ตอนที่ 741
บทที่ 742 รู้
October 22, 2026
ในตอนที่ฉู่หลิวเยว่กับซั่งกวนหว่านกำลังเข้าสู่การต่อสู้ที่ดุเดือด ทุกคนที่ถูกทิ้งไว้อยู่ที่เดิมก็รู้สึกร้อนใจอย่างมาก
จู่ๆ หยางซิ่นเอ๋อร์ก็ระเบิดตัวเองตาย ก็ทำให้ทุกคนประหลาดใจมากแล้ว รอจนกว่าพวกเขาจะได้สติฉู่หลิวเยว่ก็หายตัวไปแล้ว!
ตอนนี้มีเพียงผลกระทบหลังจากการระเบิดตัวเองของหยางซิ่นเอ๋อร์เท่านั้น
พี่เหลยสี่จ้องความว่างเปล่าตาเขม็ง เขารู้สึกโกรธระคนเสียใจอย่างมาก หน้าอกสั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรง
ฝ่าบาทอยู่ตรงหน้าเขา แต่เขาไม่สามารถปกป้องได้เลย!
เขามองดูนางถูกความว่างเปล่าดูดไปอย่างไม่สามารถทำอันใดได้!
สองปีก่อน พวกเขาไม่ได้อยู่ที่ข้างกายฝ่าบาท คนเหล่านั้นจึงฉวยโอกาสนั้น
แต่ตอนนี้…
เลือดในร่างกายของพี่เหลยสี่เดือดปุดๆ ก่อนจะยกมือขึ้นมาตบหน้าตัวเอง
“พี่สี่”
ฉินอีที่อยู่ด้านข้างก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน
มือของพี่เหลยสี่ที่เพิ่งยกขึ้นมา ก็ต้องยกค้างอยู่กลางอากาศ เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นแววตาราบเรียบของพี่ใหญ่ของตัวเอง แววตาเย็นชา และเหมือนกำลังส่งสัญญาณเตือนเขาอยู่
…ถ้าเขาแสดงปฏิกิริยาที่มันเกินเหตุไปตอนนี้ จะทำให้คนอื่นสงสัยได้!
เจียงอวี่เฉิง มู่ชิงเห่อ และคนพวกนั้นกำลังยืนมองอยู่ด้านหลังนะ!
ฉินอีเตือนอย่างไร้เสียง จึงทำให้พี่เหลยสี่ได้สติขึ้นมา เขากัดฟันกรอดแล้วลดมือลง เพียงแต่กำมือไว้จนแน่นเท่านั้นจนเส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปนขึ้น
“เมื่อครู่มันเกิดอันใดขึ้นหรือ!?”
เจียงอวี่เฉิงรีบสาวเท้าเดินก้าวเข้ามา พร้อมสีหน้าจริงจัง
ฉินอีหมุนตัวกลับไปมองด้วยสีหน้าราบเรียบ
“หยางซิ่นเอ๋อร์ระเบิดตัวเอง จนฉีกช่องว่างของมิติ จากนั้นนางก็ให้คนที่อยู่เบื้องหลังจับตัวฉู่หลิวเยว่ไป”
เจียงอวี่เฉิงขมวดคิ้วเป็นปม
“เช่นนั้นก็หมายความว่าหยางซิ่นเอ๋อร์มีปัญหาจริงๆ? แล้วคนที่อยู่เบื้องหลังคือใครกันแน่?”
ฉินอีส่ายหน้า จากนั้นก็มองไปทางซ่งชิงเหนียน
ทันใดนั้นซ่งชิงเหนียนก็รู้สึกเหมือนโดนเปลวเพลิงร้อนแรงลวกทันที
“มองข้าเหตุใด!? สายตาเช่นนั้นของเจ้ามันหมายความว่าอย่างใดกันแน่!?”
“หยางซิ่นเอ๋อร์เป็นคนของกระบี่เมฆาม่วง อีกทั้งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดสนิทสนมกับคุณชายซ่งตอนนี้เกิดเรื่องขึ้นกับนาง…หรือว่าเจ้าจะไม่คิดจะพูดอันใดเลยหรือ?”
น้ำเสียงของฉินอีราบเรียบอย่างมาก แต่ทุกคำที่เขาพูดล้วนคมกริบ! และทำให้ทุกคนรู้สึกสงสัยอย่างถึงที่สุด!
ผู้คนรอบข้างต่างมองตามด้วยความสงสัย
ใช่แล้ว
เมื่อครู่ซ่งชิงเหนียนยังทุ่มเทปกป้องหยางซิ่นเอ๋อร์อย่างสุดกำลังอยู่เลย เรื่องนี้ทุกคนต่างรู้เป็นอย่างดี!
หยางซิ่นเอ๋อร์มีปัญหา หรือว่าเขาไม่รู้เรื่องนี้เลยสักนิดเดียว?
ซ่งชิงเหนียนพูดขึ้นอย่างโมโห
“ข้าจะพูดอันใดได้อีก? ข้าไม่รู้เรื่องอันใดทั้งนั้น!”
เดิมทีเขายังคิดจะแก้ต่างให้หยางซิ่นเอ๋อร์อีกสักสองประโยค แต่ด้วยสถานการณ์แบบนี้ ไม่ว่าเขาจะพูดอันใดออกไปก็ล้วนไร้น้ำหนักทั้งนั้น
หยางซิ่นเอ๋อร์เลือกที่จะระเบิดตัวเองไปแล้ว!
นี่ก็ถือเป็นการสำนึกผิดแล้วไม่ใช่หรือ?
กอปรกับบาดแผลที่แปลกประหลาดเมื่อก่อนหน้านี้…
แม้แต่ซ่งชิงเหนียนก็ยังรู้ดีว่า นางจะต้องปิดบังอันใดบางอย่างไว้อย่างแน่นอน!
คนก็ตายไปแล้ว สิ่งที่เขาต้องทำคือล้างมลทินให้ตัวเอง!
“หา? เจ้าสนิทกับนางที่สุดไม่ใช่หรือ นางเคยพูดอันใด เคยทำอันใด เจ้าไม่รู้สักนิดจริงๆ หรือ?”
ฉินอีถามกลับ
ซ่งชิงเหนียนรู้สึกเสียใจอย่างมาก
“ข้าไม่รู้จริงๆ! ให้ถามอีกกี่ร้อยครั้งข้าก็ไม่รู้!”
หยางซิ่นเอ๋อร์เพิ่งเข้าสำนักกระบี่เมฆาม่วงมาได้ไม่นานเอง
เขาก็เห็นว่านางงดงามอ่อนโยน จึงเข้าหานางแค่เล็กน้อยเท่านั้น
ใครมันจะไปคิดเล่าว่าเรื่องมันจะกลายมาเป็นแบบนี้?
“ชิงเหนียน ข้าเชื่อว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า แต่ตอนนี้ไม่ว่าเบาะแสใดๆ ก็ล้วนสำคัญทั้งนั้น นางผิดปกติตรงไหนบ้าง หากเจ้ารู้ เจ้าก็บอกมาเถอะ”
คำพูดนี้เจียงอวี่เฉิงเป็นคนพูด
ซ่งชิงเหนียนมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ
นี่หมายความว่า…เจียงอวี่เฉิงก็สงสัยในตัวเขาเช่นกันหรือ?
ในตอนที่เขากำลังจะเถียง แต่กลับเห็นสีหน้าที่จริงจังของเจียงอวี่เฉิงขึ้นมา คาดไม่ถึงว่าเขาจะใส่ใจเรื่องนี้อย่างมาก
ไม่!
เห็นได้ชัดว่าเขากำลังใส่ใจฉู่หลิวเยว่!
ซ่งชิงเหนียนรู้จักเจียงอวี่เฉิงดี
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขาเช่นนี้แล้ว ก็สามารถคาดเดาความคิดของอีกฝ่ายได้หลายส่วน แต่ก็แอบอดที่จะตกใจไม่ได้
ด้านข้างของเขาคือมู่ชิงเห่อ เขาเหลือบสายตามองเจียงอวี่เฉิงอย่างไม่ออกเสียงอยู่นาน
เจียงอวี่เฉิงที่ดูอบอุ่นและมีมารยาท แต่ความจริงแล้วเป็นคนเลือดเย็นกว่าใคร และลงมือได้อย่างโหดเหี้ยม
สิ่งที่เขาให้ความสำคัญที่สุด ก็มีแค่ตัวเองเท่านั้น