บทที่ 577 มีคนมาหา! [รีไรท์]

แววตาของเจียงอวี่เฉิงเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

เหตุใดเขาถึงมาเร็วขนาดนี้!

เมื่อเป็นเช่นนี้ อวี้ฉือซงจะต้องรู้เรื่องแล้วอย่างแน่นอน เขาตั้งใจมาที่นี่เพื่อมาหาหลักฐาน!

หากเขาออกไปตอนนี้ และทำให้อวี้ฉือซงเห็นสภาพของเขาในตอนนี้…เขาจะไม่สามารถโต้แย้งอันใดได้เลย

เมื่อไม่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว บ่าวรับใช้จึงถามขึ้นมาอีกครั้งว่า

“คุณชายใหญ่?”

เจียงอวี่เฉิงพยุงตัวลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ

ความจริงแล้วความเจ็บปวดที่น่ากลัวนั้นได้หายไปอย่างปลิดทิ้งแล้ว และระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาก็ลดลง แล้วยิ่งเส้นสีแดง เส้นนั้น…

เขาก้มหน้ามองข้อมือของตัวเองอีกครั้ง…

แม้ว่าบาดแผลการระเบิดของเส้นเลือดนั้นไม่ลึก แต่ก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

แต่ในเมื่ออวี้ฉือซงมาเยือนถึงตระกูลเจียงแล้ว เช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาจะรู้เรื่องนี้แล้ว

เขาจะต้องหาทางปกปิดเอาไว้ให้ได้

“พาอวี้ฉือซงไปรอที่ห้องหนังสือก่อน เดี๋ยวข้าจะตามไป!”

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมเสียงตัวเองให้เป็นปกติมากที่สุด!

“ขอรับ!”

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินจากไป เจียงอวี่เฉิงก็กุมขมับของตัวเอง แล้วครุ่นคิดอย่างหนัก

อวี้ฉือซงเตรียมตัวมาอย่างดี หากคิดจะหลอกลวงเขามันคงจะไม่ง่ายขนาดนั้น…

…

อวี้ฉือซงเดินไปที่ห้องหนังสือพร้อมกับบ่าวรับใช้ของเขา แต่ระหว่างทางเดินกลับพบเจียงลี่จัวที่เดินสวนมาพอดี

เมื่อเห็นอวี้ฉือซงอยู่ในตระกูลเจียง เจียงลี่จัวจึงรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

ก่อนหน้านี้พวกเขากับสำนักชงซูเก๋อก็ไม่ค่อยได้ติดต่อคบค้าสมาคมกันมากนัก และยิ่งไปกว่านั้นสถานการณ์ปัจจุบันของสำนักชงซูเก๋อ…ในเมืองซีหลิงนั้น ตามปกติแล้วก็ไม่มีใครอยากจะเริ่มสานสัมพันธ์กับพวกเขาเสียเท่าไร

แต่เจียงลี่จัวก็ยังไว้หน้าอีกฝ่าย และต้อนรับเขาอย่างดี

หลังจากที่พวกเขาทั้งสองคนมาถึงที่ห้องหนังสือแล้ว เจียงลี่จัวจึงถามถึงจุดประสงค์ของอวี้ฉือซงที่มาตระกูลเจียงในวันนี้ และเมื่อเขาได้ยินว่าอวี้ฉือซงมาเพื่อเข้าพบเจียงอวี่เฉิงโดยเฉพาะ เขาจึงรู้สึกประหลาดใจมากยิ่งขึ้นไปอีก

แต่ดูเหมือนว่าอวี้ฉือซงจะไม่ยอมพูดจุดประสงค์ที่แท้จริงออกมาง่ายๆ เขาจึงไม่ได้ซักไซ้ไล่เรียงต่อ จึงได้แต่พูดคุยกันเรื่องอื่นๆ

“ได้ยินมาว่าสำนักชงซูเก๋อเพิ่งได้รับศิษย์ที่มีความสามารถโดดเด่นสองคน ข้ายังไม่ได้แสดงความยินดีกับท่านประมุขอวี้ฉือเลย”

เจียงลี่จัวยิ้มอย่างมีมารยาท

เรื่องงานหมื่นทูร เขาก็ได้ยินเรื่องราวมาไม่น้อย

คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจว่าเหตุใดฉู่หลิวเยว่ และศิษย์อีกคนหนึ่งถึงได้เลือกสำนักชงซูเก๋อ เขาเองก็รู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก

ไม่รู้ว่าอวี้ฉือซงใช้วิธีการอันใด หรือว่าเขาจะมีเรื่องอื่น…

เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายพูดถึงฉู่หลิวเยว่ และศิษย์อีกคน ใบหน้าของอวี้ฉือซงก็มีรอยยิ้มที่ดูจริงใจปรากฏขึ้น

“ใช่แล้ว! มีพวกเขาสองคน ถือว่าเป็นโชคดีของสำนักชงซูเก๋อแล้ว!”

ถ้าไม่มีพวกเขาสองคน ตอนนี้ในภูเขาชิงหยวนก็คงมีทรายรวมศูนย์อยู่เต็มไปทั่วทุกแห่งหน!

เมื่อเห็นท่าทางดีใจ และภาคภูมิใจของอวี้ฉือซง เจียงลี่จัวก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ความจริงแล้วคำพูดเมื่อครู่เขาก็แค่พูดไปอย่างนั้น

จะว่าไปแล้ว แค่เด็กสองคน มันจะสร้างคลื่นลมได้มากแค่ไหนกันเชียว?

ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้ยินมาว่าเบื้องหลังครอบครัวของเด็กทั้งคนนั้นก็ไม่เท่าไร ต่อให้มีพรสวรรค์ที่โดดเด่น แต่ในอนาคตก็ไม่สามารถเป็นมหาอำนาจที่แท้จริงได้อย่างแน่นอน

ในทางกลับกันหนึ่งปีกว่าที่ผ่านมานี้ อวี้ฉือซงมีแต่ความท้อแท้สิ้นหวังมาโดยตลอด นานมากแล้วที่เขาไม่ได้แสดงสีหน้าท่าทางเช่นนี้

นี่หมายความว่าเขามีความสุขจริงๆ หรือ?

เมื่อคิดโดยละเอียดแล้ว เขาก็สามารถเข้าใจได้

ตอนนี้สำนักชงซูเก๋อ สามารถรับศิษย์ใหม่ได้สองคน นัยว่าเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง

จึงไม่น่าแปลกใจที่อวี้ฉือซงจะรู้สึกเช่นนั้น

ภายในใจเจียงลี่จัวยังมีการเยาะเย้ยถากถางอยู่ แต่ใบหน้ากลับแสดงสีหน้าชื่นชมยินดี