บทที่ 755 อธิบาย

เป็นประโยคคำถามที่โพล่งออกมาอย่างเย็นชา ราวกับหนามแหลมคมที่พุ่งทะลวงความเงียบงันเข้ามา!

ซั่งกวนหว่านหันขวับ มองไปยังทิศทางของเสียง พลันคิ้วขมวด

เจ้าของประโยคนั้น คือทหารม้าทมิฬในชุดเกราะพร้อมรบ

ทั้งหน้าทั้งตัวของเขาโชกไปด้วยเลือด ขณะเดียวกันก็จับจ้องมองนางตาเขม็ง แววตาของเขาเย็นเยียบและคมกริบราวกับมีด แถมยังเต็มไปด้วยความโกรธที่กำลังจะปะทุออกมา!

สีหน้าตกใจของซั่งกวนหว่านเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาทันที

“พื้นเพเจ้านั้นเป็นใคร กล้าดีอย่างใดถึงถามข้าแบบนี้?”

เป็นแค่ทหารม้าทมิฬชั้นต่ำแท้ๆ ใครกันที่ยุให้เขากล้าพูดกับนางด้วยกิริยาวาจาเช่นนี้!?

แม้แต่เสนาบดีตำแหน่งสูงๆ ในราชสำนักยังไม่กล้าดูหมิ่นนางเช่นนี้เลย!

นายทหารคนนั้นยืดคอขึ้นแล้วพูดต่อว่า

“ข้า นายพลชั้นต่ำของกองทหารม้าทมิฬ เถียนจ้วงจ้วงขอรับ! ข้าน้อยมิได้ว่าร้ายท่านองค์หญิง มันเป็นแค่คำถามเท่านั้น! ชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ทองแดงเป็นชุดเกราะขององค์หญิงใหญ่เมื่อครั้นยังมีชีวิตอยู่ และมันรอดปลอดภัยจากการต่อสู้หลายต่อหลายคราโดยไม่ถูกทำลาย! แต่วันนี้เมื่อองค์หญิงสามทรงนำมันออกมาใช้ มันกลับถูกทำลายทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ผ่านสมรภูมิใดๆ เลย! การที่มันถูกทำลายโดยไร้เหตุเช่นนี้ องค์หญิงสามขอรับ ท่านไม่คิดจะอธิบายหน่อยหรือ?”

ซั่งกวนหว่านเย้ยหยันด้วยความโกรธ

องค์หญิงใหญ่หรือ?

ซั่งกวนเยว่ตายจนไม่รู้จะตายอย่างใดแล้ว และตอนนี้อำนาจทุกอย่างของราชวงศ์เทียนลิ่งก็ตกอยู่ในกำมือนาง ซั่งกวนหว่านเป็นที่เรียบร้อย!

ในเมื่อซั่งกวนเยว่ตายไปแล้ว แค่เอาโล่ของนางมาใช้จะเป็นอันใด?

อย่าว่าแต่นายทหารม้าทมิฬผิวดำแคระแกร็นนี่เลย ต่อให้เป็นคนทั้งราชวงศ์เทียนลิ่ง ก็ไม่มีสิทธิ์ถามนางเช่นนี้!

“มันก็แค่ชุดเกราะ เหตุใดข้าต้องอธิบายให้เจ้าฟังด้วย?”

นางเหลือบมองเถียนจ้วงจ้วงด้วยแววตาทิ่มแทง ก่อนจะหันไปพูดกับมู่ชิงเห่อเสียงเรียบ

“รองแม่ทัพมู่ นี่คือนายทหารที่เจ้าเลือกมาหรือ? รู้สึกจะไร้สำนึกเกินไปหรือเปล่า?”

สำหรับคนที่อยู่ในสภาพปางตายเช่นนี้ นางไม่จำเป็นจะต้องลงมือด้วยตัวเองด้วยซ้ำ

เพียงเพราะพูดออกไปเช่นนั้น มู่ชิงเห่อก็จะจัดการเขาเอง!

ทว่าภาพที่วาดฝันไว้กลับไม่เกิดขึ้น

มู่ชิงเห่อไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา ทว่าสันกรามของเขากลับเกร็งนูนขึ้นมา ราวกับชั้นน้ำแข็งที่เย็นเยียบ

“สิ่งนี้เป็นของมีค่าประจำพระวรกายขององค์หญิงใหญ่ครั้งยังมีชีวิตอยู่ องค์หญิงสามอาจจะไม่ทราบว่ามันมีค่าต่อกองทัพทหารม้าทมิฬ…มากเพียงใด ยามนี้ของสิ่งนั้นถูกทำลายไปแล้ว สุดท้ายถึงท่านจะไม่ได้ตั้งใจ แต่อย่างใดเสียก็ช่วยอธิบายให้ทุกคนเข้าใจด้วยเถิด”

ซั่งกวนหว่านหน้าตึงขึ้นมาทันที

“มู่ชิงเห่อ!? นี่เจ้าหมายความว่าอย่างใด!”

ต้องการให้นางอธิบาย หรือขอโทษขอโพยอย่างนั้นหรือ?

เพียงเพราะชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ทองแดงชุดเดียวเนี่ยนะ!?

มู่ชิงเห่อสบตากับนางโดยตรง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความแน่วแน่

แสดงว่าเขาจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปแน่นอน!

ซั่งกวนหว่านตัวสั่นด้วยความโกรธ

จู่ๆ ชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ทองแดงก็แตกสลาย นางเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้เยี่ยงไร!

ยังไม่ทันจะได้เสียใจกับการกระทำของตัวเอง นางกลับต้องมาชี้แจงให้คนพวกนี้ฟังอีกหรือ?

น่าขันยิ่งนัก!

นางตวัดสายตามองเจียงอวี่เฉิงอย่างหงุดหงิด

นั่นเพราะมู่ชิงเห่อเป็นคนของเขา!

แต่เจียงอวี่เฉิงนั้นใจลอยวิญญาณออกจากร่างไปแล้ว ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดอันใดอยู่

ซั่งกวนหว่านตะโกนเรียกถึงสองครั้ง เขาถึงดึงสติกลับคืนมาได้ แต่ยังคงมีร่องรอยความกังวลหลงเหลืออยู่ ระหว่างคิ้วและดวงตาของเขา

น้อยครั้งที่ซั่งกวนหว่านจะเห็นเขาเป็นแบบนี้ พลันร้อนใจขึ้นมาทันที

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ คือเรื่องชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ทองแดงต่างหาก!

หลังจากที่เจียงอวี่เฉิงได้สติ เขาก็ขมวดคิ้วมุ่น แล้วหันไปมองซั่งกวนหว่าน