ตอนที่ 852
บทที่ 853 ตรวจพบอะไรบ้าง
October 22, 2026
ชายหนุ่มทั้งสามตกใจเมื่อได้ยินประโยคดังกล่าว
การที่นางพูดเช่นนั้น หมายความว่า…
“ข้าขอเฝ้าอยู่ข้างนอกดีกว่า”
เชียงหว่านโจวชำเลืองมองฉินอีกับพี่เหลยสี่ พลางเม้มปากแล้วตอบกลับเสียงเรียบ
ฉู่หลิวเยว่หัวเราะ แต่ก็ยังดึงดันพูดต่อ
“มิเป็นไรหรอก แม้ฉินอีจะอยู่ในห้องกับเรา แต่เขาก็สามารถสอดส่องติดตามความเคลื่อนไหวทั้งหมดในจวนได้”
ฉินอีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
เชียงหว่านโจวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายเด็กหนุ่มก็ยอมเดินเข้าไปในห้อง
พี่เหลยสี่มองเชียงหว่านโจวที สลับกับมองฉู่หลิวเยว่ที ก่อนจะหันไปส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากพี่ใหญ่ของตนอย่างอดไม่ได้
นี่องค์หญิงจะเลิกหนีเจ้าเด็กนี่แล้วอย่างนั้นหรือ?
“รบกวนเจ้าหน่อยนะ ฉินอี” ฉู่หลิวเยว่กล่าว
จากนั้นฉินอีก็ยกมือขึ้น และจักจั่นไม้ก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา
จักจั่นไม้ตัวนี้ถูกทำขึ้นด้วยความประณีตอย่างมาก จนมันดูเหมือนจักจั่นของจริงก็มิปาน
และทันทีที่ยกข้อมือขึ้น จักจั่นไม้ก็บินออกไป
“หากมันพบสิ่งผิดปกติในรัศมีห้าลี้ มันจะส่งสัญญาณทันที”
ฉินอีอธิบาย ก่อนจะสร้างค่ายกลสีฟ้าขึ้นมากั้นเสียงภายในห้อง ไม่ให้หลุดลอดออกไปด้านนอก
ฉู่หลิวเยว่หัวเราะอย่างพอใจ
“เจ้าทำเช่นนี้ข้าก็สบายใจแล้ว”
ฉินอีเผยสีหน้ายินดีออกมา รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วและดวงตาของเขา แลดูสมบูรณ์แบบและงดงามราวกับภาพวาด
และมันทำให้คนที่มักจะทำตัวเฉยเมยอย่างเขา แลดูมีชีวิตชีวาขึ้นมา
ทันใดนั้น เขาโค้งคำนับและคารวะฉู่หลิวเยว่ด้วยความเคารพ
“ตามพระประสงค์ขององค์หญิงใหญ่ ฉินอีผู้นี้จักน้อมรับทุกคำบัญชาอย่างเคร่งครัด”
เชียงหว่านโจวที่เพิ่งจะเดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆ ฉู่หลิวเยว่ถึงกับตาถลน ม่านตาหดลงด้วยความตกใจ!
องค์หญิงใหญ่หรือ!
บนโลกใบนี้ จะมีกี่คนที่ใช้ศักดินาเช่นนี้กัน!?
แถมคำพูดเหล่านั้นยังออกมาจากปากของยอดฝีมืออย่างฉินอีด้วย!
เมื่อฉู่หลิวเยว่ได้ยินเขาเอ่ยขานกันด้วยสรรพนามเช่นนี้อีกครั้ง ในใจของนางก็พลันรู้สึกปั่นป่วนสับสน
“หนานอี หลิงซื่อ ตลอดสองปีที่ผ่านมา พวกเจ้าคงลำบากมากเลยสินะ”
สีหน้าของฉินอีพลันวูบไหว
เบ้าตาของพี่เหลยสี่แดงก่ำ
“ขอแค่องค์หญิงทรงกลับมาอย่างปลอดภัย ไม่ว่าเหล่าข้าน้อยจักเหน็ดเหนื่อยเพียงใด! พวกเราก็จักเฝ้ารับใช้องค์หญิงไปตลอดชีวิตขอรับ!”
และการที่ได้กลับมาฟังสุรเสียงขององค์หญิงอีกครา ทำให้สองปีแห่งการรอคอยและทุกข์ทรมานเหล่านั้นไม่สูญเปล่า!
เชียงหว่านโจวหลุบตาลงต่ำ
ว่าแล้ว!
ทั้งชื่อเสียงเรียงนาม และสถานะที่ต่างกันสิ้นเชิง!
ไหนจะยังมีผู้ที่แข่งแกร่งเช่นนี้ ติดตามนางไปตลอดชีวิตอีก…
เห็นได้ชัดว่าตัวตนของฉู่หลิวเยว่นั้นไม่ธรรมดาเลย!
นางไม่ใช่เด็กสาวจากครอบครัวยาจก ที่หนีออกมาจากแคว้นเย่าเฉิน!
เชียงหว่านโจวรู้สึกหวิวในใจ ราวม่านที่บดบังความจริงไว้ เริ่มค่อยๆ คลี่คลายต่อหน้าเขา
และเมื่อม่านนั่นเปิดออกจนหมด มันก็ได้เผยความจริงที่คนฟังจำต้องตกใจ!
ซึ่งในยามนี้ เรื่องพวกนี้ถือเป็นเพียงส่วนเล็กๆ บนยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น!
ฉินอีกล่าวว่า
“องค์หญิงขอรับ ตอนนี้พวกเราทุกคนได้เปลี่ยนตัวตนเดิมแล้ว เพื่อความปลอดภัยของท่าน และท่านควรเรียกพวกเราด้วยชื่อปลอมในปัจจุบันนะขอรับ”
ฉู่หลิวเยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าและถอนหายใจเบาๆ
“ถ้าตอนนั้นข้าไม่หลงเชื่อคนทรยศ ก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ แม้แต่พวกเจ้าเองก็ยังโดนผลพวงจนกลับไปใช้ชื่อเดิมกันไม่ได้ แค่นี้มันก็…”
สิบสามผู้พิทักษ์เยว่แต่ละคนนั้นเก่งกาจอย่างมาก และใครก็ตามที่ผ่านการฝึกนี้ ก็เปรียบได้ดั่งผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่จอมยุทธ์ทั้งปวง
พวกเขาเต็มใจติดตามนาง และไม่ว่าจะต้องทุกข์ทรมานมากมายเพียงใด พวกเขาก็ยังจงรักภักดีต่อนางเสมอ
แต่สุดท้ายเขากลับถูกตราหน้าว่าร่วมมือกับศัตรูและหักหลังเจ้าแผ่นดิน พวกเขาจึงต้องหนีเร่ร่อนไปที่อื่น และทนทุกข์ทั้งวันทั้งคืนราวกับตายทั้งเป็น
กระทั่งตอนนี้ที่พวกเขาได้กลับมายังซีหลิงอีกครั้ง พวกเขาก็ยังต้องปลอมตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า อีกทั้งยังไม่สามารถใช้ชื่อจริงของตัวเองได้ด้วย!
“องค์หญิงโปรดอย่าโทษตัวเอง ท่านปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความเมตตาและความเป็นธรรมแล้ว แต่พวกเขากลับทำเช่นนี้ เพราะสันดานความโลภอันน่ารังเกียจของพวกเขาเอง”
ถ้าจะพูดว่าเกลียด ก็คงเป็นเกลียดที่คนพวกนั้นหักหลังองค์หญิงในตอนนั้นมากกว่า!
“พี่ใหญ่พูดถูก! องค์หญิงโปรดลองคิดดูเสีย ว่าตอนแรกท่านปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างใด แต่สุดท้าย พวกเขาก็ยัง…”
พี่เหลยสี่หวนนึกถึงอดีต พลันรู้สึกคุกกรุ่นในใจ