บทที่ 490 เด็กหนุ่มลึกลับ [รีไรท์]

คนที่อยูข้างๆ ก็มองหน้ากันเล็กน้อย แล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้มันแปลกมาก

หรือว่าความสามารถของฉู่หลิวเยว่ผู้นั้นแข็งแกร่งเกินไปหรือ?

เพราะดูเหมือนทุกอย่างไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น

เมื่อคุณชายใหญ่เห็นฉู่หลิวเยว่ในครั้งแรก เขาก็มีท่าทางที่ผิดปกติไป…

แม้ว่าทุกคนจะคิดเช่นนั้นแต่ก็ไม่ได้แสดงสีหน้าผิดปกติออกมา เขาขานรับเสียงเบาด้วยความเคารพ

“ขอรับ!”

หลังจากเจียงอวี่เฉิงปฏิเสธความคิดในหัวของตัวเองแล้ว เขาก็เบนสายตาหันไปมองสิ่งอื่นแทน

ในสนามมีการแข่งขันของหนึ่งร้อยคู่เกิดขึ้นพร้อมกัน

ในการแข่งขันมีคนที่โดดเด่นมากกว่าฉู่หลิวเยว่และจ้าวอวิ๋นจื่อเสียอีก

แต่ไม่รู้ว่าเหตุใดเขาถึงไม่มีสมาธิจดจ่อกับการแข่งขันอื่นๆ เลย แต่ในทางกลับกัน เขามักจะมองไปที่ฉู่หลิวเยว่อยู่เรื่อยๆ

หลายครั้งเขาพบว่าเขามักจะหันไปมองฉู่หลิวเยว่อย่างอดไม่ได้ เจียงอวี่เฉิงจึงเตือนตัวเองว่า นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย

แต่หลังจากนั้นก็เกิดขึ้นอีกหลายครั้ง เหมือนว่าเขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

ต่อให้เขาบังคับตัวเองไม่ให้มองแต่ในสมองกลับมีภาพรอยยิ้มของนางฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ

แสงจันทร์ สดใส บริสุทธิ์ อีกทั้งมีพลัง โปร่งแสง และมีไหวพริบ

แม้ว่าใบหน้าจะเหมือนกันแค่สามส่วน แต่รอยยิ้มนี้มีเสน่ห์เหมือนกับผู้หญิงคนนั้นเมื่อหลายปีก่อนเลย

เจียงอวี่เฉิงบีบจมูกของตัวเองอย่างหงุดหงิด

ไม่ถูก แบบนี้ไม่ถูกต้อง

ที่เขามาวันนี้ เพื่อจะมาแอบตรวจสอบผู้แข็งแกร่งในงานนี้ ไม่สามารถฟุ้งซ่านกับเรื่องอื่นๆ ได้

หลังจากที่เขาพูดประโยคซ้ำในใจหลายรอบ จากนั้นเขาถึงได้ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

…

แน่นอนว่าฉู่หลิวเยว่ไม่รู้ถึงความสับสนภายในใจของเจียงอวี่เฉิงในตอนนี้

ในทางตรงกันข้ามตอนนี้นางสามารถสงบใจได้แล้ว

ก่อนที่จะมาที่ซีหลิง นางได้เตรียมตัวอย่างเต็มที่แล้ว ดังนั้นหลังจากที่มีเรื่องประหลาดใจเล็กๆ นี้นางก็รีบเก็บอาการอย่างทันที

ตอนนี้ที่สำคัญก็คือ ต้องสืบให้ชัดเจนว่าพวกเขาจัดงานหมื่นทูรกันด้วยเหตุใด พวกเขาวางแผนอันใดกันแน่

เขาไม่เชื่อคำพูดที่ผู้อาวุโสชิวซีพูดเมื่อก่อนหน้านี้ นางไม่เชื่อเลยสักคำ

ซั่งกวนหว่านและเจียงอวี่เฉิงไม่มีความมุ่งมาดและปรารถนาเช่นนี้แน่นอน

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาจะต้องมีแผนการอย่างแน่นอน

แล้วอีกอย่าง…นางต้องรีบสืบให้เร็วที่สุด ว่าสถานการณ์ภายในราชสำนักตอนนี้เป็นเช่นไรกันแน่

ฉู่หลิวเยว่เอนตัวพิงลงบนเก้าอี้มือหนึ่งก็ลูบปลายคาง อีกมือหนึ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ตอนนี้นางรู้สึกเป็นคนหัวเดียวกระเทียมลีบอย่างมาก จึงต้องการหาคนที่สามารถช่วยเหลือได้…

ทันใดนั้นเองในเวทีการประลองก็เกิดความวุ่นวายขึ้น

ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้นไปมอง แล้วพบว่ามีคนที่จบการแข่งขันได้อีกแล้ว

บนกระดานหยกสีดำ ก็มีรายชื่ออีกรายชื่อหนึ่งหายไป

หลังจากนั้นไม่นาน ชื่อของคนสองคนแทบจะหายไปในเวลาเดียวกัน

หลังจากที่นางชนะเป็นคนแรก ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่บนสนามก็เหมือนจะฮึกเหิมขึ้นเล็กน้อย การแข่งขันจึงทวีความดุเดือดขึ้น

แน่นอนว่าตอนนี้เมีคนที่ชนะการแข่งขันเพิ่มมากขึ้น

เวลาค่อยผ่านไปทีละน้อย รายชื่อที่อยู่บนกระดานก็ค่อยๆ หายไปเรื่อยๆ และมีผู้บำเพ็ญเพียรที่โดนคัดออกก็เดินออกจากสนามอย่างต่อเนื่อง

เป็นเพราะว่านี่เป็นโอกาสที่หาได้ยาก ทุกคนจึงทุ่มสุดแรงเพื่อที่จะชนะ ดังนั้นพวกเขาจึงแสดงความสามารถออกมาอย่างเต็มที่ อาการบาดเจ็บที่ตามมาก็เยอะเหมือนกัน

มีบางคนไม่ยอมแพ้ ถึงกับสลบไปเพราะเลือดไหลหมดตัว

บนสนามมีคราบเลือดอยู่ทั่วทุกที่

ส่วนผู้ชมที่ชมอยู่ด้านบนก็ตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ บางคนถึงกับส่งเสียงเชียร์จนหน้าแดงก่ำ

ที่นั่งด้านข้างของฉู่หลิวเยว่นั้นมีคนลงมานั่งเป็นจำนวนมากแล้ว