บทที่ 589 ร่างซวีหยวน [รีไรท์]

นางหลับตาอยู่ ไม่ขยับกายเลยสักนิด ราวกับกำลังสลบไสลอยู่

ในตอนนั้นเองก็มีคำถามมากมายผุดขึ้นในสมองของฉู่หลิวเยว่!

มู่หงอวี่น่าจะอยู่ที่แคว้นเย่าเฉินไม่ใช่หรือ?

เหตุใดนางถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?

อีกทั้งท่าทางจนตรอกแบบนั้นด้วย!

ใบหน้ากลมเกลี้ยงที่คุ้นเคยกลับซูบผอมลง บนร่างกายยังมีคราบเลือดเป็นจุดๆ ในใจของฉู่หลิวเยว่ก็เหมือนมีอันใดบางอย่างมาบีบรัดจนแน่น นางจะพุ่งตัวออกไปอย่างห้ามใจไม่ไหว แล้วนำตัวมู่หงอวี่ออกมาจากกรงนั้น!

…

เมื่อเห็นว่ามีกรงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาที่กลางเวทีอย่างกะทันหัน อีกทั้งด้านในนั้นยังขังเด็กผู้หญิงเอาไว้คนหนึ่งด้วย ผู้คนในงานประมูลก็เงียบเสียงลงทันที

ซ่งเจิงกวาดตามองไปรอบๆ ราวกับว่าพอใจกับผลตอบรับนี้เป็นอย่างมาก

“ทุกท่าน นี่คือของประมูลชิ้นสุดท้ายของงานวันนี้…ร่างซวีหยวน (ร่างปราณมิติ)!”

ทันทีที่สิ้นเสียงคำพูดของเขา เหมือนโยนหินลงไปในทะเลสาบ ที่ทำให้เกิดระลอกคลื่นตามมาอย่างนับไม่ถ้วน!

ผู้ชมทั่วทั้งห้องโถงเกิดความสับสนวุ่นวาย

“ร่างซวีหยวน? ในตลาดมืดมีข่าวลือออกมาว่าร่างซวีหยวนนั้นมีคุณสมบัติพิเศษที่สามารถเดินทางท่องมิติได้ตามใจปรารถนานั่นน่ะหรือ?”

“นั่นไม่ได้มีเพียงแค่ในตำนานหรอกหรือ…ได้ยินมาว่าร่างกายเช่นนี้ได้ถูกตัดขาดไปตั้งแต่พันปีที่แล้วแล้วไม่ใช่หรือหรือว่าร่างเสมือนนี้จะกลับมาปรากฏบนโลกนี้อีกครั้ง?”

“ในเมื่อหออวี่เซี่ยงกล้านำคนออกมาประมูล เช่นนั้นจะต้องเป็นความจริงอย่างแน่นอน!”

“มิน่าล่ะ วันนี้ถึงได้เชิญซ่งเจิงมา…ข่าวใหญ่ขนาดนี้ แต่กลับไม่มีข่าวหลุดออกมาเลยแม้แต่น้อย!”

“มิน่า สิ่งมีชีวิตเช่นนี้พบเห็นได้ยากมาก แต่หออวี่เซี่ยงมักจะจัดสินค้าแบบนี้ในงานประมูลครั้งใหญ่เท่านั้น เหตุใดพวกเขาถึงเลือกประมูลวันนี้ล่ะ…หากปล่อยข่าวออกไปก่อน จะต้องมีคนจากทั่วทุกมุมโลกมาที่นี่อย่างแน่นอน เมื่อถึงตอนนั้นคงจะประมูลได้ราคาที่ดีกว่านี้ไม่ใช่หรือ?”

…

หัวใจของฉู่หลิวเยว่เต้นโครมคราม เลือดในกายเหนียวจับตัวเป็นก้อน!

ที่ซ่งเจิงพูดคือ…มู่หงอวี่ คือร่างซวีหยวนอย่างนั้นน่ะหรือ?

นี่มันจะเป็นไปได้อย่างใด!?

ก่อนหน้านี้นางอยู่กับมู่หงอวี่ตั้งนาน แต่กลับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด

และเป็นไปได้มากว่า…แม้แต่ตัวของมู่หงอวี่เองก็ไม่น่าจะรู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ

แค่ช่วงเวลาสั้นๆ นี่มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่?

เหตุใดนางถึงข้ามพรมแดนม่านฟ้า แล้วมาปรากฏตัวที่นี่ได้ แล้วเหตุใดนางถึงกลายเป็นร่างซวีหยวน แล้วก็…เหตุใดถึงโดนคนในหออวี่เซี่ยงจับมา พร้อมใส่กรงขังนำมาประมูลแบบนี้!?

สายตาของฉู่หลิวเยว่จ้องไปที่บนเวทีตาเขม็ง แทบจะมีประกายไฟพวยพุ่งออกมาอยู่แล้ว!

ซ่งเจิงพูดต่อว่า

“ทุกท่านสามารถวางใจได้ หออวี่เซี่ยงของพวกเราได้ตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว ผู้หญิงคนนี้เป็นร่างซวีหยวนตัวจริง! ในตำนานกล่าวว่าผู้บำเพ็ญเพียรที่มีวิชาร่างซวีหยวนจะสามารถเดินทางไปตามมิติได้อย่างอิสระ! ฝีมือแข็งแกร่งมาก และระยะการเดินทางก็ไกลมาก! ตามที่พวกเราได้ตรวจสอบ ผู้หญิงคนนี้อยู่ในระดับห้าขั้นสูง สามารถเดินทางได้ในระยะสิบลี้! ถ้าการคาดเดาของข้านั้นถูกต้อง หากนางเลื่อนขั้นสู่ระดับหก นางจะสามารถเดินทางภายในระยะร้อยลี้ได้!”

ในห้องโถงที่เงียบสงบค่อยๆ มีเสียงดังเพิ่มขึ้น

เมื่อซ่งเจิงพูดจบ ใบหน้าของคนจำนวนไม่น้อยก็ฉายแววความประหลาดใจและอิจฉา

ด้วยร่างเช่นนี้ จะต้องล้ำค่าอย่างแน่นอน!

แต่…ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีประวัติความเป็นมาอย่างใด คาดไม่ถึงว่าหออวี่เซี่ยงจะกล้านำคนออกมาประมูลอย่างยิ่งใหญ่เช่นนี้?

ราวกับว่าได้เห็นถึงความสงสัยของทุกคน ซ่งเจิงจึงอธิบายเสริมขึ้นมาว่า

“เรื่องนี้พวกเราได้สืบค้นแล้ว ผู้หญิงคนนี้ได้ลักลอบเข้ามาในพรมแดนม่านฟ้า และพวกเราได้พบนางด้วยความบังเอิญ จึงพานางกลับมา ตอนที่พวกเราพบนางนั้น ลมหายใจของนางก็เบาบางคล้ายสิ้นใจ แต่หลังจากพักฟื้นอยู่สองสามวัน นางก็หายดีเป็นปกติ”

เมื่อฉู่หลิวเยว่ได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วแน่นขึ้น

ซ่งเจิงหมายถึงว่าคนของหออวี่เซี่ยงได้ช่วยชีวิตมู่หงอวี่เอาไว้หรือ?

แต่เสื้อผ้าบนร่างกายนางก็ยังไม่ได้เปลี่ยน อีกทั้งมองดูแล้วสีหน้าของนางก็ไม่ได้ดูดีตรงไหนเลย

และยิ่งไปกว่านั้น กลับจับนางใส่กรงเหล็ก เหมือนของประมูลชิ้นหนึ่ง นี่มันช่างน่าอัปยศอย่างมาก!

แต่อย่างใดก็ตาม หลังจากผู้ชมในห้องโถงได้ยินดังนั้น สีหน้าของพวกเขาจึงมีความโล่งใจมากขึ้น

แววตาของหลายคนที่เปล่งประกายขึ้นมา ราวกับว่าเขาอยากลองที่จะเสนอราคาประมูลมู่หงอวี่

ความจริงแล้ว ที่พวกเขามีปฏิกิริยาเช่นนั้น ก็เป็นเพราะในราชวงศ์เทียนลิ่งมีกฎหมายอยู่ข้อหนึ่ง…ไม่ว่าใครก็ตามที่ลักลอบเข้ามาในพรมแดนม่านฟ้า ถือว่าจะเป็นทาสโดยทันที

คนเช่นนี้ จะไม่มีสถานะ ไม่มีสิทธิ์ ไม่มีอำนาจอันใดเลย