ตอนที่ 616
บทที่ 617 น้องเขย [รีไรท์]
October 22, 2026
เยี่ยนชิงขยี้ตาตัวเองแล้วมองดูอยู่หลายรอบ เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้มองผิดไป!
ว่านั่นคือเศษผ้าจริงๆ!
ผ่านไปสักพัก เชียงหว่านโจวก็ยกถังน้ำเข้าไปอีกครั้ง จากนั้นก็ไม่ได้ออกมาอีกเลย
นี่คือ…
เยี่ยนชิงหันไปมองตามทิศทางนั้นด้วยความตกใจ
“คุณหนูหลิวเยว่ นี่เขา…”
ฉู่หลิวเยว่หันไปมองครู่หนึ่ง จากนั้นก็โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
“ไม่เป็นไร เขาจะเข้าไปทำความสะอาดห้องของข้าเวลานี้ทุกวันอยู่แล้ว หลังจากจัดการเสร็จแล้ว เขาก็จะกลับห้องของตัวเองไป”
ตอนแรกนั้นนางก็ปฏิเสธ
แต่เพราะว่าเชียงหว่านโจวทำความสะอาดมาทุกครั้ง จึงไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ทุกวัน
ก่อนหน้านี้นางก็เคยพูดกับเขาไปแล้ว แต่มันก็ไม่มีประโยชน์
ในขอบเขตการรับรู้ของเชียงหว่านโจวนั้น เขารู้ว่านี่คือสิ่งที่เขาควรจะทำ ดังนั้นเขาจึงตั้งใจทำอย่างเต็มที่ทุกครั้ง
หากไม่ยอมให้ทำความสะอาด เขาจะมาถามฉู่หลิวเยว่ว่าเขาได้ทำอันใดผิดไปหรือไม่?
ดังนั้นหลังจากที่เกิดเหตุการณ์เช่นนั้นหลายครั้ง ฉู่หลิวเยว่จึงปล่อยให้เขาทำความสะอาดไป
เยี่ยนชิง “…”
นี่มันเรื่องอันใดกันแน่เนี่ย?
อีกด้านหนึ่ง ในตอนที่หรงซิวเดินออกมา เขาก็สามารถสัมผัสสายตามากมายที่คอยจดจ้องจากที่มืด
เขาขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็จับมือของฉู่หลิวเยว่แน่นขึ้น
“เยว่เอ๋อร์ พวกเราไปกันเถิด”
ฉู่หลิวเยว่ถอนสายตากลับมาแล้วพยักหน้า
หลังจากที่นางเดินออกมาไม่ถึงสองก้าว นางก็ชะงักฝีเท้า แล้วถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา
“ศิษย์พี่ทุกท่าน ออกมาเถิดเจ้าค่ะ”
สิ้นเสียงนาง ทันใดนั้นรอบข้างก็เงียบเสียงลงทันที
ทันใดนั้นเองกลุ่มคนจากทั่วทุกมุมก็ค่อยๆ ทยอยออกมา
ลู่จือเหยาที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดก็หัวเราะออกมาเสียงดัง แล้วเกาที่หลังศีรษะเล็กน้อยแล้วพูดว่า
“บังเอิญจังเลยนะ ฮ่าๆ! พวกเรา…”
“นี่คือหรงซิว”
ฉู่หลิวเยว่พูดตัดบทขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เสียงของลู่จือเหยาก็ชะงักค้าง เขากระแอมไออย่างกระดากอาย จากนั้นก็รีบสบสายตากับทุกคนอย่างรวดเร็ว
เดิมทีเขาต้องการจะอธิบายให้ศิษย์น้องหญิงฟัง…
แต่สายตาของศิษย์น้องหญิงนั้นดีเกินไปเสียหน่อย…
หลังจากที่ฉู่หลิวเยว่พูดประโยคนั้นขึ้นมา ทำให้แววตาของทุกคนเปล่งประกายแวววาวขึ้น!
“และเป็นคู่หมั้นของข้าเอง”
คำพูดที่ราบเรียบนั่น กลับทำให้รู้สึกว่ามีฟ้าผ่าลงมาอย่างรุนแรง!
เดิมทีนั้นทุกคนต่างสงสัยในฐานะของหรงซิวกันอยู่แล้ว แต่คิดไม่ถึงว่าฉู่หลิวเยว่จะออกมายอมรับอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้
“ที่แท้ศิษย์น้องหญิงก็มีคู่หมั้นแล้วหรือ?”
“ฮ่าๆ! ในเมื่อเป็นคู่หมั้นของศิษย์น้องหญิง เช่นนั้นก็ถือว่าเป็นคนของสำนักชงซูเก๋อครึ่งหนึ่ง! หลังจากนี้มีเรื่องอันใดก็พูดออกมาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ!”
“ศิษย์น้องหญิง ก่อนหน้านี้เจ้าก็ไม่เคยเห็นพูดมาก่อนเลยว่า เจ้ามีคู่หมั้นที่โดดเด่นเช่นนี้…”
ทุกคนทั้งประหลาดใจทั้งชื่นชม
ชายผู้นั้นสวมชุดสีขาวทั้งตัว ใบหน้านั้นไม่ต้องพูดถึง เขาแทบจะเป็นคนที่หน้าตาดีที่สุดที่พวกเขาเคยพบเจอมาเลยทีเดียว!
รัศมีที่เปล่งประกายออกมาจากตัวเขานั้น ดูแล้วก็ไม่เหมือนคนธรรมดาเลย…
แต่ประเด็นก็คือ แม้ว่าเขาจะปกปิดปราณที่อยู่บนร่างกายแล้ว แต่ก็สามารถสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่แผ่วเบาได้…
ฝีมือของเขาจะต้องไม่อ่อนด้อยอย่างแน่นอน!
คนเช่นนี้ เหมาะสมกับศิษย์น้องหญิงอย่างยิ่ง!
ฉู่หลิวเยว่รู้ดีว่า แม้วันนี้นางไม่พูดออกไป แต่ศิษย์ทุกคนจะต้องจำเรื่องวันนี้ได้อย่างไม่ลืมเลือน ดังนั้นนางจึงบอกฐานะของหรงซิวออกไปโดยตรง
จากนั้น นางก็แนะนำตัวศิษย์ทุกคนให้หรงซิวรู้จัก
ใบหน้าของหรงซิวยังคงมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับเอาไว้ตั้งแต่ต้นจนจบ และทักทายพวกเขาอย่างมีมารยาทและอบอุ่น
เมื่อดูจากท่าทางและคำพูดของเขา เขาจะต้องถูกเลี้ยงดูจากตระกูลสูงส่งอย่างแน่นอน
ในที่สุดทุกคนก็รู้สึกสิ้นสุดความอยากรู้อยากเห็นของตนเองแล้ว แต่ก็ยังเกิดคำถามบางอย่างขึ้นมาอยู่
ศิษย์น้องหญิงมาจากคนฐานะธรรมดาไม่ใช่หรือ?
แต่ไม่ว่าจะเป็นศิษย์น้องหญิงเอง หรือว่าหรงซิว ก็ดูไม่ธรรมดาทั้งนั้น…
ท่าทางเช่นนี้ต้องมาจากตระกูลสูงส่งร่ำรวย บ้านธรรมดาไม่สามารถเลี้ยงดูให้เป็นเช่นนี้ได้อย่างแน่นอน
“วันนี้ข้ามาอย่างรีบร้อน จึงไม่มีเวลาเตรียมของขวัญสำหรับศิษย์พี่ทุกท่าน ข้าจึงสามารถมอบของเล็กๆ น้อยๆ ให้ได้เท่านั้น ขอบคุณทุกท่านที่ดูแลเยว่เอ๋อร์เป็นอย่างดี”