ตอนที่ 64
บทที่ 64 อวยพร
October 22, 2026
ฉู่เซียนหมิ่นหดเกร็งไปทั้งร่าง ใบหน้าซีดเผือดและตื่นตระหนกราวกับเห็นผี ริมฝีปากสั่นระริกแต่กลับพูดอะไรไม่ออกสักคำ
เมื่อครู่นี้ที่กระบี่นั้นลอยมาเฉียดศีรษะนาง หากมันเบี่ยงเบนมาอีกนิดเดียวก็จะสามารถปลิดชีวิตนางได้แล้ว!
ทุกคนต่างตกใจลืมตาอ้าปากค้าง
ฉู่หลิวเยว่…แข็งแกร่งขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่!
“กระบี่นั้นของนางมันมีพลังแฝงอยู่!”
อาจารย์ท่านหนึ่งพึมพำด้วยความตะลึง
มิฉะนั้น คงอธิบายไม่ได้ว่ากระบี่เล่มนั้นทำไมถึงได้มีพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้!
พลังของฉู่เซียนหมิ่นมีความใกล้เคียงกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่ การจะบีบให้นางมาถึงจุดนี้ได้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทำได้อย่างแน่นอน!
“อย่าบอกนะว่า…ชีพจรของนางสมบูรณ์แล้ว!”
อาจารย์ท่านอื่นต่างพากันมองหน้าแล้วดวงตาของพวกเขาก็ฉายแววเหลือเชื่อ
“มิน่าล่ะ…”
ไป๋เชินถอนหายใจทอดยาว
บทที่ เขาต่อสู้กับฉู่หลิวเยว่เมื่อก่อนหน้านี้ก็รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติบางอย่าง ตอนนี้เมื่อพิจารณาดูแล้วก็มีเพียงเหตุผลนี้เท่านั้นที่สามารถอธิบายข้อเท็จจริงได้
“สงสัยแม่หนูผู้นี้คงจะเก็บซ่อนความสามารถเอาไว้จริงๆ…”
ซุนจ้งเหยียนนิ่งค้างไปชั่วขณะ จากนั้นเขาก็ยิ้มขึ้นมาแล้วสายตาที่มองฉู่หลิวเยว่ก็เต็มไปด้วยความทึ่งและชื่นชม
แม้เขาจะไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ หากไม่ใช่เพราะนางต่อสู้กับฉู่เซียนหมิ่นครั้งนี้ ทุกคนก็ยังไม่รู้ว่าพวกเขาจะรู้ความลับนี้เมื่อไหร่!
“เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง ไหนบอกว่าฉู่หลิวเยว่ชีพจรพิการมิใช่หรือ!” ผู้คนต่างตื่นตะลึงและยังคงไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ “หากฉู่หลิวเย่คือผู้ฝึกยุทธ์ แล้วทำไมทุกคนถึงจับสังเกตไม่ได้ล่ะ!”
หากก่อนหน้านี้นางเปิดเผยความเคลื่อนไหวของพลังในร่างกาย ผู้อื่นจะต้องจับสังเกตได้อย่างแน่นอน ฉู่เซียนหมิ่นก็คงไม่เหิมเกริมแล้วพ่ายแพ้ได้อย่างน่าอนาถขนาดนี้
ซุนจ้งเหยียนจ้องฉู่หลิวเยว่ จากนั้นจึงยิ้มพลางลูบไล้หนวดเครา
“นั่นก็เป็นเพราะว่า ตอนนี้นางยังไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์จริงๆ ยังไงล่ะ”
“อะไรนะ!”
เมื่ออาจารย์ทุกคนได้ยินดังนั้นก็ตะลึงค้าง
“พลังแห่งดินที่ดูดซับเข้าไปในร่างกายนางนั้นมีมากพอแล้ว แค่นางยังไม่ได้ก้าวข้ามไปถึงจุดนั้น แล้วยังมิได้กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์จริงๆ ดังนั้นจึงไม่มีใครสังเกตเห็นได้”
หลิงจู๋ถอนหายใจเบาๆ สายตาที่เขามองฉู่หลิวเยว่นั้นไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
ตอนอายุยังน้อย เขารู้วิธีการซ่อนพลังของตัวเองและรอเวลาของเขาอยู่แล้ว แต่ทว่าบุคคลนี้แข็งแกร่งกว่าคนอื่นๆ ในวัยเดียวกันมาก!
“แต่ก่อนหน้านี้ทางเจ้าสำนักก็เคยตรวจสอบนางแล้ว นางมีชีพจรที่ไม่สมบูรณ์จริงๆ แต่ตอนนี้ทำไมถึง…”
“ข้าเคยได้ยินมาว่า ช่วงก่อนหน้านี้ ฉู่หลิวเยว่ได้ขายที่ดินพื้นที่ล่าสัตว์ขององค์ชายรัชทายาทไปแล้ว แล้วซื้อยาสมุนไพรมากมายจากร้านเจินเป่าเก๋อ เรื่องตอนนั้นลุกลามบานปลาย หรือว่า…นางดีขึ้นมาในตอนนั้น”
“แต่ว่าหมอเทวดาทั่วทั้งแคว้นเย่าเฉินมีน้อยมากจนแทบนับได้ไม่กี่คน แล้วใครจะมีความสามารถเช่นนี้ได้เล่า”
การฟื้นฟูเส้นชีพจรที่พิการนั้น สำหรับพวกเขาแล้วเห็นได้ชัดว่ามันคือเรื่องที่ทำไม่ได้!
ตอนนี้ฉู่หลิวเยว่ก็ได้มายืนอย่างทะนงองอาจต่อหน้าพวกเขาแล้ว ไม่เชื่อก็คงต้องเชื่อ!
…
“ยอมแพ้ หรือว่าไปต่อ”
กลางสนามประลอง ฉู่หลิวเยว่ยืนมองฉู่เซียนหมิ่นจากเบื้องสูง แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเรียบนิ่ง
ไปต่อหรือ
เมื่อฉู่เซียนหมิ่นได้ยินคำๆ นี้ก็สั่นเทิ้มไปทั่วสรรพางค์กาย
ความรู้สึกเจ็บปวดบนใบหน้าและศีรษะได้คอยย้ำเตือนเรื่องที่เกิดขึ้นกับนางเมื่อครู่ที่ผ่านมา หากไปต่อ…เกรงว่านางคงถูกฉู่เซียนหมิ่นทำลายจนย่อยยับ!
แต่ทว่า หากนางยอมแพ้ฉู่หลิวเยว่ นางก็ยอมไม่ได้จริงๆ
ฉู่เซียนหมิ่นค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองฉู่หลิวเยว่ที่ยืนอยู่ตรงหน้านาง
หญิงสาวผู้นั้นที่เคยโดนนางกลั่นแกล้งรังแกและเหยียบย่ำให้จมดิน กลับกำลังหยามเหยียดนางอย่างผู้ชนะ!
ไม่ว่าอย่างไรนางก็คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีวันเป็นเช่นนี้!
หากยอมแพ้เมื่อไหร่ ผู้ที่ได้ที่หนึ่งก็คือฉู่หลิวเยว่!
นางจะปล่อยให้ฉู่หลิวเยว่ชนะทุกอย่างไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือ
ดูเหมือนว่าฉู่เซียนหมิ่นจะมีสองพลังที่กำลังฉีกกระชากหัวใจของนางอย่างบ้าคลั่งและทำให้นางลำบากใจในการเลือกหนทาง
“เช่นนั้นก็ไปต่อเถิด”
ฉู่หลิวเยว่เองก็ไม่ได้มีความอดทนรอนางมากขนาดนั้น นางรับคำแล้วยกมือขวาขึ้น…
“ข้ายอมแพ้ ข้ายอมแพ้แล้ว!”
ดูเหมือนฉู่เซียนหมิ่นจะได้รับการกระตุ้นบางอย่าง นางจึงกรีดร้องเสียงดัง ในขณะเดียวกันก็ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว นางจ้องมือขวาของฉู่หลิวเยว่ด้วยความตื่นตระหนกราวกับกำลังหนีความหายนะ!
ฉู่หลิวเยว่ปักเข็มสีดำลงไปที่บริเวณหลังหูของนาง จากนั้นจึงหัวเราะเบาๆ
“ตกใจทำไม ข้าบอกแล้วว่าข้าต้องการคว้าอันดับหนึ่งเท่านั้น”
นางพูดพลางมองไปที่อาจารย์คุมสอบที่อยู่ด้านข้าง