บทที่ 298 เปลวไฟพันปี [รีไรท์]

ซุนจ้งเหยียนถูกคำพูดนี้ทำเอาชะงักและไม่รู้สึกตัวไปสักพัก

เมื่อพูดแบบนี้แล้ว ตอนนี้หรงซิวไปถึงชั้นที่สี่แล้ว ส่วนฉู่หลิวเยว่ก็คงจะขึ้นไปถึงชั้นที่เจ็ดแล้วเช่นกัน!

เอ่อ…

“ท่านอาจารย์ลุง แล้วเราจะทำอย่างใดรึ?”

ถึงซุนจ้งเหยียนจะเคยเจอกับอุปสรรคต่างๆ มาก่อน แต่เมื่อเจอกับสถานการณ์แบบนี้ก็กระวนกระวายอยู่เหมือนกัน

เยี่ยจือถิงขมวดคิ้วแรงพลางสะบัดพัดที่ถืออยู่ในมือด้วยความร้อนรนใจไม่หยุด

“เจ้าเดรัจฉานนี้อยากจะออกมานัก ถ้าไม่สามารถเก็บมันได้ เกรงว่าคงจะไม่มีใครเข้าหอคอยจิ่วโยวได้อีก!”

อีกอย่างเขาก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะสามารถปราบมันทั้งหมดภายใต้สถาการณ์ที่หอคอยแตกร้าวแบบนี้ได้

ต่อให้สามารถทำได้ ก็ต้องใช้เวลานานตั้งเท่าใด?

ฉู่หลิวเยว่และหรงซิวที่ติดอยู่นั้นจะสามารถรอดจนถึงตอนนั้นหรือไม่?

ตอนนี้เปลวไฟสีดำนี้ถูกปลดปล่อยออกมาจนท่วมครึ่งหนึ่งของหอคอยไปแล้ว และเกรงว่าพวกเขาจะถูกไฟล้อมไปแล้ว และเกรงว่าพวกเขาสองคนจะตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน!

จู่ๆ เยี่ยจือถิงก็มองไปยังหอคอยจิ่วโยว

ทันใดนั้นเปลวไฟสีดำลูกหนึ่งลุกโชนขึ้นอีกครั้ง!

มันแผ่ความร้อนออกมาเพื่อกั้นเยี่ยจือถิงให้อยู่ข้างนอก!

แกร่ก!

บนหอคอยจิ่วโยวเกิดรอยร้าวอีกเส้นหนึ่ง

แล้วสะเก็ดไปก็ฟุ้งออกมาทันที

อากาศที่อยู่รอบๆ หอคอยจิ่วโยวร้อนระอุไปหมด แม้แต่ต้นไม้ที่อยู่ข้างๆ ก็เกิดไฟไหม้ขึ้นมา

แววตาของเยี่ยจือถิงจ้องหอคอยจิ่วโยวตาเขม็ง และจิตใจก็เริ่มเศร้าหมองลง

“ทุกคนฟังคำสั่งให้ดี เปิดใช้ค่ายกลผนึกสวรรค์อย่างเต็มกำลัง ปราบเดรัจฉานตัวนั้นให้ได้!”

เมื่อน้ำเสียงที่แก่ชราถูกส่งออกมาจากไกลๆ ก่อนจะสะท้อนก้องอยู่ท่ามกลางอากาศในสำนัก

“รับทราบ!”

ผู้อาวุโสและอาจารย์พากันขานรับ!

…

โลกภายนอกวุ่นวายถึงเพียงนี้ แต่ภายในหอคอยจิ่วโยวกลับเงียบสงบจนนน่าขนลุก

ชั้นที่เจ็ด!

ชั้นที่เจ็ดนี้ไม่เหมือนกับชั้นอื่นๆ มันเป็นที่โล่งกว้างและเป็นที่โล่งกว้างใหญ่ยักษ์ที่สมบูรณ์แบบ

แต่ตอนนั้นฉู่เหลิวเยว่ก็ยืนมองสถาการณ์ที่อยู่ตรงหน้าในที่โล่งกว้างด้วยความรู้สึกตกตะลึงในใจจนจิตใจไม่สงบอยู่นาน และข้างหน้าของนางนั้นก็เป็นที่ตั้งหม้อต้มยาสามขาโปร่งใสขนาดใหญ่

ไม่รู้ว่าหม้อต้มยาใบนี้ทำมาจากอันใด ทำมาจากหินหรือหยก เพราะนอกจากจะไม่มีสีแล้วยังมีรูปภาพแปลกๆ แกะสลักอยู่บนผิวด้วยหรืออาจจะเป็นเพราะผ่านยุคสมัยมานานแล้ว จึงทำให้รูปภาพบนนั้นเลือนลางไป

ฉู่หลิวเยว่มองอยู่นาน ก็มองไม่ออกว่ารูปภาพบนนั้นคือรูปอันใด

แต่นั่นมันไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่สำคัญก็คือในหม้อใบนี้มีเปลวไฟสีดำอยู่ลูกหนึ่ง ซึ่งกำลังลุกโชนอย่างบ้าคลั่งอยู่!

เหตุผลที่อากาศทั้งห้องนี้ร้อนระอุก็เป็นเพราะเปลวไฟสีดำลูกนี้ และเปลวไฟข้างในนั้นก็กำลังพุ่งออกไปด้านนอกด้วยความบ้าคลั่ง

ถ้าตอนนั้นฉู่หลิวเยว่สามารถออกไปได้ก็คงจะรู้ว่าชั้นล่างของหอคอยจิ่วโยวได้ถูกครอบไปด้วยเปลวไฟสีดำอันบ้าคลั่งนี้หมดแล้ว ซึ่งเป็นเปลวไฟที่ออกมาจากหม้อยาใบนี้

แต่นางสามารถมั่นใจได้ว่าเปลวไฟนี้เหมือนกับเปลวไฟที่แกะสลักบนผนังหอคอยจิ่วโยวไม่มีผิด

วันแรกที่นางเข้ามาในหอคอยจิ่วโยวนั้น นางก็เคยถูกเปลวไฟลวงตาเผานางไป และเกือบจะพรากชีวิตของนางไปเช่นกัน

พอดูจากวันนี้แล้วมันก็คือสิ่งนี้นี่เอง และบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นไอของความดุร้ายยังคงหลั่งไหลออกจากหม้อยาใสใบนั้น!