บทที่ 48 เทียบกับซือถิงไม่ได้

ในป่าผืนนี้ มีการสร้างค่ายกลเอาไว้แล้ว และการสอบเริ่มขึ้นแล้วตั้งแต่ที่พวกเขาเข้าไปในป่า!

ซือถิงได้ค้นพบก่อนหน้านี้แล้วว่าค่ายกลนี้มีความพิเศษเล็กน้อย ก่อนหน้าที่จะมาถึงตำแหน่งนี้จริงๆ แล้วมันมีปัญหายุ่งยากเล็กน้อย

แต่เห็นได้ชัดว่าอาจารย์ในสำนักจงใจให้เป็นเช่นนี้

มีเพียงปรมาจารย์ที่มีความสามารถและพรสวรรค์เท่านั้นที่จะมองค่ายกลนี้ออก แล้วเลือกเข้าสู่ทิศทางอื่นๆ

นี่คือเหตุผลที่เขาไม่ได้รีบตามคนเหล่านั้นไปตั้งแต่แรก แต่กลับอยู่รั้งท้ายสุดแทน

เขาไม่ได้ตั้งใจเข้ามาที่ทางเข้านี้ตั้งแต่แรก

แต่สิ่งที่เขาไม่ได้คาดหวังก็คือนอกจากเขาแล้ว ยังมีคนหนึ่งที่มาจนถึงจุดนี้ได้

แถมยังเป็นฉู่หลิวเยว่ที่เพิ่งสอบเข้าสำนักเทียนลู่ในวันนี้

ความคิดของซือถิงเปลี่ยนทันที แล้วมองฉู่หลิวเยว่เงียบๆ

นางบังเอิญทำเช่นนี้ได้ หรือว่า…นางมีความสามารถด้านนี้จริงๆ

แน่นอนว่าฉู่หลิวเยว่จับสังเกตซือถิงได้ แต่นางก็ถอยหลังไปอย่างไม่ลังเล เดินโซเซตรงข้ามทางเข้านี้แล้วเลือกทิศทางอื่นแทน!

“อีกเดี๋ยว ที่หนึ่งก็เป็นของข้าแล้วล่ะ”

ฉู่หลิวเยว่หันกลับไปแล้วยิ้มให้กับซือถิง

ซือถิงตะลึงค้างและครู่หนึ่งเขารู้สึกว่าทิวทัศน์โดยรอบถูกบดบัง

เด็กสาวในชุดแดงดูเหมือนจะรวบรวมแสงสว่างเจิดจ้าและแพรวพราวที่ตัวนางคนเดียวทั้งหมด

อีกทั้งดวงตาดำขลับคู่งามของนางกลับเปล่งประกายจนใจหวั่นไหว

ขณะนี้ทุกสิ่งรอบตัวได้พร่ามัว และมีเพียงหญิงสาวผู้นี้เท่านั้นที่กลายเป็นจุดสนใจเดียว

ซือถิงใจเต้นระรัว รู้สึกเหมือนมีอะไรสะบัดผ่านเบาๆ

เมื่อเขากลับมารู้สึกตัว ร่างของฉู่หลิวเยว่ได้หายไปในป่าทึบแล้ว และมองเห็นเพียงเรือนผมเส้นไหมสีดำที่ปลิวไสวไปตามสายลม

ซือถิงหลับตาข่มความรู้สึกในใจ และลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นถอยกลับไปสองสามก้าว และเดินเข้าไปอีกทิศทางหนึ่ง

จนกระทั่งนักเรียนทุกคนเข้าไปในป่าหมดแล้ว อาจารย์ที่รับผิดชอบคุมสอบก็ได้สติจากความประหลาดใจ มองหน้ากันด้วยสายตาแปลกๆ

“เมื่อครู่นี้…ฉู่หลิวเยว่เข้าไปจากที่นั่นได้อย่างไร มีเพียงปรมาจารย์ขั้นที่สามเท่านั้นที่มองค่ายกลนี้ได้แตกฉาน หากกล่าวกันตามเหตุผล มีเพียงซือถิงเท่านั้นที่สามารถเข้าไปจากทิศทางที่ถูกต้อง! ฉู่หลิวเยว่ทำได้ยังไงกันแน่!”