ตอนที่ 455
บทที่ 456 เด็กดี [รีไรท์]
October 22, 2026
พลังปราณที่พุ่งมาพร้อมแรงบีบเค้นนั้น เปรียบเสมือนแส้โลหิตเส้นยาวที่หมายฟาดให้กระอักเลือด มันพุ่งใส่นางด้วยความรุนแรง!
ฉู่หลิวเยว่กุลีกุจอถอยหนี!
เปรี้ยง!
โต๊ะไม้ที่นางใช้เป็นโล่ แตกเป็นเสี่ยงๆ ทันที! เหลือเพียงเศษซากชิ้นน้อย!
รวมทั้งกระเบื้องบนหลังคาห้องโถงของตำหนักชิงเหอ ที่โดนพลังนั่นฟาดใส่จนปลิวหายไปครึ่งหนึ่ง!
ทว่าแส้โลหิตเส้นนั้นยังไม่ยอมหยุด มันพุ่งเข้าหาฉู่หลิวเยว่ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น!
ทำให้จักรพรรดิจยาเหวินที่ยืนอยู่อีกฟากหนึ่งของห้องโถง และถูกรบกวนด้วยการเคลื่อนไหวนั่น หันกลับมามองทันที!
คนทั้งสองเผชิญหน้ากัน!
จักรพรรดิจยาเหวินตกตะลึงตาแทบค้าง!
ฉู่หลิวเยว่เองก็ผงะไปเล็กน้อย
แต่แล้วเพียงนางหยุดชะงัก แส้โลหิตที่ไล่ตามนางมาก็ตวัดรัดเอวของนาง และพันรอบตัวนางอย่างหนาแน่น!
ก่อนจะถูกแส้ฟาดเข้าที่สีข้างอย่างแรง!
ดวงตาของจักรพรรดิจยาเหวินทอประกาย จากนั้นเขาก็ซ่อนตัวอยู่ในมุมอับใกล้ๆ ซึ่งไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด!
และขณะเดียวกันเขาก็สร้างค่ายกลที่แข็งแกร่งคลุมตัวเองไว้!
ตราบใดที่ไม่มีใครเข้าใกล้ ก็จะไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติของเขา!
หัวใจดวงน้อยของฉู่หลิวเยว่จมลงทันตา
ท่าทีของจักรพรรดิจยาเหวินในตอนนี้…ดูราวกับคนที่ในใจเต็มไปด้วยจิตสังหาร!
ในตอนนั้นเอง แส้โลหิตที่เอวของนางก็รัดแน่นขึ้นอีกครั้ง!
ฉู่หลิวเยว่หันกลับไปมอง ก่อนพบว่าปลายอีกด้านของแส้โลหิตอยู่ในมือของซือถูซิงเฉิน!
ซือถูซิงเฉินกระตุกข้อมือของนางเบาๆ พลันร่างของฉู่หลิวเยว่ก็ลอยไปหานางอย่างไม่อาจขัดขืนได้!
ฉู่หลิวเยว่จึงดึงกริชออกมาตัดแส้โลหิตนั่นทันที!
ฉับ!
แส้โลหิตนั่นขาดวิ้น!
ทว่าฉู่หลิวเยว่ยังไม่ทันจะได้ชื่นชมยินดีกับตัวเอง นางกลับเหลือบไปเห็นว่าส่วนที่ตัดขาดของแส้โลหิตนั้น กำลังเชื่อมต่อกันอย่างรวดเร็วอีกครั้ง!
แส้เลือดนี้อัดแน่นไปด้วยพลังปราณประหลาด และเป็นไปไม่ได้ที่จะฟันมันให้หมดด้วยกริชเล่มนี้!
และในชั่วพริบตา นางอยู่ห่างจากซือถูซิงเฉินเพียงสิบก้าว!
ซือถูซิงเฉินเชิดหน้ามองฉู่หลิวเยว่ด้วยความจองหอง
“เป็นเจ้าเองหรอกหรือ!”
ตอนนี้นางได้ทะลุผ่านนักรบระดับห้าขั้นกลางแล้ว ทำให้ประสาทการรับรู้ของนางดีกว่าที่ผ่านมาหลายเท่า
เมื่อครู่นี้นางรู้สึกได้ถึงรังสีอันคุ้นเคยและน่าขยะแขยงอย่างชัดเจน ดังนั้นนางจึงยิงแส้โลหิตออกไป!
และก็เป็นนางอสรพิษนี่จริงๆ ด้วย!
ทุกครั้งที่เห็นใบหน้าของฉู่หลิวเยว่ หัวใจของซือถูซิงเฉินล้วนเต็มไปด้วยความเกลียดชัง!
ไหนจะเหตุการณ์ร้ายๆ ที่นางต้องประสบพบเจอมาก่อนหน้านี้ ฉู่หลิวเยว่จะต้องชดใช้ให้นางเป็นพันเท่า!
เมื่อคิดเช่นนั้น นางก็สะบัดโดยไม่ลังเล!
แส้โลหิตพลันคลายออก ก่อนจะฟาดไปที่ใบหน้าของฉู่หลิวเยว่อย่างดุเดือด!
ฉู่หลิวเยว่รีบหลบทันที!
แต่ทว่าตอนนี้ระดับขั้นของซือถูซิงเฉินนั้นสูงกว่านางมาก รวมทั้งความเร็วและความแข็งแกร่งเองก็มากกว่าเช่นกัน!
แม้ว่านางจะใช้ความเร็วขั้นสูงที่มีในการหลบเลี่ยง แต่ก็ยังหนีไม่พ้นรัศมีอันตรายนั่นอยู่ดี
เพี้ยะ!
แขนซ้ายของฉู่หลิวเยว่ถูกฟาดจนเนื้อเปิด และมีเลือดไหลนอง!
พลันร่างของนางก็ทรุดลงกับพื้น เพราะพลังปราณอันทรงพลังนี้!
และเมื่อร่างของฉู่หลิวเยว่ปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้า เยี่ยเหล่าก็ตกใจและรีบวิ่งไปช่วยทันที
เด็กสาวคนนั้นเป็นเพียงนักรบระดับสาม จะไปสู้ซือถูซิงเฉินได้อย่างใด?!
แต่ทันทีที่เขาเคลื่อนไหว ผู้อาวุโสจงเยี่ยก็ปรี่เข้ามาดักหน้าเขาอีกครั้ง!
ก่อนหน้านี้ผู้อาวุโสจงเยี่ยจำต้องอดทนต่อความทุกข์ และความปวดร้าวในใจมามาก ในที่สุดตอนนี้เขาก็ได้ระบายมันออกมาเสียที!
“เยี่ยจือถิง เจ้าเคยบอกมิใช่หรือว่าลูกศิษย์คนนี้ของเจ้านั้นเป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับได้ยาก? แล้วตอนนี้เจ้าจะรีบไปช่วยเพื่อเหตุใดเล่า? เหตุใดเราไม่มานั่งชมการต่อสู้ของพวกนางด้วยกันล่ะ จะได้รู้ไปเลยว่าท้ายที่สุดแล้วใครจะชนะ และใครจะเป็นผู้แพ้?”
เยี่ยจือถิงหลุดปากสาปแช่งอีกฝ่ายอย่างเหลืออด
“นั่งชมกับผีน่ะสิ! คนอย่างซือถูซิงเฉินน่ะหรือ จะมาเทียบเคียงลูกศิษย์ของข้า? แค่ศิษย์เจ้าสร้างความอัปยศในงานสมาคมเยาวชนครั้งก่อน มันยังไม่พออีกหรือ! จงเยี่ย เจ้าอย่าได้อวดดีใส่ข้า! ซือถูซิงเฉินเปิดใช้หม้อไฟสัมฤทธิ์สีชาดโดยพละการ และกลืนกินพลังของผู้ฝึกตนนับร้อยเข้าไป แม้ว่านางจะสามารถฝ่าฟันไปได้ในช่วงเวลาสั้นๆ แต่ในอนาคตย่อมเกิดปัญหาตามมาไม่รู้จบ!”