากระโดดขึ้นไปบนสนาม

“เชิญ!” เมื่อเห็นการต่อสู้ทั้งสอง คนบางคนพูดถึงเรื่องนี้ขึ้น

‘…ข้ากลัวนัก ข้าคิดว่าน้องใหม่ในปีนี้ต่างก็ไม่เกรงกลัว’

‘แค่ฉู่หลิวเยว่ก็เพียงพอ มิฉะนั้นเราจะไม่ปล่อยให้คนชรามีชีวิตอยู่…’

‘ที่จริงข้าได้ยินมาว่า ในปีนี้เยี่ยเฉินจยามีอายุเพียงสิบหกปี เขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามอยู่แล้ว ดังนั้นเขาควรจะเป็นอันดับต้นๆ ของน้องใหม่ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าร่วมในงานสมาคมเยาวชนในปีนี้แล้วเข้ามาสู่สิบอันดับแรกได้ทันที เมื่อเทียบกับเจียงหยวนครั้งก่อนก็ไม่ต่างกัน แต่น่าเสียดายที่ฉู่หลิวเยว่นำหน้าไปเสียก่อน คนอื่นๆ ก็จางลงทันที’

‘ในความคิดของข้า แม้ว่าฉู่หลิวเยว่จะไม่ได้เป็นผู้ฝึกยุทธ์อันดับที่หนึ่ง นางก็คงมีชื่อเสียง…อนาคตของนางไร้ขอบเขตจริงๆ’

…

เมื่อเปรียบเทียบการต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างฉู่หลิวเยว่และซือถูจื่อเยว่ก่อนหน้านี้ การต่อสู้ระหว่างเยี่ยเฉินจยาและซูถิงเฟิงดูเหมือนจะน่าเบื่อกว่ามาก

แม้ว่าเยี่ยเฉินจยาจะมีความสามารถ แต่ก็มีช่องว่างระหว่างเขากับซูถิงเฟิง หลังจากใช้เวลาไปครึ่งชั่วโมงของการประลอง ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้อย่างน่าเสียดาย

ซูถิงเฟิงโค้งคำนับอย่างสุภาพต่อหน้าเยี่ยเฉินจยา เอ่ยขึ้นว่า “ยอมรับ”

เยี่ยเฉินจยายิ้มอย่างขมขื่น “ศึกข้ามระดับนั้นมันไม่ง่ายนัก ข้าไม่รู้…”

เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่สำนักเทียนลู่ ฉู่หลิวเยว่นั่งอยู่ในที่นั่งของนางด้วยท่าทางที่สงบ

ยังมีคนรอบตัวนางที่กระซิบกันเกี่ยวกับการประลองเมื่อครู่ของนาง แต่กลับกลายเป็นว่าไม่มีความภูมิใจระหว่างคิ้วและดวงตาของนาง ราวกับว่านางไม่ใช่คนที่ได้รับชัยชนะก่อนหน้านี้

นางข้ามไปมากกว่าหนึ่งระดับ…ยังสงบนิ่ง

เยี่ยเฉินจยารู้สึกละอายใจ

ซูถิงเฟิงหันไปมองตาม สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาขมวดคิ้วด้วยอาการปวดหัว

เดิมทีเขาคิดว่าอันดับของเขาสามารถอยู่ในอันดับที่สูงขึ้นได้ แต่เมื่อดูตอนนี้แล้วเกรงว่ามันจะเป็นเรื่องยาก…

…

สองการประลองถัดไป ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว

การประลองที่สาม ฉินไหวจากสำนักเทียนลู่ ท้าดวลซีหว่านหว่านจากสำนักหนานเฟิง ผลคือแพ้!

การประลองที่สี่ หลี่จื่อหยวนจากสำนักหนานเฟิง ท้าดวลเซียวเหวินหลิงจากสำนักเดียวกัน ผลคือแพ้!

ทั้งสามคนหลังจากฉู่หลิวเยว่ พยายามอย่างดีที่สุดในเลือกคนที่อันดับต่ำเพื่อท้าดวล แต่พวกเขายังคงแพ้และล้มเหลว

ฉู่หลิวเยว่เฝ้าดูอย่างระมัดระวังในขณะที่ปรับลมหายใจของนาง

ในบรรดาคนเหล่านี้จะกลายเป็นคู่ต่อสู้ของนางในภายหลัง ดังนั้นใช้โอกาสนี้เพื่อสังเกตความแข็งแกร่งของพวกเขา

ไม่ว่าจะเป็นซีหว่านหว่านหรือเซียวเหวินหลิง ความแข็งแกร่งก็อยู่ตรงกลางของระดับสี่