บทที่ 506 ฟ้าหยินหยาง [รีไรท์]

“ทั้งหมดจัดแถว เรียงตามลำดับ!”

ผู้อาวุโสชิวซีกล่าวเสียงเย็น จากนั้นทุกคนก็รีบก้าวขึ้นทันที

ชายหนุ่มคนแรกที่เดินเข้าไปในม่านพลังทรงแปดเหลี่ยม สีหน้าของเขาปกปิดความตื่นเต้นเอาไว้ไม่มิด

ยื่นมือออกมาสัมผัสไปที่ม่านพลังนั้นเบาๆ ทันใดนั้นก็มีแสงสีเงินแผ่ออกมาปกคลุมตัวของเขา

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็หายไปในความว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว!

คนที่สองก็ตามมาอย่างติดๆ!

ตอนนั้นเองเชียงหว่านโจวก็พูดขึ้นว่า

“ข้าติดตามเจ้าไปไม่ได้”

ฉู่หลิวเยว่เหลือบมองหน้าเขาเล็กน้อย แล้วพยักหน้า

“ลำดับของข้าคือห้าสิบสาม ของเจ้าคือเก้าสิบสอง ช่องว่างห่างกันมาก หากเข้าไปด้านในแล้ว พวกเราอาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน”

เชียงหว่านโจวเม้มริมฝีปาก

“ข้าจะไปหาเจ้า”

ฉู่หลิวเยว่ชะงักไปเล็กน้อย มุมปากของนางยกยิ้มขึ้น ตอนนั้นเหมือนว่านางกำลังจะพูดอันใดสักอย่าง จากนั้นเขาก็พูดแทรกขึ้นมาว่า

“ก่อนที่ข้าจะหาเจ้าเจอ สัญญาของเราจะไม่ถูกนับ”

ฉู่หลิวเยว่เข้าใจความหมายของเขาทันที

เขาหมายความว่า หากเขาไม่สามารถทำหน้าที่ผู้ติดตามได้หนึ่งวัน สัญญาของเขาก็ถูกเลื่อนออกไปหนึ่งวัน

“ความจริงแล้วมันก็ไม่มีอันใดหรอก แต่ได้เจอกันมันก็จะดีกว่า แต่ถ้าไม่เจอก็…”

“ข้าจะหาเจ้าให้เจอ”

เชียงหว่านโจวพูดขึ้นอย่างดื้อรั้น

ฉู่หลิวเยว่ยิ้มขึ้นพร้อมพูดว่า “ได้!”

บางทีเจ้าเด็กหัวดื้อคนนี้ก็น่าสนใจดีเหมือนกันนะ…

หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงตาของนางแล้ว นางเดินตรงเข้าไป

เมื่อนางอยู่ด้านหน้าม่านพลัง นางก็สามารถมองเห็นลวดลายที่อยู่บนนั้นได้อย่างชัดเจน

นั่นคือสัญลักษณ์ของราชวงศ์เทียนลิ่ง

ศีรษะเป็นมังกร ร่างกายเป็นสิงโต ท่าทางดุร้ายอย่างมาก เหนือศีรษะของเขายังมีกระบี่ที่แหลมคมอยู่หนึ่งอัน

ลวดลายนี้คล้ายกับลวดลายบนธงของทหารม้าทมิฬ

ได้ยินมาว่าปฐมกษัตริย์เป็นคนวาดลวดลายนี้ด้วยตนเอง แต่เรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องรูปลักษณ์ก็พูดด้วยเรื่องเล่าที่แตกต่างกัน

เรื่องเล่าที่แพร่หลายมากที่สุดคือ ในตอนนั้นปฐมกษัตริย์เก่งกาจ สามารถตัดหัวมังกรได้ในแนวนอน! จากนั้นก็มีชื่อเสียงอย่างมาก!

ดังนั้นต่อมาเขาจึงวาดรูปนี้ขึ้น

แต่ว่าความจริงนั้นเป็นอย่างใด ก็ไม่มีใครทราบได้

ก่อนหน้านี้ฉู่หลิวเยว่เคยอ่านพงศาวดารของราชวงศ์เทียนลิ่งทั้งหมด เรื่องที่เกี่ยวกับรูปวาด ปฐมกษัตริย์ไม่ได้กล่าวเอาไว้เลยสักคำเดียว

ตอนแรกนางมีความสนใจเกี่ยวกับเรื่องของราชวงศ์เทียนลิ่งอย่างมาก

ในฐานะที่นางเป็นคนแรกในรอบหลายพันปีที่มีชีพรเทียนจิง และเป็นคนที่สองรองมาจากปฐมกษัตริย์ ไม่ใช่แค่ครอบครัวนางเท่านั้นที่คาดหวัง นางก็คาดหวังและเชื่อมั่นในตนเองอย่างมากเช่นกัน

ภายในราชสำนัก มีคนจำนวนไม่น้อยที่ได้เข้ามาในอาณาจักรเทพเทียนลิ่ง เพราะเขาอยากได้รับมรดกของปฐมกษัตริย์ แต่สุดท้ายมันก็ล้มเหลว!

ฉู่หลิวเยว่เคยคิดว่าบางทีนางอาจจะทำได้

แต่คิดไม่ถึงว่า ในตอนที่นางได้เข้าอาณาจักรเทียนลิ่งนั้น จะไม่ได้เข้าไปในฐานะเดิม

นางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็สัมผัสไปที่ม่านพลัง

สัมผัสที่เย็นเล็กน้อยก็แผ่เข้ามาสู่ตัวของนางในทันที ตอนนั้นเองแสงสีขาวก็สว่างวาบ จากนั้นนางก็ถูกดึงเข้าไปด้านในอย่างแรงทันที!

…

หลังจากยืนมึนงงอยู่สักพัก ในที่สุดฉู่หลิวเยว่ก็รู้สึกได้ว่าเท้าทั้งสองข้างของนางกำลังสัมผัสพื้นดินจริงๆ อยู่

นางหันไปมองรอบข้างทันที จากนั้นก็รู้สึกตกใจอย่างมาก

ที่นี่คือพื้นที่มิติขนาดใหญ่ไกลสุดลูกหูลูกตา

ตรงกลางท้องฟ้าเหมือนถูกอันใดสักอย่างกำลังแบ่งแยกอยู่

ฝั่งหนึ่งเป็นเมฆสีม่วงอมส้ม มืดดุจราตรีกาล มีดวงจันทร์ที่สว่างสดใสประดับอยู่ ลมพัดหนาวโชยมา เต็มไปด้วยน่านน้ำสีใส ภาพทิวทัศน์ของบนท้องฟ้าสะท้อนลงพื้นน้ำอย่างชัดเจน

ส่วนอีกครึ่งหนึ่งนั้นไม่มีเมฆเลย สว่างไสวราวกับกลางวัน พระอาทิตย์สาดแสงแสบตา เมื่อเหลือบไปมองพื้น กลับเป็นพื้นดินที่แห้งแตกระแหง เมื่อมองไปนั้น ที่นั้นไม่มีหญ้าเติบโต มันทั้งรกร้างและว่างเปล่า

และในตอนนั้นนางกำลังยืนอยู่ตรงกลางของทั้งสองฝั่ง