บทที่ 530 ลุกขึ้น [รีไรท์]

หนิงเจียวเจียวมองไปรอบๆ ด้วยสายตาเหม่อลอย จากนั้นนางถึงได้รู้สึกตัวว่านี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้น

นางโดนคัดออกมาจากอาณาจักรเทพเทียนลิ่งแล้ว! นางตกรอบแล้ว!

สายตาจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน กำลังจับจ้องที่ตัวของนางอยู่ ทำให้นางรู้สึกลำบากใจอย่างมาก

นางพ่ายแพ้แล้ว!

ไม่ว่าจะเป็นกระบี่หลงหยวน หรือ งานหมื่นทูร นอกจากร่างกายที่บาดเจ็บ นางไม่ได้อันใดกลับมาเลย!

นางกำหมัดกร๊อด แล้วทุบลงบนพื้นอย่างแรง!

แต่ทันทีที่นางขยับ นางก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก

หลังมือของนางมีแผลพุพองขนาดใหญ่ที่เกิดจากการโดนไฟลวกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ แค่ขยับ ก็รู้สึกเจ็บอย่างมาก

หนิงเจียวเจียวเจ็บจนใบหน้าบิดเบี้ยว

“คิดไม่ถึงว่าหนิงเจียวเจียวจะได้อันดับหก…ข้าคิดว่าจะต้องเป็นฉู่หลิวเยว่แท้ๆ”

“ต่อให้ไม่ใช่ฉู่หลิวเยว่ ก็น่าจะเป็นคนอื่น นับว่าหนิงเจียวเจียวเป็นคนที่เก่งที่สุดในพวกเขาแล้วไม่ใช่หรือ? ใช้หัวนิ้วโป้งเท้าคิดก็รู้แล้ว พ่อของนางจะต้องช่วยนางเตรียมตัวมาไม่น้อยทีเดียว! ไม่รู้จริงๆ ว่าด้านในนั้น เกิดอันใดขึ้นกันแน่…”

เสียงซุบซิบดังเข้าหูของนาง

ทันใดนั้นร่างของนางก็แข็งค้างไป

คนเหล่านั้นกำลังพูดว่าอันใดนะ?

ฉู่หลิวเยว่ไม่ได้โดนคัดออกไปตั้งนานแล้วหรือ!?

ตอนนั้นเองนางก็เหลือบไปมองกระดานหยกสีดำที่ลอยอยู่กลางอากาศ

รายชื่อส่วนใหญ่บนกระดานแผ่นนั้นได้หายไปหมดแล้ว

เหลือเพียงห้าชื่อเท่านั้น ทำให้นางมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ทันใดนั้นนางก็เห็นชื่อหนึ่ง…

ฉู่หลิวเยว่!

ชื่อของนาง ยังอยู่บนนั้น!

นางยังไม่โดนคัดออก!?

สมองของหนิงเจียวเจียวหยุดทำงานอย่างกะทันหัน

เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้เล่า?

ฉู่หลิวเยว่โดนเปลวเพลิงสีทองในหลุมยุบกลืนกินไปตั้งนานแล้ว นางน่าจะออกมาจากอาณาจักรเทพเทียนลิ่งก่อนหน้านี้แล้วสิ!

ตอนนี้มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่?

ใบหน้าของนางซีดเผือดราวกับผี นางยกนิ้วชี้ไปทางชื่อของฉู่หลิวเยว่อย่างยากลำบาก แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

“ฉู่…ฉู่หลิวเยว่…ยังอยู่หรือ!?”

ผู้อาวุโสทั้งแปดที่ยืนอยู่ด้านข้างของเขตอาคมก็มองหน้ากันไปมา

ความจริงแล้วพวกเขาก็สงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่เช่นกัน

แต่ความจริงก็เป็นเช่นนั้น

ผู้อาวุโสตวนมู่ฉุนพยักหน้า เพื่อยืนยันการคาดเดาของนาง

“ถูกต้อง เจ้าคืออันดับหก ด้านในเหลืออีกห้าคน ยังไม่ออกมา”

ทันใดนั้นหนิงเจียวเจียวก็เหมือนนึกอันใดขึ้นมาได้

ตอนที่กระบี่หลงหยวนเลือกเจ้านายคนใหม่ มีลำแสงกลุ่มหนึ่งพุ่งขึ้นมาจากหลุมยุบ ในลำแสงนั้นจะต้องเป็นคนอย่างแน่นอน!

หรือว่า…คนคนนั้นคือฉู่หลิวเยว่?!

ไม่!

ไม่ใช่!

ต่อให้คนคนนั้นคือฉู่หลิวเยว่ ทั้งหมดก็มีเพียงสี่คนเท่านั้น! เหตุใดถึงมีหกคนได้เล่า?นางรีบมองรายชื่อทั้งห้าที่อยู่บนกระดานหยกสีดำอย่างตั้งใจอีกครั้ง

นอกจากฉู่หลิวเยว่ หยางเซิ่นเอ๋อร์ เชียงหว่านโจว และยังมีอีกสองคนที่นางยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อน!

นี่…นี่มันเรื่องอันใดกันแน่เนี่ย?

หนิงเจียวเจียวรู้สึกสับสนอย่างมาก มีสมมติฐานมากมายผุดขึ้นในสมองของนาง ทำให้นางรู้สึกปวดหัวอย่างมาก!

นางปวดมากจนต้องกุมศีรษะของตัวเองเอาไว้แน่น แล้วกรีดร้องโหยหวนออกมา

“อ๊าก…”

ผู้ชมที่ดูอยู่ ก็รู้สึกตกใจกับปฏิกิริยาของนางมาก

แต่ตอนนั้นเอง ดวงตาของหนิงเจียวเจียวเหลือกขึ้น จากนั้นก็ล้มหมดสติลงไปกองที่พื้น

ผู้อาวุโสตวนมู่ฉุนรีบพูดขึ้นมาว่า

“ยังไม่รีบพานางไปรักษาอีก!”