ตอนที่ 527
บทที่ 528 หุ่นเชิด [รีไรท์]
October 22, 2026
หนิงเจียวเจียวและหยางเซิ่นเอ๋อร์รีบหันกลับไปมองทันที!
กระบี่หลงหยวนได้เลือกเจ้านายใหม่แล้ว!
แม้ว่าพวกนางจะเห็นเพียงกองเพลิงที่ทอดยาวไม่มีที่สิ้นสุด
และมีกระบี่สีดำขนาดใหญ่อยู่ใจกลางนั้น
เสียงคำรามดังลั่นของกระบี่นี้ ทำให้คนรู้สึกตกใจอย่างมาก ราวกับว่าแรงกดดันจากบรรพกาลได้ทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็แผ่ขยายออกไปจนทั่วผืนดินและท้องฟ้า
เปรี้ยง!
ทันใดนั้นบนพื้นก็มีรอยแตกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น ลึกเหมือนกับหุบเหวที่ไม่มีก้น!
กระบี่หลงหยวนได้ตื่นขึ้นมาแล้ว!
“…กระบี่หลงหยวนได้เลือกเจ้านายใหม่แล้วหรือ?!”
หยางเซิ่นเอ๋อร์มองฉากนั้นด้วยแววตาว่างเปล่า ตอนนั้นเองนางถึงเพิ่งได้สติขึ้นมา!
ไม่เช่นนั้น กระบี่หลงหยวนไม่มีทางเคลื่อนไหวเช่นนี้แน่นอน!
หนิงเจียวเจียวได้ยินดังนั้นก็รู้สึกตกใจอย่างมาก หลังจากที่ชะงักไปครู่หนึ่ง นางก็รู้สึกอับอายอย่างมาก!
“เป็นไปได้อย่างใด? เขาไม่ได้เลือกคนที่อยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ!”
คนที่นี่มีเพียงสามคนเท่านั้น เชียงหว่านโจวถูกนางขังอยู่ในค่ายกล นางกับหยางเซิ่นเอ๋อร์ก็ยืนอยู่ข้างๆ กัน!
…ไม่มีใครที่ได้เป็นเจ้านายคนใหม่ของกระบี่หลงหยวนสักคน!
นอกจาก…นอกจากพวกเขา ยังมีคนอื่นอยู่ที่นี่!
ในเวลานี้!
ลำแสงที่สว่างเจิดจ้า พุ่งออกมาจากบริเวณด้านล่างของกระบี่หลงหยวน!
ในลำแสงนั้น พวกนางเห็นแค่เงาของคนคนหนึ่งอยู่ท่ามกลางแสงสว่างนั่น
หยางเซิ่นเอ๋อร์และหนิงเจียวเจียว สามารถสัมผัสได้ถึงปราณที่น่ากลัวได้ จึงรีบถอยหลังลงมาก้าวใหญ่
พวกนางทั้งสองไม่ทันได้สนใจเรื่องอื่นๆ จึงรีบเงยหน้าขึ้นไปมอง!
แต่ลำแสงนั้นสว่างจนแสบตามาก พวกนางไม่สามารถมองเห็นว่าใครกันแน่ที่อยู่ในลำแสงนั้น
ท่ามกลางความเลือนราง พวกนางจึงมองเห็นเพียงแค่คนคนนั้นบินขึ้นไปตามแนวยาวของกระบี่หลงหยวน
จากนั้นสองมือของคนคนนั้นก็จับด้ามกระบี่เอาไว้!
เปรี้ยง!
บนพื้นดินเริ่มเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
ใจกลางของกระบี่หลงหยวนก็มีหุบเหวลึกมากมายนับไม่ถ้วนกระจายออกมา
“คนนั้นคือใคร?”
หนิงเจียวเจียวรู้สึกแค้นใจอย่างมาก กัดฟันจนฟันเกือบแตก!
ตอนที่พวกนางต่อสู้กันอยู่ที่นี่ คิดไม่ถึงว่าจะมีคนตัดหน้านางไปเสียก่อนแล้ว
นางรู้สึกว่าสิ่งที่นางทุ่มเทไป นั้นไร้ประโยชน์อย่างมาก!
เดิมทีหยางเซิ่นเอ๋อร์ก็รู้สึกโกรธแค้นมากอยู่แล้ว เมื่อได้ยินเสียงหนิงเจียวเจียวสบถและสาปแช่ง นางจึงพูดขึ้นมาทันทีว่า
“ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใคร แต่ก็ต้องไปขวางเอาไว้”
หนิงเจียวเจียวขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้นว่า
“เจ้าบ้าไปแล้วหรือ กระบี่หลงหยวนยอมรับเจ้านายใหม่แล้ว ต่อให้พวกเราทำอันใดไปก็ไม่มีประโยชน์ เจ้าคิดจะขวางอย่างใด?”
ด้วยฝีมือของพวกเราตอนนี้ เกรงว่าแค่เข้าใกล้กระบี่หลงหยวนนั้น ยังไม่มีทางเลย
หยางเซิ่นเอ๋อร์แค่นหัวเราะเสียงเย็น
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับวิชากระบี่เลยจริงๆ! เดิมทีกระบี่หลงหยวนนั้นก็เป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ต่อให้มันสามารถเลือกเจ้านายเองได้ แต่ก็ต้องใช้เวลาระยะหนึ่ง! กว่าจะสร้างพันธสัญญาได้ คนที่ถูกมันเลือกนั้นจะต้องทุ่มสมาธิอย่างแน่วแน่ หากถูกรบกวน…”
“เจ้าหมายความว่า…”
“ในเมื่อพวกเราร่วมมือกันแล้ว เช่นนั้นก็ต้องจัดการปัญหานี้ไปด้วย! ในเมื่อพวกเราไม่ได้กระบี่หลงหยวนไป คนอื่นก็อย่าหวังว่าจะได้!”
หยางเซิ่นเอ๋อร์พูดได้ตรงใจหนิงเจียวเจียวมาก
นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตกลงทันที
“ได้!”
เมื่อพูดจบ พวกนางทั้งสองคนก็สบสายตากัน จากนั้นก็พุ่งไปยังร่างที่อยู่กลางอากาศพร้อมกัน
แต่เมื่อพวกนางเคลื่อนไหวได้ครู่เดียว ทันใดนั้นที่ด้านข้างของนางก็มีระลอกที่น่ากลัวแผ่ออกมา
พวกนางทั้งสองหันกลับไปมองทันที จากนั้นเขาก็เห็นว่าเชียงหว่านโจวทะลวงค่ายกลออกมาได้แล้ว! แล้วบินพุ่งตรงมาที่พวกนางทั้งสองด้วย!
“เขา…เขาทำได้อย่างใดน่ะ?” หนิงเจียวเจียวตกใจจนหน้าเปลี่ยนสี!
นั่นมันค่ายกลระดับหกนะ!
เหตุใดเชียงหว่านโจวถึงได้ทะลวงออกมาอย่างรวดเร็วขนาดนี้!
น่าเสียดายที่เมื่อครู่ความสนใจของพวกนางอยู่ที่กระบี่หลงหยวนทั้งหมด นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่านางจะเอาชนะเชียงหว่านโจวได้อย่างใด?
หยางเซิ่นเอ๋อร์รีบพูดขึ้นว่า
“เจ้ารีบไปขวางเขาไว้”
หนิงเจียวเจียวรีบเถียงกลับทันที
“เหตุใดถึงเป็นข้าเล่า?!”