บทที่ 652 ฆ่ากันซึ่งๆ หน้า

พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา

เจียงอวี่เฉิงย่นคิ้ว

เหตุใดอวี้ฉือซงจึงโผล่หน้ามาอีกเล่า?

ครั้งก่อนที่แยกกันตรงเรือนฉินในสวนเทพเนรมิต เขาคิดอยู่ตลอดว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ทว่ารออยู่หนึ่งเดือน อวี้ฉือซงกลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

เขาจึงค่อยๆ ปล่อยเรื่องนี้ไปมิใส่ใจอันใด

คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้เขาจะมาอีก

เจียงอวี่เฉิงยืดกายลุกขึ้น เดินมุ่งหน้าออกไปข้างนอก

ยามเดินผ่านร่างของมู่ชิงเห่อ เขาก็หยุดเดิน

“เจ้ากลับไปก่อนเถิด มีเวลาเมื่อไรก็ไปหาตัวฉู่หลิวเยว่ ถามคำถามนางเสียหน่อย”

มู่ชิงเห่อค้อมกายตอบ “ขอรับ”

เจียงอวี่เฉิงพยักหน้าเบาๆ แล้วจากไป

หลังจากรอให้ร่างของเขาจากไปจนสิ้นไร้เงาแล้ว มู่ชิงเห่อจึงเงยศีรษะขึ้นมา และมองไปยังทิศทางที่เจียงอวี่เฉิงจากไปด้วยสีหน้าเยือกเย็นและขึงขัง

น่าแปลก…

ระยะนี้เจียงอวี่เฉิงดูเอาใจใส่เรื่องของฉู่หลิวเยว่มากเป็นพิเศษ…

ไม่เพียงแต่เจาะจงเรียกเขามาถาม ยังให้เขาไปตรวจสอบด้วยตนเองอีก…

เรื่องแบบนี้ เดิมทีมอบให้ข้ารับใช้ระดับล่างไปทำก็เรียบร้อย

ทว่าบัดนี้เจียงอวี่เฉิงกำชับให้เขาไปทำ เห็นได้ชัดเลยว่าสนใจเรื่องนี้มากเพียงใด

เขาเก็บความสงสัยในใจของตนไว้ จากนั้นก็ก้าวเท้าเดินจากไป

…

เมื่อเจียงอวี่เฉิงมาถึงห้องรับรองด้านหน้า ก็พบว่าอวี้ฉือซงนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

สีหน้าของเขาพลันปรากฏรอยยิ้มรับแขกขึ้นมาวาบหนึ่ง

“เจ้าสำนักอวี้ฉือซง ลมอันใดหอบท่านมาหรือนี่?”

อวี้ฉือซงรับรู้ได้ถึงฝีเท้าของเขาตั้งนานแล้ว แต่รอให้เขาเข้ามาใกล้เสียก่อน ก่อนตอบว่า

“ที่ข้ามาวันนี้ ก็เพราะมีเรื่องบางเรื่องที่อยากถามองค์ชายเจียง”

บนใบหน้าของเขาปรากฏสีหน้าเรียบเฉย ดูไม่ออกว่าอารมณ์ใดที่แสดงออกมา

ชั่วขณะหนึ่ง ในใจเจียงอวี่เฉิงรู้สึกคลางแคลงใจอยู่บ้าง ไม่รู้ว่ามารอบนี้เขาคิดวางแผนจะทำอันใดกันแน่

“ฮ่าฮ่า! เรื่องงานประชุมสำนักข้าได้ยินมาแล้ว แต่ยังไม่มีเวลาไปแสดงความยินดีกับท่านเลย!”

บนใบหน้าของอวี้ฉือซงเองก็ปรากฏรอยยิ้มเช่นกัน ทว่านัยน์ตากลับเย็นเยียบ

“เกรงใจองค์ชายเจียงแล้ว”

เจียงอวี่เฉิงเห็นท่าทีของเขา พลันรอยยิ้มบนใบหน้าจึงค่อยๆ จางลง

เขาเดินมาทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม

“เจ้าสำนักอวี้ฉือซงอยากถามอันใด เชิญถามมาเถิด ข้าย่อมตอบทุกอย่างที่ข้ารู้แน่นอน”

อวี้ฉือซงเงียบไปครู่หนึ่ง จ้องเข้ามาในดวงตาของเขาเขม็งแล้วเอ่ยถาม

“มิทราบว่าองค์ชายเจียงเคยได้ยินเรื่องทรายรวมศูนย์มาบ้างหรือไม่?”

…

ภายในห้องปรากฏความเงียบงันในชั่วขณะ