ตอนที่ 400
บทที่ 401 แตกสลาย [รีไรท์]
October 22, 2026
“ท่านออกมาเถอะ เขาไปแล้ว”
ซือถูซิงเฉินเอ่ยเสียงเบา
ถัดจากแผ่นหลังของนางออกไปไม่ไกล จุ่ๆ ก็มีความผันผวนเกิดขึ้นในอากาศ จากนั้นชายชราคนหนึ่งก็เดินออกมาจากช่องแห่งความผันผวนนั่น
เขาคือ ผู้อาวุโสเหลียนหนิง
“ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่า เหตุใดหรงจิ้นถึงได้ครองตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างราบรื่นมาได้หลายปีเช่นนี้”
ผู้อาวุโสเหลียนหนิงเอ่ยอย่างประชดประชัน
“นี่เขาคิดว่า เพียงพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเอง เขาจะสามารถเข้าไปในสุสานของจักรพรรดิ และได้ในสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ หรือ?”
“สุดท้ายแล้ว เขาก็เป็น ‘บุตรแห่งสวรรค์’ ดังนั้นมันจะมีจุดที่ต้องแตกต่างจากคนอื่นๆ อยู่บ้างสิ”
ซือถูซิงเฉินเอ่ยเสียงเรียบ
ผู้อาวุโสเหลียนหนิงเหลือบมองนางแวบหนึ่ง พลางเอ่ย “ดูๆ แล้ว เหมือนว่าองค์หญิงจะสนใจในตัวหรงจิ้นผู้นั้นอยู่ไม่น้อยเลยนะ?”
“ไม่ใช่แน่นอน ข้าไม่เคยคิดว่าหรงจิ้นมีจุดที่น่าสนใจเลยสักนิด”
เป็นบุตรแห่งสวรรค์แล้วมันอย่างใดกัน?
หรงจิ้นอาจจะแค่ประสบความสำเร็จ เพราะโชคช่วยก็ได้!
ผู้อาวุโสเหลียนหนิงหันศีรษะ พลันเหลือบมองไปยังทิศทางที่หรงจิ้นหายตัวไป และกล่าวอย่างครุ่นคิด
“สิ่งที่ท่านพูดนั้นสมเหตุสมผล ไม่เข้าใจเลยจริงๆ คนอย่างหรงจิ้นจะเป็นบุตรแห่งสวรรค์ไปได้อย่างใดกัน?”
ซือถูซิงเฉินขบริมฝีปากอย่างเย็นชา
ถ้านางไม่ได้ยินคำพูดของจักพรรดินีกับหูตัวเอง และไม่ได้เห็นฉากในตรอกชีเจี่ยวด้วยตาของนางคู่นี้ นางก็คงไม่เชื่อ
“แม้หรงจิ้นจะไร้ความสามารถ แต่ว่า…ลืมแล้วเหรอว่ามีข้าอยู่ที่นี่ทั้งคน?” ซือถูซิงเฉินทัดปอยผมเกี่ยวใบหูอย่างอ่อนหวาน ทว่าดวงตาของนางกลับดูเย็นชาราวกระแสน้ำในฤดูใบไม้ร่วง “ด้วยความช่วยเหลือของข้า เขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องใดแล้ว”
ผู้อาวุโสเหลียนหนิงค่อมศีรษะลง
“ยามนี้องค์หญิงวางแผนไว้เช่นไรหรือ? จะรอดูสถานการณ์อยู่ที่นี่ หรือว่า…”
“ขึ้นไปที่สุสานของจักรพรรดิ”
ซือถูซิงเฉินตอบกลับเสียงเรียบ
ผู้อาวุโสเหลียนหนิงน้อมรับ เพียงปลายแขนเสื้อพริ้วไหว หมอกสีขาวก็ลอยออกมาปกคลุมร่างของทั้งสองคนไว้
และเพียงพริบตา ร่างของคนทั้งสองก็หายวับไปจากที่แห่งนั้นทันที
…
อีกด้านหนึ่ง หรงจิ้นกำลังมุ่งหน้าไปยังยอดเขาซีจินเพียงลำพัง
หลังจากเข้าไปใกล้ เขาก็ค้นพบว่าทหารยามที่นี่เข้มงวดกว่าปกติจริงๆ
แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่าความจริงแล้ว มันเกิดอันใดขึ้นที่สุสานแห่งจักรพรรดิ…
หรงจิ้นเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง พร้อมครุ่นคิดอยู่ในใจ
แซ่เสียงบริเวณโดยรอบเงียบลง และยิ่งเขาก้าวไปข้างหน้ามากเท่าไร เขาก็ยิ่งได้ยินเสียงหัวใจเต้นชัดขึ้นมากเท่านั้น
ตอนนี้ในสมองของเขายังนึกถึงคำพูดของซือถูซิงเฉินวนเวียนไปมาไม่หยุด
“…ในสุสานของจักรพรรดิมีสมบัติล้ำค่าที่สืบทอดมานับพันปี ว่ากันว่าบรรพบุรุษของแคว้นเย่าเฉินได้สมบัตินี้มาโดยบังเอิญ แต่เพราะเขาไม่เคยเปิดเผยเรื่องที่มาของสมบัติชิ้นนี้ จึงไม่มีผู้ใดรู้ว่าเขายังครอบครองสมบัตินั่นไว้ในมือ และในที่สุดก็มันก็ถูกนำมาฝังไว้ในสุสานของจักรพรรดิ”
“เรื่องนี้มีเพียงจักรพรรดิแห่งแคว้นเย่าเฉินองค์ก่อนๆ นั้นที่รู้ จักรพรรดินีเองก็ไม่ทราบเรื่องนี้เช่นกัน จนกระทั่งมีอยู่ปีหนึ่ง เมื่อปาฏิหาริย์ปรากฏขึ้นในพิธีถวายเครื่องบูชาต่อสวรรค์ที่ยอดเขาซีจิน นางถึงได้รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ และได้รับการยืนยันว่า องค์รัชทายาท ท่านคือบุตรแห่งสวรรค์ ซึ่งคำพยากรณ์กำหนดไว้ว่า วันหนึ่งในอนาคตท่านจะได้เข้าไปในสุสานของจักรพรรดิ เพื่อสืบทอดสมบัตินั่น และกลายเป็นเจ้าของคนใหม่”
“เมื่อท่านได้สมบัตินั้นมาและไขความลับได้ ท่านก็จะได้รับพลังแห่งสวรรค์!”
หรงจิ้นกลืนน้ำลายและจ้องมองไปยังยอดเขาซีจิน ด้วยแววตาแห่งความปรารถนาและความตื่นเต้นที่ฉายชัดออกมา
พลังแห่งสวรรค์!
เพียงได้ยินสี่พยางค์นี้ ก็สามารถทำให้ใครๆ ตื่นตัวได้แล้ว!
แม้ว่าเขาจะได้ฟังเรื่องนี้มาระยะหนึ่งแล้ว ทว่าทุกครั้งที่หรงจิ้นคิดถึงมัน ในใจเขาก็ยังเต็มไปด้วยความปีติยินดีอย่างควบคุมไม่ได้
เขามีชีวิตอยู่มานานกว่ายี่สิบปีแล้ว และเขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าตัวเองจะได้รับโอกาสดีๆ เช่นนี้!
ท่านแม่เองก็เหลือเกินที่ปิดบังเขามาเสียนาน!
หากรู้เรื่องสมบัติเร็วกว่านี้ เขาคงมาที่นี้ตั้งนานแล้ว!
เมื่อก่อนเขาถูกคนอื่นทำร้ายนักต่อนัก จนเขาเกือบคิดว่า ตัวเองคงหมดหวังที่จะพลิกชะตาชีวิตกลับคืนมาได้
แต่ใครจะรู้ว่าจะมีไพ่ตายเช่นนี้อยู่ด้วย!
พอคิดถึงเรื่องนี้ ในใจหรงจิ้นก็รู้สึกไม่พอใจจักรพรรดินีขึ้นมา
ในเมื่อเขาได้รับเลือกให้เป็นบุตรแห่งสวรรค์ เหตุใดท่าแม่จึงไม่บอกเขาให้เร็วกว่านี้? แต่กลับรอจนเวลาล่วงเลยมาถึงวันนี้ ต้องรอให้สถานการณ์ย่ำแย่กว่านี้ก่อนหรือถึงค่อยบอก?