บทที่ 708 มิใช่ของนาง

นัยน์ตาของฉู่หลิวเยว่หดลง!

นั่นเป็นขนของไก่ฟ้าเก้าสีมิผิดแน่!

กลิ่นหวานหอมอันเลือนรางที่เข้ามาใกล้ก่อนหน้านี้ บัดนี้พลันเข้มข้นขึ้นมาอย่างทันทีทันใด!

ภายในความคิดของฉู่หลิวเยว่ราวกับว่าชั้นกำแพงที่มองไม่เห็นได้พังทลายลง

ใช่แล้ว!

กลิ่นหอมนี้ มิใช่กลิ่นหอมเฉพาะตัวที่หาได้เพียงบนร่างของไก่ฟ้าเก้าสีหรอกหรือ!?

ลักษณะด้านร่างกายของไก่ฟ้าเก้าสีมีความพิเศษมาก

ภายในร่างกายของพวกมันบรรจุพลังส่วนหนึ่งของสายเลือดอสูรศักดิ์สิทธิ์ ยามที่ใช้พลังสายเลือดส่วนนี้นั้น ทั่วทั้งร่างของมันก็จะแผ่ลมปราณเช่นนี้ออกมา

พลังสายเลือดยิ่งแข็งแกร่ง กลิ่นนี้ก็ยิ่งทวีความเข้มข้น

ริมฝีปากของฉู่หลิวเยว่แห้งผาก ดวงตาของนางจดจ้องไปข้างหน้าอย่างไม่กะพริบ หัวใจเต้นระรัวราวกับจังหวะเคาะประตู

ในขณะที่กลิ่นอันหอมหวนนี้ยิ่งทวีคูณและแผ่กำจรไปทั่วบริเวณ ใจอันรุ่มร้อนของฉู่หลิวเยว่ก็ค่อยๆ เย็นสงบลง

นางจดจำได้อย่างแม่นยำ ไก่ฟ้าเก้าสีของตนตัวนั้น พลังสายเลือดของมันแท้จริงแล้วไม่ได้มีมากมายมหาศาล

กระทั่งในตอนที่มันระเบิดพลังสูงสุดออกมา กลิ่นหอมบนร่างของมันก็เข้มข้นไม่ได้เท่าครึ่งของกลิ่นหอมสายนี้

ดูๆ แล้ว…ไก่ฟ้าเก้าสีตัวนี้คงมิใช่ของนาง…

แม้ว่านางจะเตรียมใจมานานแล้ว ทว่ายามได้รับรู้คำตอบ ในใจของฉู่หลิวเยว่ก็ยังคงพรั่งพรูความสิ้นหวังและความขมขื่นในใจอย่างหาคำอธิบายไม่ได้

ค่ายกลของพี่เหลยสี่สั่นไหวอย่างรุนแรง ดูแล้วอีกไม่นานคงต้านไว้ไม่อยู่

เขาลอบร้อนรนอยู่ในใจ พลางรั้งรอให้เจ้านั่นกลืนกินพลังของทัณฑ์สวรรค์สายที่แปด เพียงแต่เกรงว่าเขาเองก็คงหมดหนทางที่จะต้านพลังอันน่าหวาดหวั่นนี้

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีทัณฑ์สวรรค์สายที่เก้ารอบสุดท้ายอีก?

ดูจากสถานการณ์แล้ว เมื่อถึงเวลานั้นเขาคงอยู่ตั้งรับไม่ไหวแล้ว…

ความคิดของพี่เหลยสี่แล่นเร็วไว เขามองไปยังฉู่หลิวเยว่

ต้องรีบเกลี้ยกล่อมให้นังหนูนี่รีบจากไป!

ไม่อย่างนั้นคงได้เกิดเรื่องเป็นแน่แท้…

แต่ทันใดนั้น สีหน้าของเขาพลันตะลึงงันเมื่อพบว่าฉู่หลิวเยว่ไม่ได้เดินรุดหน้ามาแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม นางกลับยืนอยู่กับที่ พร้อมสีหน้าที่…อธิบายได้ยาก

เดี๋ยวก็เศร้าโศก เดี๋ยวก็โล่งใจ

“นังหนู! มัวคิดอันใดอยู่! รีบเดินเข้า!”

พี่เหลยสี่ไม่สนใจอันใดมาก เขาขึ้นเสียงและคำรามออกมาเสียงหนึ่ง

ริมฝีปากของนางงองุ้มอย่างไม่รู้ตัว ราวกับว่ากำลังหัวเราะกับตัวเอง

ใช่แล้ว!

นางกำลังคิดอันใดอยู่กัน?

เจียงอวี่เฉิงและซั่งกวนหว่านสังหารคนของนางไม่มีเหลือ จะปล่อยสัตว์อสูรของนางให้มีชีวิตรอดได้อย่างใด?

อีกทั้งที่นี่ยังเป็นที่รกร้างขนาดใหญ่ ห่างจากซีหลิงเป็นหมื่นลี้

มันจะมาอยู่ที่นี่ได้อย่างใดกัน…

ดูท่าคงมิพ้นเป็นภาพหลอนจากความปรารถนาของนางกระมัง

ฉู่หลิวเยว่สูดลมหายใจเข้าลึก เลื่อนสายตาขึ้นมองอย่างหนักแน่นแวบหนึ่ง

ในตอนนั้นเอง พลังของทัณฑ์สวรรค์สายที่แปดก็ค่อยๆ สลายหายไป

สถานการณ์ภายในค่ายกลเริ่มกลับมาเป็นปกติ

ด้านบนของกิ่งก้านสีน้ำตาลเข้มนั้นคือกรงเล็บสีแดงอันแหลมคมสองอัน

ไกลออกไปคือขนนกหลากสีสันชิ้นใหญ่อันประณีตเกลี้ยงเกลา

พึ่บพั่บ…

แผ่นสีสันสวยสดแผ่นนั้นพลันเคลื่อนไหว

มันคือปีกที่แข็งแกร่งและงดงามมากคู่หนึ่ง!

ฉู่หลิวเยว่ปิดเปลือกตาลง ทั่วทั้งร่างพลันรู้สึกผ่อนคลาย

มิต้องแปลกใจเลยว่าภายในนั้นมีไก่ฟ้าเก้าสีอยู่จริงๆ!

…

“ไก่ฟ้าเก้าสี!?”

ชั่วพริบตาที่ได้เห็นสัตว์อสูรตัวนั้นภายในค่ายกล ทำให้มู่ชิงเห่อที่มีท่าทีสุขุมเคร่งขรึมอดไม่ได้ที่เบิกตากว้าง ส่งเสียงออกมาด้วยความตกใจ!

ถึงแม้ว่าจะมองเห็นเพียงกรงเล็บและปีกคู่หนึ่ง เขาก็สามารถยืนยันได้ว่านั่นคือไก่ฟ้าเก้าสี!

ราวกับว่าเลือดทั่วทั้งร่างของเขาแข็งตัวจากความเย็นเยียบ ทุกคนในที่แห่งนั้นต่างก็ยืนนิ่งกันอยู่ตรงนั้นอย่างไม่รู้สึกตัวเป็นเวลาครู่ใหญ่

เหตุใด เหตุใดถึงได้…

ในใจเขาคิดถึงความเป็นไปได้อันนับไม่ถ้วน มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้นที่เขาไม่ได้คาดเดาเอาไว้!

เขาเกือบจะผนึกคนผู้นั้นและเรื่องราวที่เกี่ยวโยงกันทั้งหมดโดยไม่รู้ตัว

ว่ากันตามตรง ทุกคนในราชวงศ์เทียนลิ่งล้วนรับรู้ว่าสัตว์อสูรที่องค์หญิงใหญ่ทำสัญญาด้วยคือไก่ฟ้าเก้าสีระดับเก้า!