ตอนที่ 508
บทที่ 509 จับตาดู [รีไรท์]
October 22, 2026
เสียงคำรามนั้นก้องอยู่ในหูของฉู่หลิวเยว่!
เสียงหวีดร้องของกระบี่ ดังขึ้นมาในโสตประสาท ส่งเข้าถึงหัวใจ!
พริบตาเดียว ปราณกระบี่สีดำสายหนึ่งก็พุ่งออกมา ทันใดนั้นกระบี่หลงหยวนก็บินแหวกอากาศออกมา! แล้วพุ่งมาหาฉู่หลิวเยว่อย่างรวดเร็ว!
ฉู่หลิวเยว่รีบสะกิดปลายเท้าแล้วถอยหลังลงไป!
แต่พลังของกระบี่หลงหยวนแข็งแกร่งแค่ไหน?
แต่ในชั่วพริบตา มันก็พุ่งมาหาฉู่หลิวเยว่! จนเกือบจะเจาะระหว่างคิ้วนางได้อยู่แล้ว!
ทันใดนั้นก็กลางฝ่ามือของฉู่หลิวเยว่ก็มีแส้เพลิงปรากฏขึ้น! พร้อมตวัดไปที่กระบี่ด้วยอย่างแรง!
พรึ่บ!
พลังทั้งสองสายปะทะกันอย่างรุนแรง!
แต่แส้เพลิงนั้นถูกปราณกระบี่ทำลายไปในทันที
ฉู่หลิวเยว่ตกใจอย่างมาก จากนั้นก็สะบัดมือเรียกพรมแดนไวฑูรยะออกมา!
เคร้ง!
เสียงกระทบใสๆ ก็ดังขึ้น
ปราณกระบี่กระทบพรมแดนไวฑูรยะอย่างรุนแรง
ภายในสมองของฉู่หลิวเยว่ก็รู้สึกบ้าคลั่งอย่างมาก นางกำลังคิดหาโอกาสหนีออกไปจากที่นี่อย่างใดดี แต่ตอนนั้นเองก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าพรมแดนไวฑูรยะสามารถขวางกั้นปราณกระบี่นี้ได้
แสงสีเงินจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนวิ่งวนอยู่รอบๆ พรมแดนไวฑูรยะดูตระการตาอย่างมาก แต่เมื่อปราณกระบี่สีดำเหล่านั้นสัมผัสกับม่านพลัง มันกลับไม่สามารถพุ่งเข้ามาด้านในได้อีกแม้แต่ครึ่งก้าว
ฉู่หลิวเยว่รู้สึกตกใจอย่างมาก
กระบี่หลงหยวนเล่มนี้เป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ปราณกระบี่ที่มันสร้างออกมาได้นั้นล้วนน่ากลัวอย่างมาก!
แต่คาดไม่ถึงว่าพรมแดนไวฑูรยะ จะสามารถขวางกั้นมันเอาไว้ได้!
ทันใดนั้นนางก็คาดเดาสิ่งหนึ่งขึ้นมาในใจได้
หรือที่หรงซิวมอบพรมแดนไวฑูรยะอันใหม่ให้นาง ก็เพราะว่า…
แต่ที่นางมั่นใจอย่างหนึ่งคือ พรมแดนไวฑูรยะอันแรกที่หรงซิวมอบให้ มันไม่ได้แข็งแกร่งเช่นนี้แน่นอน!
ไม่เช่นนั้นเหตุใดมันถึงแตกละเอียดจนหรงซิวต้องมอบชิ้นที่สองให้นาง
ด้วยเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ นางหยิบพรมแดนไวฑูรยะออกไปด้วยสัญชาตญาณ แต่ก็ไม่คิดว่าจะสามารถป้องกันปราณกระบี่ที่น่ากลัวเช่นนั้นได้!
ตู้ม!
ปราณกระบี่หายไปแล้ว!
ฉู่หลิวเยว่ยืนจ้องพื้นที่ว่างเปล่าด้วยความเหม่อลอย
มัน…มันจะจบเช่นนี้หรือ?
เพื่อหลีกเลี่ยงปฐม…
“ด้านหน้า”
ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
นั่นคือเสียงของอินทรีสามตา
ฉู่หลิวเยว่ถามอย่างสงสัย
“อันใดหรือ?”
“ในกระบี่เล่มนั้นมีกระดูกของอสูรศักดิ์สิทธิ์อยู่!”
อินทรีสามตาพูดขึ้นมาสั้นๆ ด้วยความรวดเร็ว
แม้ว่าน้ำเสียงของมันจะเย็นชาเหมือนเดิม แต่ฉู่หลิวเยว่ก็สามารถสัมผัสความตื่นเต้นที่อยู่ในน้ำเสียงของเขาได้
ฉู่หลิวเยว่กะพริบตาปริบๆ แล้วถามขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“เจ้าคงไม่ได้ให้ข้าไปเอามันมาหรอกนะ!?”
มันมีอันใดผิดพลาดหรือเปล่า นั่นคือกระบี่หลงหยวนเชียวนะ!
อินทรีสามตาพูดขึ้นว่า
“หากเจ้าอยากจะช่วยข้าฟื้นฟูร่างกาย กระดูกของอสูรศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นสิ่งจำเป็น ดังนั้นเจ้าต้องไปเอามันมา!”
ฉู่หลิวเยว่ถามขึ้นอย่างไม่เต็มใจ
“บนโลกนี้ไม่ใช่ที่นี่ที่เดียวที่จะมีกระดูกของอสูรศักดิ์สิทธิ์เสียหน่อย พวกเราไปหาที่อื่น…”